[ บันทึกประจำวัน 04 ]

เป็นอีกครั้งที่เรย์คิไม่สามารถลุกไปนอนที่ห้องได้เนื่องจากลูกน้อยทั้งสองของตนขยับกอดหางเขาไว้เสียแน่น แต่คราวนี้เขาพกของจำเป็นติดมือมาด้วย

โทรศัพท์ยังไงล่ะ!

ส่งข้อความบอกไอเซียว่าตนลุกไปไหนไม่ได้ ช่วยด้วย แล้วก็แชะภาพเด็กๆ นอนกอดพวงหางสีขาวอย่างมีความสุขให้

เขามองภาพเล็กน้อย

น่ารักจังแฮะ... เอาไปใส่กรอบรูปดีกว่า🎶

[ บันทึกประจำวัน 03 ]

กดจองร้านนี้ เวลานี้... โต๊ะ... ไม่สิ จองมันทั้งร้านไปเลยดีกว่า! จองโต๊ะไปทำไมกัน!

ในเมื่อเป็นวันพิเศษของเขาทั้งที ก็อยากจะได้ใช้เวลากับเธอขาแบบสองต่อสองนี่นา

ใบหูสีขาวขยับสะบัดเบาๆ ไม่ต่างจากหางทั้งสามที่กำลังขยับไปมาอย่างอารมณ์ดีสุดๆ

อยากให้ถึงมะรืนเร็วๆ จัง!

[ บันทึกประจำวัน 02 ]

เรย์คิเป็นคนประเภทที่หลังจากหมดเวลาทำงานแล้ว เขาจะไม่ทำงานต่อทันที เขาจะหยุดทุกอย่างแล้ววางงานกองไว้ตรงนั้น

แต่วันนี้ไม่ใช่

จิ้งจอกหนุ่มกำลังนั่งพิมพ์งานอยู่ในห้องทำงานที่บ้าน เป็นภาพที่นานๆ ครั้งจะเกิดขึ้นสักที พวงหางขยับส่ายไปมาเบาๆ

เขาดันแว่นถนอมสายตาขึ้นเล็กน้อยแล้วอ่านทบทวนตัวอักษรทุกตัวบนจอด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง

(มาเห็นนางฟ้าตัวน้อยที่เกิดจากความรักของผมกับไอไอกันเยอะๆ นะครับ มันสำคัญกับผมมาก ลองดูแก้มนุ่มนิ่มตรงนั้นสิครับ น่าบีบมากๆ เลยใช่มั้ยล่ะ อ่ะ แน่นอนอยู่แล้วว่าต้องน่าบีบ ก็เป็นลูกของผมกับไอเซียนี่นา

*เพ้อ*)

[ บันทึกประจำวัน 01 ]

แม้จะค่อนข้างดึกมากแล้วสำหรับคนที่ตื่นเช้าอย่างเรย์คิ แต่เจ้าตัวกลับยังไม่เข้านอนตามตาราง

"..." เขามองลูกๆ ที่กำลังนอนกอดพวงหางจิ้งจอกสีขาวของเขาต่างหมอนข้าง ใบหน้าน่ารักที่กำลังหลับปุ๋ยส่งผลให้เรย์คิไม่มีกะจิตกะใจจะดึงหางตนกลับมา

เลยนั่งมองลูกๆ นอนอยู่แบบนั้น... ได้แค่หวังว่าไอเซียจะเอาเบาะนอน หมอนผ้าห่มมาให้

เพราะคืนนี้เขาต้องนอนกับลูกๆ ซะแล้วสิ...