บางทีเยจุนนึกสงสัยอยู่เหมือนกันว่าการแอบชอบเพื่อนมันจะรู้สึกอย่างไร
เขาเคยเห็นในหนังแนวรัก ๆ ใคร่ ๆ กับนิยายรักหวานแววมาบ้าง จนนึกสงสัยว่าคนเรามันจะสามารถแอบชอบเพื่อนของตนเองได้จริง ๆ น่ะเหรอ
บางทีเยจุนนึกสงสัยอยู่เหมือนกันว่าการแอบชอบเพื่อนมันจะรู้สึกอย่างไร
เขาเคยเห็นในหนังแนวรัก ๆ ใคร่ ๆ กับนิยายรักหวานแววมาบ้าง จนนึกสงสัยว่าคนเรามันจะสามารถแอบชอบเพื่อนของตนเองได้จริง ๆ น่ะเหรอ
เยจุนเชื่อมาตลอดว่าตนเองเป็นคนคอแข็งที่สุดในวงเหล้า
ทุกครั้งที่ไปดื่มกับเพื่อน ๆ ร่วมสาขาเขสจะเป็นคนที่อยู่จนถึงสุดท้ายเสมอ ไม่ว่าจะดื่มโซจูหรือเบียร์ไปกี่ขวดก็ไม่เคยที่จะคอพับไปก่อน
จนกระทั่งมาเจอกับเพื่อนต่างสาขา ที่ไม่ว่าจะมองกี่ครั้งก็ชอบทำให้รู้สึกหงุดหงิดเสียขึ้นมาดื้อ ๆ
เยจุนเชื่อมาตลอดว่าตนเองเป็นคนคอแข็งที่สุดในวงเหล้า
ทุกครั้งที่ไปดื่มกับเพื่อน ๆ ร่วมสาขาเขสจะเป็นคนที่อยู่จนถึงสุดท้ายเสมอ ไม่ว่าจะดื่มโซจูหรือเบียร์ไปกี่ขวดก็ไม่เคยที่จะคอพับไปก่อน
จนกระทั่งมาเจอกับเพื่อนต่างสาขา ที่ไม่ว่าจะมองกี่ครั้งก็ชอบทำให้รู้สึกหงุดหงิดเสียขึ้นมาดื้อ ๆ
เขาหัวเราะอย่างนึกเวทนาตัวเองอีกครั้ง ความรู้สึกคล้ายกับจมอยู่ก้นบึ้งในมหาสมุทรค่อย ๆ ดึงตัวเขาลงสู่ใต้ท้องทะเลกว้างที่ไร้จุดมุ่งหมาย
บัดซบสิ้นดี
.
💜💙
เขาหัวเราะอย่างนึกเวทนาตัวเองอีกครั้ง ความรู้สึกคล้ายกับจมอยู่ก้นบึ้งในมหาสมุทรค่อย ๆ ดึงตัวเขาลงสู่ใต้ท้องทะเลกว้างที่ไร้จุดมุ่งหมาย
บัดซบสิ้นดี
.
💜💙
“จะกลับแล้วเหรอ”
“อือ”
กระป๋องเบียร์ถูกยกขึ้นดื่ม ความเย็นจากเครื่องปรับอากาศไม่ได้ทำให้เขารู้สึกดีเลยแม้แต่น้อย นัยน์ตาคมจ้องมองอีกคนนิ่ง
“แล้วจะมาอีกวันไหน”
“...”
ไม่มีเสียงตอบกลับมา มีเพียงเสียงของหัวใจที่กำลังแตกสลายลงอย่างช้า ๆ
โนอารู้ดีว่าเขาเป็นอะไรสำหรับเยจุน
ก็แค่ㅡ คนแก้เหงา
คนแก้เหงาที่ไม่ว่าเมื่อไรที่อีกฝ่ายเรียกหา เขาก็ต้องไปหาในทันที
“จะกลับแล้วเหรอ”
“อือ”
กระป๋องเบียร์ถูกยกขึ้นดื่ม ความเย็นจากเครื่องปรับอากาศไม่ได้ทำให้เขารู้สึกดีเลยแม้แต่น้อย นัยน์ตาคมจ้องมองอีกคนนิ่ง
“แล้วจะมาอีกวันไหน”
“...”
ไม่มีเสียงตอบกลับมา มีเพียงเสียงของหัวใจที่กำลังแตกสลายลงอย่างช้า ๆ
โนอารู้ดีว่าเขาเป็นอะไรสำหรับเยจุน
ก็แค่ㅡ คนแก้เหงา
คนแก้เหงาที่ไม่ว่าเมื่อไรที่อีกฝ่ายเรียกหา เขาก็ต้องไปหาในทันที
“อึนโฮย่า”
“ครับ?”
