บางคนที่บอกว่าไม่กล้าเม้นเพราะเม้นไปก็กลัวนักเขียนจะออฟเฟนด์ ไม่รับเป็นคำชม ก็ดันยกคอมเนท์แบบ "ชอบมากค่ะ ลงตอนต่อไปได้เลย" ว่าเดี๋ยวนี้เม้นแบบนี้ไม่ได้นะ นักเขียนจะกดดัน ซึ่ง... เราว่าคนที่ถือเรื่องนี้เขาก็กดดันจริง ในขณะที่ทางคนอ่านอาจคิดว่ามันเป็นคำชม เป็นคำชมติดขำๆ มีมๆ ที่จริงๆ ถ้ามีคนถือก็อาจต้องเลี่ยงนิดนึง แล้วชมตรงๆ ไปแบบไม่ต้องต่อว่าลงตอนต่อไปได้เลยก็ได้งี้

เห็นดราม่าแบบนี้แล้วนึกถึงดราม่าฝรั่งที่ชอบคอมเมนท์งานศิลปินชาติแื่นด้วยมุกตลกวงใน หรือว่าคำชมเชิงประชดที่ถ้าแปลตามตัวจะกลายเป็นคำลบๆ แบบ "เกลียดดดดดด" "ลบ" "เห็นภาพนี้แล้วอยากตายว่ะ" แล้วแบบ เออ นักเขียนก็เช่นกัน เวลาไม่รุ้ว่าจะชมอะไรให้ถูกใจก็แค่ชมตรงๆ เบสิกๆ ไปเลยก็ได้ว่าชอบ ถ้านักเขียนไม่ปสดอยู่แล้วก็น่าจะขอบคุณที่คอมเมนท์อะ 😂

.......อาจจะว่างว่ะะะะ ช่วงนั้นคือไม่มีเรียนหนังสือแล้วด้วย ลุยงานกับวิจัยยาวๆ แต่ปัญหาคืออยากออกของใหม่ไปวางด้วย ไม่อยากหอบแค่โดเก่ากับกู๊ดส์เก่าที่เคยทำไปวาง

มีเวลาตัดสินใจถึงปลายกุมภา รอดูสังขารตัวเองอีกที กับถ้าปั่นซิรอสแบบที่มั่นใจว่าจะจบทำเล่มทันได้ค่อยลง

เช็กตารางก่อนว่าช่วงนั้นจะมีสังขารทำอะไรนอกจากงานไหม

งานนี้:

เพราะนี่ก็เขียนใส่สเตตัสใต้ชื่อไลน์ตัวเองตลอดว่ามีเวลาตอบไลน์เรื่องงานกี่โมงถึงกี่โมง แต่คิดว่าคอนแทค 99% ไม่อ่าน หรืออ่านแต่ไม่แคร์ ทักเรื่องงานมาตอนนี่กำลังจับจอยเล่นเกมอยู่หอตลอด

ตอนใกล้จะจบแอบแอดวานซ์ด้วยการเริ่มจับเวลาตอบเมลของอาจารย์ได้แล้ว แล้วจะส่งไปหาในเวลาที่มั่นใจว่าเขาจะเห็นเมลเราและเมลเราจะไม่โดนเมลอื่นส่งมาทับๆ ให้เขาไม่เห็น (....) /ยิงเมลไปตอนบ่ายๆ ทับสารพัดเมลอื่นที่น่าจะส่งหาเขาตอนเช้า

ตอนเราเรียนอยู่ญปนี่กลับกันเลย ถึงเราจะชอบเปิดแล็บเข้าไปทำงานถึงตีสามเหมือนกัน แต่ถ้าต้องติดต่ออาจารย์ที่ปรึกษาก็คือ

1. คุยทางเมลเท่านั้น ไม่ไลน์
2. เราตั้งเวลาส่งเมลให้ส่งภายในเวลาราชการตลอด ไท่ส่งกลางดึก ไม่ส่งวันอาทิตย์