(น้องยอมไปแล้ว เดินหนีกลับบ้านแบบมอมแมม😭)

(.ยืนแบบโหลดดิ้ง เกิดอะไรขึ้น😔)

(เด็กที่หนามเด็กเล่นครับ.ชี้ๆฟ้องๆๆ)

(/เป็นผงไปพร้อมโฉนดที่ดิน)

สายตามองอย่างพินิจพิจารณาอยู่ครู่หนึ่งยังคนตรงหน้า

อืม... ก็เงียบนานอยู่...

"ผมอุ้มผู้ชายด้วยกันไม่ไหวหรอกครับ"

พูดออกไปอย่างหนักแน่นตามสิ่งที่คิดจริงๆ

"เดินแทนได้ไหมครับ? ผมเองก็เหนื่อยเหมือนกัน"

ว่าแล้วก็ยื่นมือไปหาอีกฝ่ายหวังจะช่วยพยุง

เสียงของรุ่นพี่ที่ทักท้วงแบบนั้นทำเอาเอียงหัวด้วยความสงสัยไม่น้อย

ด้วยคำถามนั้นทำเอานิ่งไปเพื่อวิเคราะห์ แต่ก็ได้เพียงแค่ส่ายหัวไปมาเบาๆ

"ผมไม่รู้เหมือนกันครับ"

สิ่งที่พูดออกไปปราศจากการล้อเล่นใดๆ จะว่าซื่อบื้อหรือซื่อตรงก็ไม่รู้ได้

(มาแปะมือสมาชิกO-2!!!)

(มาขอเป็นหน่วยงานเข้าช่วยเหลือรุ่นพี่ค่ะ😭🤲🏻)

ระหว่างเยาะๆหลังฝ่ารุ่นพี่แต่งผีมาหลอก ก็เหมือนจะได้ยินเสียงบ่นอยู่ไม่ไกลไม่ไกล

เลยเดินไปตามเสียงนั้นดูก็เหมือนจะเห็นผู้ชายคนนึงที่กำลังยืน...ร้องไห้?

"เป็น...อะไรไหมครับ?"

ถึงจะถามน้ำเสียงโมโนโทนแต่ก็พยายามยกมุมปากยิ้มให้

ไม่ได้แต่งผีแบบนี้ ปี1เหมือนกันรึเปล่านะ?