bo ja wiem, że ona ma datę ważności, pytanie tylko do kiedy

a ja go naprawdę lubię, choć to chyba niezdrowe, bo w tej relacji to głównie ja daję
swój czas, uwagę, dobrą radę, wsparcie
dostaję te podziękowania czasem, ale to chyba za mało dla mnie i nie wiem jak to ugryźć
ja się go zapytam w poniedziałek na łyżwach jak długo chce utrzymywać te znajomość

ja bym tylko chciała, żeby wszyscy ludzie byli szczęśliwi i on też 🥺 ale wiem, że nie mam takich mocy, żeby to sprawić 😭

ale tak naprawdę to ja wiem, że byłabym w stanie go pokochać gdyby te kilka mscy temu mi nie powiedział, że on nie szuka związku (albo może nie szuka go konkretnie ze mną), bo we mnie to włączyło blokadę na uczucia i nawet jeśli coś bym poczuła to nic nie powiem o tym, tylko to w sobie stłamsze

albo tego, że nie wiem co czuję w relacji z t., bo przez to, że się przede mną trochę bardziej ostatnio otworzył mam dla niego jeszcze więcej zrozumienia, ale też jednocześnie mam wrażenie, że mylę empatię z czymś więcej, a wiem, że to nie jest relacja typu potencjał na związek

jak np. tego, że nie mam pojęcia jak się będę czuć na urodzinach kumpeli za 2 tygodnie skoro będę na nich ja i 4 pary 🤡 i to chyba generalnie jest jeden z tych momentów, gdy dobitnie odczuwam swój status związku (albo bardziej jego braku)

i z jednej strony to ja się bardzo cieszę, że się wszystkim układa i wchodzą w nowe związki, ale z drugiej to jest mi w chuj przykro, że od ponad roku mnie to nie spotyka jakby coś było ze mną nie tak...
TEŻ JADŁAM TE WINOGRONA W SYLWESTRA, gdzie typ dla mnie...

mysle ze okej

no i mialam rację, bo kłaczki się topią zamiast spalać

boze jak pieknie, to polska???

totalnie o tym samym pomyslalam, tym bardziej że typ jest ode mnie o 14 lat starszy

oczywiście lajkuje, o jest to miłe, ale jest mi z tym chyba trochę niekomfortowo