“ ดูเป็นพี่น้องที่สนิทกันดีนะ ”
“ ฉันเองก็มีพี่น้องตั้ง5คน(รวมตัวเอง) ”
“ แต่ไม่สนิทกันสักคน ”( ･᷄д･᷅ )

โดยเฉพาะน้องคนเล็ก ช่วงเวลานี้เองก็คงเป็นช่วงเวลาที่หลือนก้าวเข้าสู่เด็กวันม.ปลาย ถ้าเธอได้มีโมเม้นท์มาส่งน้องสาวเข้าม.ปลายก็ดีสิ

แต่ แม้แต่การติดต่อก็ไม่เคย…

“ ว่าแต่ ฮารุจังอยู่ไหนเหรอ ”
“ อยากเจอจัง ๆ 💖 ”

“ อื้อ สบายดีล่ะ ~ ”

เซ็ทสึนะยังคงตอบกลับด้วยรอยยิ้มอย่างเดิม ดูสดใสไม่เปลี่ยน แต่ก็อาตตะดูแปลกตาไปบ้างที่เธออยู่ในชุดแม่บ้านเต็มตัว

เพราะปกติแล้วเจ้าแม่ช่างแต่งตัวอย่างหล่อนก็คงแต่ตัวชวนให้สะดุดตาแล้ว

แต่แบบนั้นเดี๋ยวแม่สามีจะไม่พอใจเอาได้ ทำให้กลายเป็นแม่บ้านฟูลไทม์อย่างที่เห็น

“ ฮารุจัง ? น้องสาวของฮิโระจังสินะ ”

เซ็ทสึนะทวนชื่อที่ได้ยินมาแล้วเอ่ยถามกลับ

(+)

ด้วยส่วนสูงที่ต่างกัน เซ็ทสึนะได้ยกมือขึ้นพร้อมกับเขย่งเท้าจนสุดกำลังเพื่อที่จะได้ไม่ฉุดเขาลง

” ทายซิ๊~ ใครเอ่ย “

ก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงสดใสราวกับกลับไปในช่วงวันมอปลายอีกครั้ง

เซ็ทสึนะที่ออกมาชมกับการเปิดการศึกษาใหม่ของโรงเรียนที่เธอเคยอยู่ได้เจอกับใครบางคนเข้าที่หน้าโรงเรียน นั้นคือเพื่อนสนิทของเธอนั้นเอง ฮิโรโตะ!~

หล่อนคิดว่าจุดประสงค์ของเขาก็คงไม่ต่างกัน คือการแอบไปดูเด็กๆได้เข้าเรียนในเรื่องใหม่ เฮ้อ…ทุกคนแรกแย้มเหมือนกับดอกซากุระกำลังบาน

เซ็ทสึนะจึงค่อยๆย่องไปจากข้างหลังของเขาด้วยฝีเท้าที่เงียบนิ่ง (เป็นสกิลติดตัวไปละ)

( ต่อ )

ในสันนั้นเองบรรยากาศที่เคยหวานชื่น กลับค่อยๆเย็นเฉียบลงเรื่อยๆ ทั้งคู่ต่างค่อยๆเหินห่างกันไปทีละนิดๆ เหมือนกับก้อนน้ำตาลที่มัน..ถูกมดตัวน้อยๆค่อยๆแทะจนหมดไป

มันไม่หวานชื่นอีกแล้ว…

end.

“ ไม่เป็นไรค่ะ… ”
“ ฉันไม่เป็นไร… ”

ไม่เป็นไร

เมื่อไหร่เธอจะหยุดพูดคำนี้ได้นะ

“ ฉันขอโทษนะคะที่ฉันดูวุ่นวายไปหน่อย … ”

ทำไม…จะต้องเป็นเธอที่ต้องรู้สึดผิดนะ ผิดมากงั้นเหรอที่เธอไปวุ่นวายเขามากเกินไป หรือ เขา…รำคาญความหวังดีนั้นงั้นเหรอ

“ คุณทาคุมิพักผ่อนเถอะค่ะ ”
“ เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว ”

( ต่อ )

“ ขอโทษจริงๆนะเซ็ทสึนะ ”
“ ฉันที่พลั้งมือไป ”
“ ช่วงนี้มีเรื่องให้เครียดนิดหน่อยเกี่ยวกับตระกูลน่ะ ”

