jego gówniarzość

Nauczony chłodu,
nie pytam już o zapach.
Wiem, że czerwień to tylko kolor
wyrwany z moich żył,
by nakarmić twoją dumę.

Złoto na pęknięciach to nie blask,
lecz blizna, co próbuje scalić
rozsypany w pył fundament.

Wreszcie noc domknęła się nad nimi jak wieko trumny, a dym jeszcze długo wisiał w miejscu, gdzie przed chwilą mogło być czyjeś spojrzenie.

Wybacz ale musialem sprawdzić, jprd www.sejm.gov.pl/sejm10.nsf/k...

– Patrz na nas – kontynuował drugi, a dym z jego fajki był cięższy niż powietrze, opadając na deski zamiast unosić się w górę.
– Jesteśmy ubrani w rozkład, zanim jeszcze serca stanęły. Te szmaty, te kępy mchu na czapkach... to tylko przygotowanie. Trening przed staniem się prochem.

Nie odróżniał się już od cienia rzucanego przez ścianę chaty. Był tylko wypustką, nierównością w architekturze rozpadu.

– Śmierć to nie jest nagłe cięcie – zaczął ten po lewej, a jego głos brzmiał jak tarcie kamienia o kamień. – To powolne przesiąkanie. Jak woda w suchą ziemię.
Uniósł dłoń, na której strzępy brudnego materiału i kępki wełny przypominały porosty na wiekowym głazie.

Mrok stał się gęsty, lepki, niemal namacalny.
Słońce, ta blada plama na horyzoncie, wyglądało teraz jak mętne oko dogasającego boga, który nie chce już patrzeć na świat.
Mgła nie otulała ich delikatnie – ona ich pożerała, wchodząc w pory starego drewna pod ich nogami.

czy dalsze pytania nadają się na pub chat ?

jest na sprzedaż ?