หลัง 2475 ปรีดีเสนอเค้าโครงเศรษฐกิจ โดยเล่าถึงปัญหาว่าประชาชนคนไทยยากจนมาก เจอความเหลื่อมล้ำนู่นนี่นั่น แต่ ร.7 ออกมาเขียนแย้งว่า ไม่จริงอะ ประเทศไทย ขนาดหมาวัดยังมีกินอุดมสมบูรณ์เลย (อ่านแล้วอยากอุทานบางอย่างแต่กลัวโดน 112) ต่อมาอัศนี พลจันทร นักหนังสือพิมพ์ เลยแต่งเรื่องสั้น "หมาไม่ตาย-คนตาย" เพื่อวิพากษ์ประเด็นนี้ ว่าเออประเทศมึงอะหมาไม่ตาย แต่คนตายกันหมดละ

เหมือนชีวิตคิดได้แค่ขาวกับดำ all or none น่ะ ผมชอบการมีอยู่ของมันที่ทำให้คนป่วยไม่ล้มละลาย แต่มันอยู่ไม่ได้ไง ระบบจะล้มละ มันก็ต้องปรับ แบบปฏิรูป ≠ ล้มล้างน่ะ