"เป็นสามีภรรยากันต้องอยู่ติดกันไม่ใช่เหรอคะ?"

และด้วยความขัดแย้งนี้ก็เป็นเรื่องยากที่จะติดต่อสื่อสารขอความช่วยเหลือ ทำให้ทั้งสองจำเป็นต้องจัดการด้วยวิถีของทั้งสองเอง

"ถ้าคุณลุงเล่นแรงมา เราเล่นกลับนะคะ"

"และสามีดิฉันก็ไม่ชอบมากๆเลยค่ะเวลาที่ดิฉัน [เจ็บตัว]"

"ไม่เอาอะ"

" ไม่รักเค้าแล้วเหย๋อตัวเอง🥹 "

"ทำไมอ่า"

"ไหน ๆ ดิฉันก็เป็นผู้ชายและเก่งกว่าสามีของดิฉันแล้ว อะไรก็ลงตัวแล้ว..."

"พวกเราลาออกแล้วมาแต่งงานกันเถอะ ชิอาสะ"

เธอปาฝักดาบหนักที่จักพุ่งใส่หน้าอีกฝ่ายแต่มันกลับมุ่งไปหาผู้รับตัวจริงพร้อมกำอีกสิ่งที่สรรสร้างคู่เคียงตัวเธอ

"อ๋อ ดิฉันลืมคันจิคำว่า น้ำมัน เลยค่ะ คุณช่วยหาแทนดิฉันด้วยนะคะ"

และตาคมเพ่งพิศไปยังชายตรงหน้าที่มีศักดิ์ต่ำกว่า ราวกับนัยต์ตาสีทมิฬกำลังเย้ยหยันในตัวอีกฝ่าย

ดาบในมือนั้นกำแน่นราวกับว่าในช่วงเวลาสั้นๆคงจะทำให้เธอหายเบื่อได้บ้าง

w: @chiasaomtkcommu.bsky.social

การโจมตีเพียงการสะบั่นแค่ครั้งเดียวก็ทำให้ชายเสื้อและกิโมโนของเธออาบไปด้วยเลือดเนื้อจนแต่งแต้มลายเงินให้เป็นละครบทใหม่บนผ้าไหมทอ

"เหมือนที่เอาไปทอดเทมปุระหรือเปล่าคะ? หรือว่าเหมือนกลิ่นเหม็น ๆ ที่ทาบนผลงานหรือเปล่า?"

แม้จะเครียร์บางส่วนและไม่ลืมที่จะทิ้งผลงานให้อีกฝ่ายได้ทำเพราะคำสั่งของเขาเองก็เป็นสิ่งสำคัญต่อเธอ "อ๋า~ ไม่เข้าใจเลยค่า รบกวนด้วยนะคะ~" เธอได้กล่าวลั่น

ส่องสะบัดร่องรอยบนศาสตราให้เริ่มสะบัดสะบั่นครั่นร่ายรำราวกับนกกระเรียนได้โอดโฉมให้โผบิน

"อะไรที่เรียกว่าน้ำมันเนี่ย หน้าตายังไงหรือคะ?"

ยิ่งสับสาวเท้าที่สวมใส่รองเท้าไม้ก็ยิ่งกรีดคมปลายมวลมลของโลหะเงินให้เกิดสะเก็ดเพลิงรายรอบตัวเธอพร้อมฉาบสีเลือดให้เริงระบำ ราวกับเธอกำลังสนุกกับสิ่งนี้เหมือนได้เหยียบย้ำหยาดฝน

แม้เธอจะเชื่อฟัง แต่ในอีกด้านเธอกลับขบถต่อคำสั่งได้หากเขาตามเธอไม่ทัน

แหวกทั้งผืนนภา

จักคร่าทั้งนคร

สะบั่นจิตใจที่ต่ำช้าในดววจิตสั่นสะท้านด้วยรอยยิ้มคมราวกับเวลานี้ได้มาถึง

ก่อนจะใช้ฝักดาบสะบัดเหวี่ยงโจมตีเหล่าคิวโซที่ที่พุ่งเข้าหาทั้งสองก่อนจะวิ่งนำหน้าทั้งสองราวกับอยากจะทำอะไรตามใจตัวเธอสักหน่อย

"คงไม่อยากเสี่ยงดวงว่าดิฉันจะเอาอะไรใช่มั้ยคะ?~"ก่อนจะยกดาบขึ้นเหนือศีษระของเธอเอง แม้ว่าน้ำหนักของดาบทั้งฝักดาบและใบดาบจะหนักเกินกว่าร่างบางจะยกใหม่แต่ทว่าเธอกลับแหวกแยกทั้งสองออกจากกันได้อย่างง่ายดาย

เปร่งแสงสีดาบประกายเงินให้สว่างจ้าเมื่อประทับ

เธอได้[แย่ง]ดาบในฝักของ[ผู้เป็นสามี]จากมือโดยที่เขาไม่ทันตั้งตัว

"ดิฉันพึ่งออกจากบ้านไม่ถึงเดือนเลยค่ะ สามีดิฉันคะ ดิฉันขอรบกวนท่านช่วยตามหาสิ่งที่ชายท่านนี้สั่งการได้หรือไม่?" เธอได้เหลือบมองอีกฝ่ายพร้อมส่งยิ้มละไมตาหยี๋

"ไม่ต้องห่วง ดิฉันรู้ดีว่าท่านคงสั่งว่าอย่าไปทำร้ายชายผู้นี้เด็ดขาดและดิฉันเองก็จะน้อมรับคำสั่ง " ก่อนจะผายมือให้อีกฝ่ายก่อนจะสบตาอีกฝ่าย

"แล้วมีสวัสดิการของหวานด้วยมั้ยคะ"