Main acc : @runirin.bsky.social
ในวินาทีที่เธอหันมา พูดด้วยน้ำเสียงอันมั่นคงว่าพวกเราจะมีชีวิตรอด
โลกของผมก็ได้เปลี่ยนไปอย่างแท้จริง
ในวินาทีที่เธอหันมา พูดด้วยน้ำเสียงอันมั่นคงว่าพวกเราจะมีชีวิตรอด
โลกของผมก็ได้เปลี่ยนไปอย่างแท้จริง
“เธอบอกว่าฉันน่ารังเกียจ แย่ที่สุด…น่ะ”
“ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไร ฉันก็ปฏิบัติกับเธอไม่ได้แย่นี่คะ? ไม่เคยแม้แต่ซ่อนเครื่องดักฟังหรือกล้องไว้สังเกตด้วย”
“หรือเพราะเรื่องของAซังที่ย้ายโรงเรียนเพราะหาหลักฐานว่าฉันแอบตามสังเกตไม่ได้เหรอคะ? ทั้งคู่ไม่ได้สนิทกันสักหน่อยนี่?”
“…อืม ยากจริงๆด้วย การมีเพื่อนที่ยอมปล่อยผ่านงานอดิเรกของฉันน่ะ”
“เธอบอกว่าฉันน่ารังเกียจ แย่ที่สุด…น่ะ”
“ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไร ฉันก็ปฏิบัติกับเธอไม่ได้แย่นี่คะ? ไม่เคยแม้แต่ซ่อนเครื่องดักฟังหรือกล้องไว้สังเกตด้วย”
“หรือเพราะเรื่องของAซังที่ย้ายโรงเรียนเพราะหาหลักฐานว่าฉันแอบตามสังเกตไม่ได้เหรอคะ? ทั้งคู่ไม่ได้สนิทกันสักหน่อยนี่?”
“…อืม ยากจริงๆด้วย การมีเพื่อนที่ยอมปล่อยผ่านงานอดิเรกของฉันน่ะ”
แต่กรณีเกรซเป็นเพราะความรู้สึกในฐานะมนุษย์มันต่ำน่ะสิ จะคอมม่อนเซ้นส์หรือศีลธรรมมันก็เลยไม่ค่อยมี แต่เพราะมีเอนด์ ทุกวันนี้เลยยังพอเป็นคนปกติได้ ขอบคุณเอนด์ที่ทำให้โลกสงบสุข
แต่กรณีเกรซเป็นเพราะความรู้สึกในฐานะมนุษย์มันต่ำน่ะสิ จะคอมม่อนเซ้นส์หรือศีลธรรมมันก็เลยไม่ค่อยมี แต่เพราะมีเอนด์ ทุกวันนี้เลยยังพอเป็นคนปกติได้ ขอบคุณเอนด์ที่ทำให้โลกสงบสุข
ก็เลยคิดว่า เมื่อก่อนคงมีบางคนที่รู้สึกตัวว่าโดนรินะสตอล์ค ถ้าถาม เจ้าตัวก็คงยอมรับทีเล่นทีจริง แต่ “ไม่มีหลักฐานสักหน่อยนี่?” เพราะรินะระวังเรื่องพวกนี้มาก สุดท้ายก็ไม่มีใครเคยเอาผิดได้จะๆ
…ยิ่งคิดยิ่งนิสัยแย่ลงเรื่อยๆ แต่ก็ไม่ได้จะให้เป็นคนดีแต่แรกอยู่แล้ว เพร่ะงั้นก็ไปให้สุดเลยเหอะ
ก็เลยคิดว่า เมื่อก่อนคงมีบางคนที่รู้สึกตัวว่าโดนรินะสตอล์ค ถ้าถาม เจ้าตัวก็คงยอมรับทีเล่นทีจริง แต่ “ไม่มีหลักฐานสักหน่อยนี่?” เพราะรินะระวังเรื่องพวกนี้มาก สุดท้ายก็ไม่มีใครเคยเอาผิดได้จะๆ
…ยิ่งคิดยิ่งนิสัยแย่ลงเรื่อยๆ แต่ก็ไม่ได้จะให้เป็นคนดีแต่แรกอยู่แล้ว เพร่ะงั้นก็ไปให้สุดเลยเหอะ
“? คิดว่าฉันไม่รู้เหรอคะ”
“ก็เห็นตั้งแต่รุ่นพี่ฟื้น เธอก็ไม่เคยเหยียบเท้าเข้าไปเยี่ยมเลยนี่? แถมถ้าเป็นเมื่อก่อน ไม่ใช่ว่าเธอคงเป็นคนแรกๆ ที่โผล่ไปแสดงความยินดีที่รุ่นพี่ออกจากโรงพยาบาลเหรอ?“
”นั่นมันไม่ใช่หน้าที่คนอย่างฉันนี่คะ“
”หลบหน้าอยู่รึไง?”
“อาโอบะห่วงฉันด้วยเหรอคะ?”
