“ อืม ”

พยักหน้าหงึก ๆ

“ งั้นทางนี้.. ”

ว่าก็ผายมือไปยังบูธเล็ก ๆ ที่ตรงบูธจะมีทาโกะยากิมากมายให้หยิบให้เลือก

โดยแต่ถ้วยกระดาษมีเพียงแค่ทาโกะยากิ 1 ลูกเท่านั้น

” สามารถเลือกได้ 3 ลูกนะ “

( คะะะะ5555555554354445455555555 😭😭❓❓❓ )

สายตาเหลือบมองตามอีกคนที่กำลังนั่งลง ปากก็เคี้ยวหนึบ ๆ ไม่ได้พูดอะไร

แต่มีเสียงถอนหายใจแทน--

สายตากวาดมองรอบ ๆ ไปพักนึงเหมือนนึกคิด

" อืม... ได้สิ "

ตอบกลับพลางหยิบขนมชิ้นถนัดไปขึ้นมากินต่อ

จากนั้นใช้เวลาพักใหญ่ที่ได้อยู่ด้วยกัน ได้พูดคุยกันไปเรื่อยเปื่อย แต่เมื่อขนมหมดจานเธอก็ต้องแยกตัวกลับไปก่อน..

ถึงจะน่าเสียดาย แต่ก็สนุกคุ้มค่าแล้วล่ะ

( ตัดจบเลยนะคะะ🥺💗 )

Σ(-᷅ -᷄

โดนลูกอ้อนของอีกคนไปจนหน้ายู่เหมือนมีแสงสว่างสาดใส่หน้า

“ ชิ ก็ได้… ”

ว่าเสร็จก็รีบดึงมือตัวเองกลับแล้วนำเงินเก็บใส่กระเป๋าไว้เรียบร้อย

รู้สึกเจ็บใจไงไม่รู้ที่ผ่ายแพ้…

“ ฉันจะนั่งกินก่อนแล้วค่อยไป นายจะกลับไปทำหน้าที่ต่อก็ได้นะ ”

พูดไปหยิบขนมขึ้นมาเคี้ยวกินไป~🌸