เขาว่าเสร็จก็โอบกอดเธอไว้ราวกับกำลังชดใช้ความผิดที่เขาพลาดพลั้งทำมันลงไป

เซ็ทสึนะไม่ได้มีท่าทีจะร้องไห้หรือโกรธใดๆ จึงปล่อยให้เขาโอบกอดรับไออุ่นจากตัวเขา

ที่ตอนนี้…เธอสัมผัสถึงมันไม่ได้เลย

(ต่อ)

เซ็ทสึนะยกมือกุมแก้มข้างที่ถูกลงแรงด้วยสีหน้าที่ดูสะเทือนใจและช็อคเอามากๆ ไม่วายนัยน์ตาสีทับทิมได้เหลือบไปมองเห็นสิ่งที่อยู่ในกระเป๋านั้นมันหล่นลงมา

รูปจากตู้ถ่ายสติกเกอร์…รูปของเขาและ…ใครสักคนหนึ่ง

แต่ทว่านั้นกับไม่ได้อยู่ในความสนใจของเซ็ทสึนะแล้ว ความสนใจของเซ็ทสึนะในตอนนี้อยู่ที่เขา…

อยู่ที่ความปวดหนึบตรงแก้ม

( ต่อ )

“ ก็บอกว่าไม่ต้องไงเซ็ทสึนะ ! ”

ครั้งนี้เขากลับขึ้นเสียงใส่จู่ๆฝ่ามือหนาก็ได้ฟาดลงมาบนใบหน้างามอยู่เต็มแรง สำหรับเซ็ทสึนะ สำหรับการเก็บทางกายมันไม่ได้เจ็บมากสำหรับหล่อน ทว่าทางใจ…

“ อ่ะ— ”
“ ขอโทษนะเซ็ทสึนะ ! ”

ทาคุมิรีบเขามาประคองคนเป็นภรรยาไว้ด้วยสีหน้าที่รู้สึกผิด

เขาแค่พลั้งมือ…

( ต่อ )

“ อื้อ…ขอโทษนะ ”

เซ็ทสึนะได้แต่ฝืนทนกลืนความคิดลบๆออกไปให้หมด

” คุณไปอาบน้ำพักผ่อนดีกว่าค่ะ “
” เดี๋ยวน้ำจะเย็นเสียก่อน “

เซ็ทสึนะว่าแล้วก็โน้มตัวกระเป๋าแล้วก็สูทของเขาอีกครั้งเพราะคิดว่าไม่น่าจะมีอะไรแล้วทุกอย่างคงปล่อยผ่านมันไป

ทว่าเขากลับเกร็งมือที่ถือกระเป๋าและแขนที่มันคล้องสูทไว้..

ทำให้เซ็ทสึนะรู้ได้ว่าจะต้องมีอะไรแน่ๆ

( ต่อ )

“ เลิกเซ้าซี้ได้แล้วเซ็ทสึนะ มันน่ารำคาญ ”

.
.
.

เพียงแค่คำเดียว…ทั้งๆที่เซ็ทสึนะยังไม่ทันได้เริ่มทำอะไรเขาเลย กลับกัน กลับถามเขาด้วยน่ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเป็นห่วง

ทว่า ความหวังดีของเธอกลับ…น่ารำคาญสำหรับเขา

เขาคือ คู่สมรสที่เธอรู้จักจริงๆงั้นเหรอ เซ็ทสึนะพยายามเพ่งดูญาณร้ายที่คิดตัวเขามา แต่ก็ไม่มี…ทุกอย่างล้วนมาจากจิตใจของเขา

(ต่อ)

“ งั้น…ไปเจอคุณแม่มาเหรอคะ ”
“ ฉันได้กลิ่นหอมๆน่ะ ”
“ มันหอมมากๆเลยล่ะ ”

เธอแสร้งทำเป็นสนใจกลิ่นน้ำหอมกลิ่นนั้นเพื่อกลบเกลื่อนถึงกลิ่นน้ำหอมที่ติดตัวเขามา

เซ็ทสึนะกำลุงสาวความจริงจากตัวเขา …

เธอกำลังทำตัวเป็นผู้หญิงที่ขี้น้อยใจ

และเธอยังรู้อีกว่า

เดิมที มุราคามิ ทาคุมิ มีคนรักอยู่ก่อนหน้านั้นแล้ว แต่เพื่อตระกูล เธอเลือกที่จะเก็บมันไว้ไม่บอกใคร