“คริสต์มาสปีนี้อยากได้อะไรเป็นของขวัญเหรอ?“
เยจุนเอ่ยถามในขณะที่กำลังไล่สายตาดูเว็บช็อปปิ้ง
“ยากจังแฮะ ผมมันโลภซะด้วยสิ อยากได้หลายอย่างเลย”
อึนโฮตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงทะเล้นเหมือนเคย
อ่า ไอ้เด็กนี่…
“ให้ตายสิ คุณซานต้าเขาไม่ชอบคนโลภหรอกนะ”
“แต่พี่ก็ชอบไม่ใช่เหรอครับ?”
“อึนโฮย่า”
“ครับ?”
“คริสต์มาสปีนี้อยากได้อะไรเป็นของขวัญเหรอ?“
เยจุนเอ่ยถามในขณะที่กำลังไล่สายตาดูเว็บช็อปปิ้ง
“ยากจังแฮะ ผมมันโลภซะด้วยสิ อยากได้หลายอย่างเลย”
อึนโฮตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงทะเล้นเหมือนเคย
อ่า ไอ้เด็กนี่…
“ให้ตายสิ คุณซานต้าเขาไม่ชอบคนโลภหรอกนะ”
“แต่พี่ก็ชอบไม่ใช่เหรอครับ?”
“นี่ ได้ยินเรื่องเด็กแลกเปลี่ยนที่เข้ามากลางเทอมหรือยัง?”
“ก็ต้องฟังมาแล้วสิ! ได้ข่าวว่าหน้าตาดีมากด้วยนี่ เป็นลูกครึ่งหรือเปล่านะ?”
“ฉันว่ามีส่วนนะ ตัวก็สูง ภาษาก็ดี ลูกครึ่งแน่นอน”
และอีกมากมายที่นัมเยจุนได้ยินมาทั้งจากคนที่มาคุยกับเขาโดยตรง หรือแม้แต่ที่เขาแอบไปได้ยินด้วยตัวเอง
แน่นอนว่าเขาค่อนข้างสบายใจที่คำพูดส่วนใหญ่เป็นไปในทางที่ดี
“นี่ ได้ยินเรื่องเด็กแลกเปลี่ยนที่เข้ามากลางเทอมหรือยัง?”
“ก็ต้องฟังมาแล้วสิ! ได้ข่าวว่าหน้าตาดีมากด้วยนี่ เป็นลูกครึ่งหรือเปล่านะ?”
“ฉันว่ามีส่วนนะ ตัวก็สูง ภาษาก็ดี ลูกครึ่งแน่นอน”
และอีกมากมายที่นัมเยจุนได้ยินมาทั้งจากคนที่มาคุยกับเขาโดยตรง หรือแม้แต่ที่เขาแอบไปได้ยินด้วยตัวเอง
แน่นอนว่าเขาค่อนข้างสบายใจที่คำพูดส่วนใหญ่เป็นไปในทางที่ดี
: พี่หัวทองหล่อมากเลย โสดไหมคะ
💜: อะไรนะครับ
💙: แฟนเขาก็ยืนหัวโด่อยู่นี่ จะมาถามโสดไหมอะไรอะครับ
: พี่หัวทองหล่อมากเลย โสดไหมคะ
💜: อะไรนะครับ
💙: แฟนเขาก็ยืนหัวโด่อยู่นี่ จะมาถามโสดไหมอะไรอะครับ
💜: จุนนี่ครับ
💙: อะไรกัน?
💜: นายน่ะพออะไรไม่ได้ดั่งใจก็จะชอบเบะปาก ไม่ก็หลับตาหันหน้าหนีสถานการณ์ตรงหน้าเลย พอโดนถามก็จะบอกว่าไม่มีอะไร ทั้ง ๆ ที่ไม่พอใจจนจะร้องไห้อยู่แล้ว
💙: นี่! นายก็พูดเกินไป ฉันไปทำแบบนั้นเมื่อไรกัน ไม่จริงนะครับ โนอาพูดไปเรื่อยน่ะ อ่า…จริง ๆ เลยอะ
💜: จุนนี่ครับ
💙: อะไรกัน?
💜: นายน่ะพออะไรไม่ได้ดั่งใจก็จะชอบเบะปาก ไม่ก็หลับตาหันหน้าหนีสถานการณ์ตรงหน้าเลย พอโดนถามก็จะบอกว่าไม่มีอะไร ทั้ง ๆ ที่ไม่พอใจจนจะร้องไห้อยู่แล้ว
💙: นี่! นายก็พูดเกินไป ฉันไปทำแบบนั้นเมื่อไรกัน ไม่จริงนะครับ โนอาพูดไปเรื่อยน่ะ อ่า…จริง ๆ เลยอะ