เขาเหลือบมองแมวน้อยเล็กน้อย คิ้วขมวดอย่างสงสัยเพราะสีหน้าของเอย์จิ ก่อนจะเอื้อมมือไปกอดเอย์จิไว้ หน้าขยับใกล้ใบหูอีกคน

"เก็บของแปลกๆมาอีกแล้วหรอ หื้ม เดี๋ยวก็ท้องเสียหรอก"

เมื่อพูดจบเขาก็ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเอย์จิและขโมยของกินแปลกๆออกมายึดไว้

"อย่ากินของแปลกๆ ผมเป็นห่วง"

เขาพูดเอามือข้างนึงจับท้ายทอยไว้และลูบมันเบาๆแก้เขิน

@omtk-kunahashi.bsky.social

"หึ..ยัยตัวแสบ"

เซออนจับผ้าและเช็ดหน้าและหัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนจะล้วงผ้าเช็ดหน้าของตัวเองออกมาจากกระเป๋ากางเกงและนำมาเช็ดหน้าตนเอง

เซออนเดินไปหาเซนเซและแบมือเงียบๆ หลังจากได้รับลูกอมนั้นก็ยื่นให้เอย์จิด้วยรอยยิ้มจางๆ

@omtk-kunahashi.bsky.social

"ไหวครับ"

เซออนตอบกลับเสียงเรียบเพราะอารมณ์ยังคงไม่ดีอยู่แต่ก็ต้องชะงักเมื่อเห็นเจ้าแมวน้อยยื่นผ้าเช็ดหน้ามาให้ตน เขายกยิ้มขึ้นมาอย่างดีใจและยื่นหน้าไปใกล้ๆเอย์จิ

"เช็ดให้หน่อยสิครับ ข้างซ้ายเจ็บ แถมข้างขวาก็ถือทวนอีก ไม่มีมือว่างเลย"

เซออนพูดเบาๆด้วยน้ำเสียงออดอ้อน(?)เล็กน้อยที่ไม่เคยมีใครได้ยินมาก่อน

@omtk-kunahashi.bsky.social

เซออนเดินตามอย่างเงียบๆและทำให้บรรยากาศรอบตัวของเขาดูอึมครึม ในมือนั้นยังคงจับมาบุของตัวเองแน่น พยายามจะควบคุมอารมณ์นี้ออกไป เขาถอนหายใจระหว่างเดินเล็กน้อยและหันหน้ามองไปทางอื่นตลอดทาง

"เฮ้อ.."

ในที่สุดเขาก็เริ่มจะหายหงุดหงิดเล็กน้อยแต่ก็ยังคงหลงเหลือความรู้สึกนั้นอยู่ แม้จะไม่มากอย่างในช่วงแรกก็ตาม

@omtk-kunahashi.bsky.social

ถึงแม้ทวนของเขาจะกำจัดได้แต่เมื่อเขาโดนภูติผีตนอื่นเล่นทีเผลอก็คงตั้งรับไม่ทัน นั่นจึงทำให้เซออนเมื่อเห็นผีตนอื่นก็กระโดดถอยหลังหลบ แต่อาจจะเซบ้างเล็กน้อย

"อ่าาาา.. เกือบไปแล้ว"

ปลายด้ามจับทวนงามของเซออนกระทบลงพื้นอย่างจังเพราะการหลบที่ไม่ค่อยจะถูกวิธีของเขาทำให้ตัวของเขานั้นเกือบล้มลงอีกครั้ง

@omtk-kunahashi.bsky.social

เขามองพรายน้ำที่กำลังมาหาตัวเองก่อนจะยกยิ้มออกมา เป็นการยกยิ้มที่น่ากลัวอย่างมาก เพราะตอนนี้เซออนอยู่กับความหงุดหงิดและอารมณ์ที่เดือดดาลภายในตัว

"เหอะ คิดว่าจะทำอะไรฉันได้??"

