Ολντ τάιμ κλάσσικ:

athens.indymedia.org/post/30805/

Ναι είναι πολύ διαδεδομένη αντίληψη. Μια νησίδα πολιτισμού σε μια θάλασσα Τουρκοαράβων αγρίων. Θυμίζει κάπως και τον δικό μας εθνικισμό για τον προμαχώνα της Δύσης που υπερασπίζεται τον ευρωπαϊκό πολιτισμό από τα στίφη των Τούρκων και των Σλάβων.

Μέχρι και στα καλέσματα σε συγκεντρώσεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη ξεχειλίζει ο ρατσισμός τους. Δαπ με στεροειδή.

Και στην Ινδία νομίζω πως κάτι εθνικιστές αρνούνται την ήττα στον Υδάσπη. Όπως και στην Τυνησία με την Ζάμα. Στο αρχικό θέμα, αντίστοιχες τακτικές, αλλά σε μικρότερο βαθμό χρησιμοποιεί και το ΜΕΚ. Πληρώνουν μάλιστα και τον Ρούντι Τζουλιάνι για προπαγάνδα. theintercept.com/2019/06/09/h...

Οι φιλομοναρχικοί έχουν προκαλέσει και μεγάλο χαμό στην αχαιμενιδική ιστοριογραφία. Άρθρα, απειλές και διαμάχες μέχρι και στην Βίκυ. Όλα ξεκίνησαν από αυτήν την κριτική: bmcr.brynmawr.edu/2008/2008.09...

Και οι ελληνόφωνοι θεωρούνταν β' κατηγορίας, περίπου όπως αντιμετώπισε η Βουλγαρία τους Μακεδόνες στους δύο ΠΠ. Δεν είναι τυχαία η αντιπάθεια για τους κρητικούς χωροφύλακες του Βενιζέλου. Όταν έγινε το επεισόδιο με τον μελαμψό στο μνημείο του ΑΣ, κυκλοφορούσε ότι ήταν απόγονος Μανιατών εποίκων.

Χρησιμοποιείται, αλλά σπάνια. Νομίζω κυρίως στον γραπτό λόγο και από υπερπατριώτες. Εμείς πάντως ντόπια την λέμε την γλώσσα.

Η κυρία Γράτσια ήταν υποψήφια βουλευτίνα με την Νίκη...

Ναι, κι εγώ τον συμπαθώ τον Ηρόδοτο, γιατί είναι ανοιχτόμυαλος (κι έχει φάει κράξιμο γι'αυτό). Βέβαια οι μεγάλες μου συμπάθειες είναι ο Διόδωρος και ο Κούρτιος Ρούφος. Ο πρώτος, γιατί φαίνεται ότι έχει μπλέξει τα μπούτια του με την υπερφιλόδοξη παγκόσμια ιστορία του, αλλά τουλάχιστον το παλεύει.

Εμ, στο πρώτο πρωτοσέλιδο, δεν είχε καταλάβει ακόμα ο λαθρέμπορας ότι παρακολουθούσαν κι αυτόν. Γενικά ο Μαρινάκης χειρίστηκε πολύ αφελώς τον φιλοκυβερνητισμό του στην πρώτη τετραετία. Εντελώς ερασιτεχνικά.

Ναι, είναι εντελώς καφενειακού επιπέδου. Νομίζω πως έγινε της μόδας, όταν την πέταξε ο Δένδιας σε μια συνάντηση με τον Τσαβούσογλου για εσωτερική κατανάλωση. Κάπου στις αρχές της πρώτης τετραετίας πρέπει να ήταν.

Ακόμα και στην συνθήκη οι όροι Τούρκος/τουρκικός χρησιμοποιούνται ως συνώνυμοι των Μουσουλμάνος/μουσουλμανικός. Έτσι κι αλλιώς βέβαια, την δεκαετία του '50, όταν ο εχθρός ήταν η σοσιαλιστική Βουλγαρία, ο μόνος αποδεκτός προσδιορισμός ήταν ο τουρκικός. nomadicuniversality.com/2023/12/11/%...

Έχει ενδιαφέρον πόση προβολή παίρνουν κάτι σχετικά ασφαλείς θεωρίες συνωμοσίας με μηδενική επιρροή (ο Δημοκίδης αφιέρωσε ολόκληρο ντοκυμαντέρ στην επίπεδη Γη), αλλά για πιο διαδεδομένες, όπου όμως παίζονται και ψήφοι (εισαγωγή πληθυσμός) επικρατεί συγκριτικά άκρα του τάφου σιωπή.

Στην Βουλγαρία παρόμοια περίπτωση νομίζω πως την θεωρούν απομεινάρι των Σταυροφοριών. Δεν είμαι όμως κι απολύτως βέβαιος. Βέβαια και Μανιχαίοι να ήταν, πάλι θα είχε αρχαιολογική αξία το νεκροταφείο, για μπάτσες η έφορος.

Ο Άμπραμσον έχει την φήμη του Άλεξ Τζόουνς της κεντροαριστεράς. Ένα μείγμα παράνοιας, αφέλειας και τσαρλατανισμού, μασκαρεμένο όμως με λεκτικές περικοκλάδες και ακροβασίες. Μια από τις αγαπημένες μου ατάκες του για να δικαιολογηθεί για τις παπάτζες που έλεγε για την εκστρατεία του Σάντερς:

Εντωμεταξύ το Κοτζά Ορμάν ήδη το έχουν κάνει οδοντογλυφίδες. Αναρωτιέμαι επίσης ποιος θα κάτσει να μείνει στην Κεραμωτή, αντί να πάρει το φέρυ-μποτ και σε 20 λεπτά να κάνει μπάνιο στην Θάσο.

Μαλώνουν δηλαδή για την μοιρασιά της τουριστικής πίτας. Στην Ελλάδα βέβαια παρουσιάστηκε στον δημόσιο διάλογο ως επίθεση στην ορθοδοξία από το Ισλάμ. Πάντως έχουν ενδιαφέρον και οι ενδοπαπαδίστικες διαμάχες.