شده تا حالا احساس کنین یه کاراکتر فیلم یا سریال یکی از امن‌ترین آدم‌هاییه که تا حالا دیدین؟
این روزها دارم Tracker رو می‌بینم و این بار دومه که این احساس بهم دست می‌ده. اولی Peter Bishop از Fringe و الان Colter Shaw.
#fringe
#tracker
#peter_bishop
#colter_shaw

من کم تو شهر پیاده‌روی می‌کنم؟ طبیعیه تو یه روز موش و گربه‌ی پرس و خشک شده تو دو جای مختلف ببینی؟!

‏بعد از کلی بررسی، تصمیم این شد که برای مطمئن شدن از تمیزی آب استخر ویلایی که گرفتیم، کیت کلر و ph بگیریم.
خونه رو بهمون تحویل داد و همه چی خوب بود. فکرمون این بود که صاحب خونه بره و آب استخر رو تست کنیم و اگه کلر به اندازه‌ی کافی نبود، زنگ بزنیم بیاد درست کنه.
تست کردیم و حدس

مهم نیست که چندمین بار ـه که می‌ری اطلاعاتِ بیمارستان تا کد بیمارت رو بگیری، چون هر دفعه فکر می‌کنی که اشتباهی شده که کد رو نمی‌تونی رو تلویزیون پیدا کنی که بفهمی بیمارت هنوز داره آنژیو می‌شه یا اومده تو ریکاوری.
کسی اونجا بهت نمی‌گه که اگه بیمارت از اورژانس رفته، تو تلویزیون نمی‌تونی پیداش کنی.

حالا که سه هفته از واقعه می‌گذره، به یارم که تمام این مدت همراه من بوده نگاه کردم و گفتم مامانم سکته کرد. انگار که تازه الان دارم متوجه ابعاد چیزی که به سرمون اومد می‌شم.

تئاتر فرانکنشتاین سال ۲۰۱۱ رو دیدم. قبل از این که برم رتبه‌ی تئاتر رو چک کنم برای این مشتاق دیدنش شدم که بندیکت کامبربچ و جانی میلر، دو بازیگری که سریال‌های مدرن شرلوک هلمز رو بازی کرده‌ن، توش بودن.
بندیکت دوباره شگفت‌زده‌م کرد. بهترین اجرایی بود که تا حالا ازش دیده‌ام.

سفر رفتیم اردبیل. مشاهده‌م رو می‌خوام بگم. ۹۹ درصد دخترها روسری نداشتن، کسی بهشون بد نگاه نمی‌کرد و من احساس امنیت داشتم.
یکی از روزهای سفر رو تبریز هم رفتیم. اون ۹۹ درصد شد ۱ درصد و همه به اون ۱ درصد زل می‌زدن.