"ฝันไปเถอะ"

เขาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ มือจับทวนแน่น เท้าก้าววิ่งไปข้างหน้าเพื่อหาพรายน้ำพร้อมกับแทงทวนไปที่พรายน้ำอย่างจัง

@omtk-kunahashi.bsky.social

"…."

เขายืนและมองลงไปที่ใบหน้าสวยของคนตัวเล็ก และก็ใจเย็นลงอย่างน่าประหลาด

"ขอโทษค่ะคนสวย รอบหน้าจะระวัง"

เขาหันไปมองโยไค ใสมือก็กำด้ามทวนแน่นและความรู้สึกหงุดหงิดก็กลับมาอีกครั้ง

ตัวไปไวกว่าความคิด ก่อนที่สมองจะประมวลผลตัวของเขาก็วิ่งเข้าใส่โยไคอย่างรวดเร็ว แกว่งทวนใส่โยไคหวังจะฟันแต่เพราะอารมณ์ตอนนี้ทำให้ไม่มีสมาธิเลย

@omtk-kunahashi.bsky.social

ก่อนที่เซออนจะทันตั้งตัวเขาก็โดนจู่โจมจากทางด้านหน้าโดยโดนกระโดดใส่(?)อย่างจังทำให้ล้มลงเลอะกับหมึกบนพื้น

"แม่*.."

เขาสบถออกมาเบาๆ รีบถีบโยไคออกและแกว่งทวนไปฟันโยไคตนนั้นก่อนจะกลับมาดูตัวเอง

"โอ๊ย!! ไม่เอาหน่า.."

เซออนตะโกนออกมาอย่างไม่สบอารมณ์และหงุดหงิดอย่างมาก คิ้วขมวดเข้าหากันและไม่มีอะไรทำให้เขาใจเย็นลงได้ในขณะนี้

@omtk-kunahashi.bsky.social

"คร้าบ คร้าบ~"

เซออนตอบด้วยน้ำเสียงที่ขี้เล่นและไม่ใส่ใจออกไปก่อนจะเดินไปหาชาวบ้านที่เหลือเพื่อให้อพยพออก

"ที่นี่มันอันตรายนะครับคนสวยทั้งหลาย ไปหาที่ปลอดภัยอยู่ก่อนนะครับ"

เซออนพูดจบก็ขยิบตาให้ชาวบ้านผู้หญิง ทำให้ดูแพรวพราวไม่น้อยเลย และนี่ก็คงเป็นนิสัยขี้หลี่ของเขาล่ะมั้ง? แต่มันก็ได้ผลทุกครั้งนี่นา

@omtk-kunahashi.bsky.social

เซออนพยักหน้าเบาๆตอบรับเซนเซก่อนจะเดินตามเงียบๆ

ระหว่างเดินก็มีเหลือบมองพื้นและบริเวณรอบๆที่ดูเลอะเทอะและวุ่นวาย นี่คงมีอะไรเกิดขึ้นก่อนหน้านี้สินะ?

เซออนคิดไปพลางๆ เท้าค่อยๆสาวไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง เหลือบมองเซนเซและเอย์จิเป็นระยะๆ ในมือถือมาบุประจำตัวของตนแน่น

@omtk-kunahashi.bsky.social

เซออนหันไปมองเซนเซของวิชาพละก็เลิ่กคิ้วขึ้นด้วยความสงสัยแต่ก็ไม่ได้เอ่ยถามอะไรออกไป

"……"

เขาคิดสักพักกับคำขอนั้นแต่เมื่อได้ยินเสียงใสจากคนตัวเล็กก็เดินตามเจ้าแมวน้อยต้อยๆโดยไม่ปริปากถามสักคำ

ภารกิจอะไรนะ? แต่ก็ช่างเถอะ คนสวยอยากเล่น ผมก็ไม่มีอะไรต้องห้าม

เซออนคิดอย่างนั้นโดยมองเซนเซและเอย์จินิ่งๆและเงียบ

@omtk-kunahashi.bsky.social

"โถ่คนสวยขา..หงอยจริงๆนะคะไม่ปลอบหน่อยหรอ"

