Ne anlatmak derdin, ne anlaşılmak. Kendi halinde nohut oda bakla sofa yaşayıp geçiyorsun ömründen. Sahi ne anlama geliyordu sevmek-sevilmek? İnanmak-Güvenmek hükmünü yitirdiğinden beri ruhunda, kalbine kim-nasıl dokunabilirdi ki?

A night from poetry, while summer winks
I have learned a secret from the stars
The wings of love beat only with a prayer
I held it, like a secret too heavy to speak
Fly far away my moonlight, to the unknown

İçinden çıkamadığın o çember, belki çok istesen olacakmış gibi ama öyle uzakta ki, iki arada bir derede dinlersin şarkıyı. Neydi biliyor musun sevmek? Kendine benzetmek değil, ona dönüşmek değil, herkesin kendi olduğu halde sevişmek.

Nesin sen, hem gece hem gündüz mü? Seni sen yapan çiçeklenen bahar mı, hüzünlendiren güz mü? Seni sevsem, sarman kedinin mırıltısından çok, neremden severdin beni en çok?

Şiirimin içinde bir sır, aynanın sırtında. Yansıma nedir, nedir kamaştıran silueti. Aslı gölgesinde gizli. İşte şaşırtan beni; Aşkın karmaşadan kaçıp yine ondan beslenişi.

Bir şiirin sancısından bahsetmek
ve dalgaları üzmek
Kış gününün kararsızlığında

- ki kavuşmuşken deniz kumsalına

Hiç bir araya gelemeyeceği sevgiliden bahsetmek
Şairin işi, şairin, şairin....

Şüphe duymadığın bir sevginin göğsüne uzanmak bir an. Bir anlığına da olsa çocuksu bir heyecan duymak. Kutsamak sevgiliyi, kutsanmak sevgi tarafından. Bir an da olsa yumduğunda gözünü, sonsuzluğa uzanmak...

Parmak uçlarıyla anlamlandırmak, dokungaçların hissettirmesi. Yüzlerin her santiminde başka bir ana rastlamak. Orada sevinmek, orada hüzünlenmek. Sahi sen orada bir yerde buldun mu kendini, kayboldun mu orada bir yerde?

-Mevsimler dönecek
Çiçekler açacak, solacak
O kumsalda sana
Asla yalan söylemeyeceğim
Elim saçlarında dolaşacak
Beyazlarını seveceğim
Ve keyfindeyken bunun sen
Yaşlandık sevgilim diyeceğim
Ama aşk asla yaşlanmaz-