“อ้อ”
ส่งเสียงขานรับ แล้วเอาใหม่อีกที

✌️😬

ยิ้มเกร็งๆเหมือนคนที่ไม่ค่อยชินกับการโดนถ่ายรูปสักเท่าไหร่ ดูเหมือนยิงฟันเฉยๆซะมากกว่า(…)

“4ปี… แล้วฟูโระซังมาจากประเทศไหนเหรอครับ?”
พอเริ่มคุยแล้วก็เริ่มกลายเป็นฝ่ายยิงคำถามซะเอง

แต่ก็ไม่ลืมที่จะตอบคำถามของอีกฝ่ายด้วย
“ผ่านมาบ้างแต่ก็ไม่บ่อยเท่าไหร่ วันนี้อากาศดีแล้วก็ยังพอมีเวลา เลยคิดว่าออกมาวิ่งดีกว่า”

“…แล้วก็เกิดเรื่องแบบที่เห็น ขอโทษที่ต้องรบกวนเวลาครับ”

กล่าวขอโทษพร้อมค้อมหัวให้ด้วย

(ขออนุญาตแท็กสมาชิกนะคะ🥺🫶)
@rkm-yuusei.bsky.social
@endounatsumi.bsky.social
@rkm-tachikazu.bsky.social
@senri-rkm.bsky.social

“ไม่เป็นไ…..“

กำลังจะตอบกลับแต่ไม่ทันไรม้วนกระดาษก็ร่วงลงมาอีกแล้ว เจ้าตัวเลยก้มลงไปเก็บแล้วถือวิสาสะช่วยถือไว้เองซะเลย สังเกตเครื่องแต่งกายของอีกฝ่ายแล้วเอ่ยทักออกไปด้วย

“ไม่ใช่เด็กโรงเรียนนี้สินะ จะไปตรงไหนล่ะ เดี๋ยวช่วยถือไปให้”

“ผมทรงแมงกะพรุนงั้นเหรอ”
ยกคิ้ว อ้าปากว้าวเบาๆด้วยหน้าตาจริงจังนั่น

สายตาเริ่มมองไปที่ตู้รอบๆก่อนจะชี้ไปที่ตู้ที่มีปะการังสีแดงโทนสีใกล้เคียงกับผมเจ้าตัวอยู่ด้วย

“งั้นฉันถ่ายกับเจ้านั่นแล้วกัน”

ส่งโทรศัพท์ตัวเองไปให้อีกฝ่ายถ่ายให้ แล้วเดินไปยืนข้างปะการังนั่นพร้อมชูสองนิ้วแต่หน้านิ่งแบบนิ✌️😐

(มาขอแปะบวกไว้อีกแล้วค่ะ(…))

ไม่แน่ใจว่าอีกฝ่ายรู้ตัวรึเปล่าถึงของที่ตก แต่ผ่านมาแถวนั้นแล้วเห็นเข้าพอดีจึงก้มลงช่วยเก็บม้วนกระดาษแล้วส่งคืนให้ด้วยหน้าตาจริงจัง

“….ทำตกแล้วนะ”

พออีกฝ่ายเข้ามาทักทายก็ยกคิ้วตาโตขึ้นนิดหน่อยเหมือนกับว่าจะยังไม่ทันได้ตั้งตัว แต่ทางนั้นผงกหัวมาก็โค้งกลับให้ด้วย

“อื้อ ใช่ ฉันเองแหละ”
ตอบกลับแบบค่อนข้างขึงขัง
“งั้นก็เท็นเท็นสินะ?”

ถามพร้อมกับจ้องหน้าอีกฝ่ายเขม็งดูท่าจะกำลังนึกอะไรบางอย่างอยู่(…)

พอรู้สึกไว้ใจขึ้นแล้วก็เดินกุมมือที่เป็นแผลของตัวเองตามไปอย่างว่าง่ายแหละ ระหว่างที่เดินไปก็ถามขึ้นมาอีกด้วย

“ทำไมพูดญี่ปุ่นคล่องจังล่ะครับ?”
เพราะอีกฝ่ายบอกว่ามีอะไรอยากถามอีกมั้ยก็เลยถามไปตรงๆ(…)

แล้วก็เหมือนจะนึกขึ้นได้ว่าอีกฝ่ายแนะนำตัวไปแล้วแต่เรายังเลยนี่นา จู่ๆก็เลยพูดต่อขึ้นมาอีก
“ผมไม่มีนามบัตร แต่ชื่อฟุคุชิ โชเฮครับ”
พูดด้วยสีหน้าจริงจัง()

หยิบโทรศัพท์ตัวเองขึ้นมากดถ่ายให้ เป็นจังหวะเดียวกับที่มีแมงกะพรุนว่ายมาอยู่ตรงข้างๆเธอพอดี พอเทียบกันแบบนี้แล้วก็ยิ่งดูเป๊ะไปใหญ่

"1..2..ยิ้ม"
ถึงเพื่อนจะหันหลังอยู่แต่ก็เผลอบอกให้ยิ้มอยู่ดี()
หันจอมือถือไปให้ดูรูปที่ถ่ายมาได้

"ดูสิ สียังคล้ายกันเลย"

“ผมของทสึรุ มองข้างหลังเหมือนแมงกะพรุนเลยล่ะ”

ไม่พูดเปล่ายังยกมือชี้สลับกันไปมาระหว่างอีกฝ่ายกับแมงกะพรุนด้วยอีก()

“อยากให้ถ่ายรูปให้ดูมั้ย?”