“ นาย…. ”

ระหว่างที่พูดพร้อมจ้องหน้าอีกฝ่ายตาเขม็ง มืออีกข้างก็ค่อยๆล้วงหยิบบางอย่างออกมาจากกระเป๋ากางเกง

“ กินซะนะ ”

พูดจบก็เอาสิ่งที่กำออกมานั้นยัดใส่กระเป๋าเสื้ออีกฝ่าย ซึ่งมันก็คือลูกอมเกลือแร่นั่นเอง

แม้ปากจะปฏิเสธแต่มองจากภายนอกใครๆก็ดูออกว่าคนๆนี้ไม่ไหวแล้ว

‘ ก็ไม่เข้าใจหรอกนะว่าจะปฏิเสธทำไม ‘

ระหว่างที่คิดดังนั้นเมื่อเห็นอีกฝ่ายท่าทีดูเหมือนจะร้องให้ ตัวเขาเองก็ถึงกับตาโต

” เฮ้ย! อย่าร้อง อยากตายรึไง “

พูดไปก็เอาพาเช็ดหน้าที่จะยื่นให้ก่อนหน้าไปซับใส่ทันที

‘ เสียเหงื่อมากก็อันตรายแล้ว ถ้าร้องไห้อีกจะเป็นเรื่องเอานะ ’

นั้นคือสิ่งที่คาสึโตจะสื่อ
+