“เปล่า แค่สงสัยว่า คนอย่างเธอก็รู้สึกผิดเป็นด้วยสินะ…น่ะ”
”ฮ่ะๆ“
“? คิดว่าฉันไม่รู้เหรอคะ”
“ก็เห็นตั้งแต่รุ่นพี่ฟื้น เธอก็ไม่เคยเหยียบเท้าเข้าไปเยี่ยมเลยนี่? แถมถ้าเป็นเมื่อก่อน ไม่ใช่ว่าเธอคงเป็นคนแรกๆ ที่โผล่ไปแสดงความยินดีที่รุ่นพี่ออกจากโรงพยาบาลเหรอ?“
”นั่นมันไม่ใช่หน้าที่คนอย่างฉันนี่คะ“
”หลบหน้าอยู่รึไง?”
“อาโอบะห่วงฉันด้วยเหรอคะ?”
“เปล่า แค่สงสัยว่า คนอย่างเธอก็รู้สึกผิดเป็นด้วยสินะ…น่ะ”
”ฮ่ะๆ“
โดยเฉพาะช่วงที่จมดิ่งสุดๆ มันมีส่วนผสมของความคลั่งไคล้และเทิดทูนบูชา เหมือนกับคนคลั่งลัทธิ เหมือนกับข้ารับใช้ที่เชื่อฟังกษัตริย์โดยไม่โต้แย้ง บ้าคลั่งขนาดนั้นแหละ
โดยเฉพาะช่วงที่จมดิ่งสุดๆ มันมีส่วนผสมของความคลั่งไคล้และเทิดทูนบูชา เหมือนกับคนคลั่งลัทธิ เหมือนกับข้ารับใช้ที่เชื่อฟังกษัตริย์โดยไม่โต้แย้ง บ้าคลั่งขนาดนั้นแหละ
ยกเว้นรินะ
ยกเว้นรินะ
จีเนียส ทำไมถึงไม่เคยคิดถึงไอเทมนี้มาก่อน
จีเนียส ทำไมถึงไม่เคยคิดถึงไอเทมนี้มาก่อน
ทั้งที่จริงๆ เอ็นด์ไม่ได้ทำออกมารสชาติมหัศจรรย์อะไรเลย แต่ความทรงจำได้ปรุงแต่งรสชาตินั้นให้กลายเป็นอาหารที่อร่อยที่สุดสำหรับเกรซเพียงคนเดียว
ทั้งที่จริงๆ เอ็นด์ไม่ได้ทำออกมารสชาติมหัศจรรย์อะไรเลย แต่ความทรงจำได้ปรุงแต่งรสชาตินั้นให้กลายเป็นอาหารที่อร่อยที่สุดสำหรับเกรซเพียงคนเดียว
ทั้งที่จริงๆ เอ็นด์ไม่ได้ทำออกมารสชาติมหัศจรรย์อะไรเลย แต่ความทรงจำได้ปรุงแต่งรสชาตินั้นให้กลายเป็นอาหารที่อร่อยที่สุดสำหรับเกรซเพียงคนเดียว
คู่หูในเรื่องราวที่อยากเขียนสักวัน
คู่หูในเรื่องราวที่อยากเขียนสักวัน
แล้วก็เลยคิดถึงปฏิกิริยาของลูกชาย
แล้วก็เลยคิดถึงปฏิกิริยาของลูกชาย
คือต้องมีตอนเคลียร์กับมิโยะ อยากให้เป็นโรลดูเอลกันด้วย
แต่ขี้เกียจแล้วอ่ะ
คือต้องมีตอนเคลียร์กับมิโยะ อยากให้เป็นโรลดูเอลกันด้วย
แต่ขี้เกียจแล้วอ่ะ
ส่วนอีกอันเป็นรูปโรลดูเอลอันสุดท้าย ไปยืนพูดกับการ์ดอยู่ตรงท่าเรือ
ส่วนอีกอันเป็นรูปโรลดูเอลอันสุดท้าย ไปยืนพูดกับการ์ดอยู่ตรงท่าเรือ
ถึงจะเปลี่ยนอะไรนิดหน่อย แถมสตอรี่ยังเคลียร์ไม่หมด แต่ก็ให้ย้อมอยู่ดี
ถึงจะเปลี่ยนอะไรนิดหน่อย แถมสตอรี่ยังเคลียร์ไม่หมด แต่ก็ให้ย้อมอยู่ดี
หลังประกาศกิจกรรมไม่กี่วัน ก็มีกล่องพัสดุส่งมาหา
‘ฉันคิดว่าชุดนี้ต้องเหมาะกับมิดาเระจังแน่ๆ เลย♡ - มิโยะ’
ก็จริงอยู่ที่ในตู้เธอไม่มีชุดสีสันสดใส
…
ใส่สักหน่อยก็ได้
หลังประกาศกิจกรรมไม่กี่วัน ก็มีกล่องพัสดุส่งมาหา
‘ฉันคิดว่าชุดนี้ต้องเหมาะกับมิดาเระจังแน่ๆ เลย♡ - มิโยะ’
ก็จริงอยู่ที่ในตู้เธอไม่มีชุดสีสันสดใส
…
ใส่สักหน่อยก็ได้
เด็กในบ้านล้วนมีแต่ situationship ไม่มีใครมี relationship กับใครทั้งนั้น
อย่างมากสุดคือความสัมพันธ์ที่น่าสงสัย
เด็กในบ้านล้วนมีแต่ situationship ไม่มีใครมี relationship กับใครทั้งนั้น
อย่างมากสุดคือความสัมพันธ์ที่น่าสงสัย