این روزها بیش از هر زمان کیدن کوتاردم؛ تنها، توالت‌شور، محکوم به روزمرگ و درگیر مشکلات گوارشی.

جدیدا خیلی به سختی می‌تونم فیلم ببینم، یادم افتاد پیرو خله رو اولین بار ساعت ۵ صبح وسط پارک یه شهر دیگه دیدم. ای جوانی...

اولین توییتم برمی‌گشت به ۱۱ سال پیش، به قدری احمقانه بود که بعد از اون توی مستودون یا اینجا چیزی نمی‌تونم بنویسم که با اون رقابت کنه!