😌

ค่ำนี้ก็ยังเหงาเหมือนเดิม
โสดมาสองปีกว่า มันก็ดีนะ มีอิสระดี
แต่มันก็มีความเหงาเข้ามาปั่นป่วน

ตกงานก่อนปีใหม่ จะดีใจหรือเสียใจดีวะเนี่ย

ขี่มอไซไปตลาดตอนเช้า รีบถ่ายไปหน่อย แต่ภาพก็สวยใช้ได้นะ 5555

เวลาเดินเร็วจนใจหาย เหลือบมองดูนาฬิกาอีกที มันจะเที่ยงคืนแล้ว คงตัองนอนแล้ว พรุ่งนี้เช้า ยังคงมีงานอีกมากมายรอคอยเราอยู่ บางครั้งก็ทำงานจนลืมวันลืมคืน

“เฮ้อออ…”

เสียงถอนหายใจดังขึ้นพรางเปลือกตาที่หนักอึ้งค่อยๆ ปิดดวงตาที่เหนื่อยล้า ซ่อนความเศร้า ให้มันหลับไปพร้อมกับการนอนในคืนนี้

ตลอดระยะเวลาสองปีที่โสด แต่ใช่ว่าจะไม่มีใครเข้ามาในชีวิต มันก็อรจจะมีบ้างประปราย แต่ทุกคนที่เข้ามา ล้วนแล้วแต่ฉาบฉวย หรือไม่ก็มันยังไม่ใช่ มันยังไม่ถูกใจ มันยังไมีลงล็อคในหลายๆด้าน หลายๆมุม หรืออาจเป็นเพราะ ความผิดหวังครั้งล่าสุด มันทำให้รู้สึกหวงชีวิตความโสดหคือเปล่า อันนี้ก็ยังไม่แน่ใจ

ต่อให้เวลาจะผ่านมาถึงสองปี แต่ความรู้สึกเก่าๆ มันยังคงไม่เคยจางหายไป มันไม่ใช่ว่าไม่ Move on แต่จะปุบปับตัดเลยก็ใช่เรื่อง ความทรงจำดีๆ ความสุขใจ ความอบอุ่นที่เคยให้ และทั้งที่เคยได้รับมาตลอดเก้าปี มันใช่ว่าจะเททิ้งไปได้ง่ายๆ แต่อย่างน้อย มันก็คือความทรงจำที่ดี

คืนวันอาทิตย์ที่แสนจะเงียบเหงา การนอนซุกตัวอยู่ในผ้าห่ม พร้อมกับเครื่องปรับอากาศที่เปิดไว้ที่ยี่สิบสององศา ทำไมมันทำให้รู้สึกดีขนาดนี้ แต่มันยังคงไม่ชินที่ต้องนอนแบบนี้คนเดียว ความรู้สึกเศร้า เหงา หว่าเหว้ ประเดประดังเข้ามาถาโถมหัวใจที่อ่อนแรง แต่สมองกลับสั่งให้อยู่ให้ได้ เลิกฟุ้งซ่าน ข่มตาหลับ นอนเอาแรงเพื่อสู้กับงานต่อในวันรุ่งขึ้น

“ถึงห้องสักที…“
มือเอื้อมไปที่สวิตช์ไฟเพียงเสี้ยววินาที ทั้งห้องเต็มไปด้วยความสว่างไสว เขารีบวางข้าวของที่พะรุงพะรังบนโต๊ะแล้วรีบเดินเข้าห้องน้ำไปเพื่ออาบน้ำ

‘ไม่คิดว่าพออยู่คนเดียวแล้วมันจะเหงาไก้ขนาดนี้‘

เสียงในใจยังคงเฝ้าสะท้อนความรู้สึกลึกๆข้างในออกมา แต่สมองยังคงคอยปราม

’ในเมื่อเขาเลือกทางของเขาแล้ว ยังไงมันก็คงไม่มีวันย้อนกลับมา’

”คงจบจริงๆแล้วสินะ!?“

สองปีเข้าไปแล้วที่เราใช้ชีวิตเพียงคนเดียวในเมืองหลวง ท่ามกลางผู้คนมากมายที่เดินสวนกันอย่างขวกไขว่ ต่างคนต่างรีบร้อนอย่างเห็นได้ชัด นั่นก็คงเป็นเพราะท้องฟ้าในตอนนี้มืดครึ้มพร้อมทึ่จะเทน้ำฝนลงมา แต่โชคยังเข้าข้างอยู่บ้าง เพราะอีกไม่กี่สิบเมตรก็จะถึงร้านสะดวกซื้อใต้คอนโดฯแล้ว
ระหว่างที่เดินเลือกซื้อของในร้านสะดวกซื้อตาก็พลางมองไปข้างนอก พร้อมกับพึมพำภาวนาให้ฝนรีบๆซาหน่อย…

ประกอบที่ห้อยทีวีเสร็จ เหงื่อซกเลย ไหนว่าหน้าหนาวแล้ว 5555

เทสระบบ..