(ต่อ)

ตระกูลมุราคามิกับตระกูลวาตานาเบะ ได้สานสัมพันธ์กันโดนหมั้นหมายบุตรชายและบุตรสาวของตระกูลไว้ด้วยกัน แต่ปัญหาภายในตระกูลมุราคามิเองก็มีค่อนข้างที่จะเยอะ

เซ็ทสึนะจึงเบี่ยงประเด็นไปในส่วนนี้

“ เปล่าหรอก ไม่มีอะไร ”

คนเป็นสามีก็ปฏิเสธไปเพราะตัวเขาเองก็ไม่ต้องการให้ภรรยาหรือผู้หญิง เข้ามายุ่งในเรื่องนี้สักเท่าไหร่

( ต่อ )

“ คุณทาคุมิคะ … “

ในคราแรกเซ็ทสึนะจังใจจะถามไปตรงๆ แต่เกรงว่ามันจะกระทบความสัมพันธ์นี้ เซ็ทสึนะจึงกลืนมันลงไปในคอ เซ็ทสึนะเลือกที่จะรักษาความสัมพันธ์นี้เพื่อจะให้เด็กในท้อง…

” กลับไปที่ตระกูลมุราคามิงั้นเหรอคะ “
” วันนี้…ดูเครียดๆเชียว “

เซ็ทสึนะเลือกที่จะถามเกี่ยวกับฝั่งตระกูลแทนเพื่อกลบเกลื่อนอารมณ์

( ต่อ )

“ งั้น…เดี๋ยวฉันช่วยเก็บของให้นะคะ ”

เซ็ทสึนะว่าเสร็จก็โน้มตัวลงช่วยเขาเก็บกระเป๋ากับเสื้อสูทต่างๆ ทว่า กลับถูกเขาหยิบกลับไปเสียก่อนเหมือนว่าเขาจะไม่อยากให้เธอได้สัมผัสมัน

“ ไม่ต้องหรอก ”
“ คุณทานข้าวไปก่อนก็ได้ ”
“ เดี๋ยวผมจะจัดการธุระของตัวเองก่อน ”

เขาว่ามาพร้อมกับเดินไปที่ห้อง ทำให้เซ็ทสึนะที่เคยเป็นนักปราบมาก่อนจับได้ถึงกลิ่น…น้ำหอม

( ต่อ )

แต่เซ็ทสึนะถามเขาด้วยใบ้หน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มถึงแม้มันจะดูฝืนไปเสียหน่อย แต่เธอตะต้องทำให้คู่สมรสพอใจในสิ่งที่เธอทำให้ได้

“ โทษที ”
“ วันนี้เหนื่อยมาก ”

คำพูดที่ดูแสนจะเยือกเย็นได้แทงเสียทะลุเข้าไปในหัวใจของเซ็ทสึนะอย่างบอกไม่ถูก

เธอทำอะไรบกพร่องไปหรือเปล่านะ ? …

แต่ก็ได้ฝืนยิ้มให้เขาไปเช่นนั้น

( ต่อ )

ถึงแม้เธอกับเขาจะเป็นสามีภรรยาที่ดูรักใคร่กันดี แต่สุดท้ายมันก็มาจากการถูกคลุมถุงชน ปกติแล้วเขาไม่เคยมีสายตาแบบนี้กับเธอเลย นัยน์ตาสีน้ำเงินนั้นมักจะมีแต่ความรักความอบอุ่นให้

เขาเปลี่ยนไปเพียงแค่ชั่วค่ำคืน…

ไม่มีทาง

“ … ”
“ คุณคะ… ”
“ วันนี้ฉันทำของที่คุณชอบด้วยนะคะ “
” จะทานข้าวหรืออยากจะอาบน้ำก่อนดีคะ “

ถึงแม้สายตาแต่ความรู้สึกรอบข้างจะเปลี่ยนไปกระทันหัน

(ต่อ)

th.shindanmaker.com/1257000

(นักเรียนทุกระดับชั้นสามารถนำไปสุ่มเล่นกันได้)
(โดยเฉพาะ T-1 เซนเซย์2คนกำลังมองคุณด้วยสายตากดดัน อย่ามาเนียนอู้งานล่ะ)

( เค้าแวะมา 💖 )