เซออนมองอีกฝ่ายด้วยสีหน้าหงอยที่เหมือนมีฟิลเตอร์หูหางหมาตกออกมา

เซออนถึงจะทำหน้าแบบนั้นแต่ก็ยอมตามอีกฝ่ายต้อยๆเหมือนกลัวอีกฝ่ายจะทิ้งตัวเองหรืออีกฝ่ายจะคลาดสายตาไป

(แปะค้าบบบ)

(อยากเห็นใส่ชุดนอนครั อยากเห็นชุดนอนน้อง)

"หื้มม แมวน้อย แค่ผมอุ้มเธอก็แย่แล้วหรอ "

เซออนเลิ่กคิ้วก้มลงมองคนในอ้อมแขนแอบกระตุกยิ้มมุมปากเล็กน้อยก่อนจะทำหน้าเหมือนหมาหงอย

"ผมก็แค่อยากเอาใจเธอเฉยๆเอง เธออายสินะ ผมเข้าใจ"

เซออนหยุดนิ่งและค่อยๆวางอีกฝ่ายลง แกล้งทำหน้าเหมือนหมาหงอยและเงียบก่อนจะผายมือให้อีกคนไปข้างหน้า

(อนุญาตให้ตีเพราะมันแกล้ง!!)

เซออนเลิ่กคิ้วข้างนึงมองปากน้อยๆพูดงุ้งงิ้งก่อนจะยกยิ้มขึ้นมาบนมุมปาก มันเป็นคำตอบที่น่าฟังมากๆเลย

"เธอจะได้นอนต่อด้วยไงคะ ไม่มีใครเห็นหรอก"

เซออนพูดพลางขยับหน้าไปจุ๊บหน้าผากอีกฝ่ายเบาๆก่อนจะขยับหน้าออกมามองอีกฝ่ายดังเดิม

"เพราะเขาคงคิดว่าอุ้มแมวอยู่"

เซออนเดินออกจากห้องและมุ่งหน้าเดินไปที่ทางออกเพื่อจะออกจากโรงเรียนไปหาของกินให้แมวน้อยในอ้อมกอดของเขา

"หึๆ คนสวยคะ ลืมตาไม่ขึ้นหรอ หื้ม"

เซออนยกยิ้มเก็บกระเป๋าของตัวเองและของอีกฝ่ายก่อนจะสะพายกระเป๋าทั้ง2ไว้ที่บ่าของตัวเอง

"มาค่ะ เดี๋ยวอุ้ม ไปหม่ำขนมกัน"

เซออนก้มตัวลงเพื่อสอดแขนไปที่ข้อพับเข่าของอีกฝ่ายและหลังพร้อมกับยกอีกฝ่ายขึ้นด้วยท่าเจ้าสาวอย่างเบามือ

"ขี้เซาแบบนี้ อยู่คนเดียวอันตรายนะ รู้มั้ย?"

เซออนก้มลงไปข้างหูอีกคนเพื่อพูดบอกอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงเบาๆเหมือนกับกระซิบอยู่

เซออนเมื่อเห็นอย่างนั้นก็อดยกยิ้มอย่างเอ็นดูไม่ได้พร้อมกับทำการยื่นมือไปลองจิ้มแก้มอีกฝ่ายและเหมือนจะได้ผล ตอนนี้ดูเหมือนอีกฝ่ายจะงัวเงียและดูอารมณ์เสียเหมือนแมวโดนก่อกวน

"คนสวยคะ เลิกเรียนแล้วนะ ตื่นได้แล้วค่ะ"

เซออนเปลี่ยนจากจิ้มแก้มเป็นลูบหัวอีกคนเบาๆอย่างอ่อนโยน มองด้วยสายตาของความรักใคร่

"ไปหาขนมกินกันดีกว่าเร็วค่ะ"