docs.google.com/document/d/1...
docs.google.com/document/d/1...
#Kzk_Story
โรลปิด w/ @shohei-kzk.bsky.social
[เธรดรวมเหตุการณ์หลังกลับจากเมืองโบราณคิไซ]
'มีใครสักคนที่เผลอหลับแล้วไม่ตื่นขึ้นมาอีก'
ช่างน่ากลัวเกินจินตนาการ
โชว์เฮย์จึงพาอาซาฮิไปพักที่บ้านของเขาที่ไม่ไกลจากตัวโบสถ์นัก คอยจับตาดูกันและกันเพื่อไม่ให้ใครผล็อยหลับไป
เป็นอีกครั้งที่ต้องพึ่งพาเพื่อนคนนี้ ก่อนความฝันจะพรากลมหายใจไปอย่างเงียบงันเสียก่อน
#Kzk_Story
โรลปิด w/ @shohei-kzk.bsky.social
[เธรดรวมเหตุการณ์หลังกลับจากเมืองโบราณคิไซ]
'มีใครสักคนที่เผลอหลับแล้วไม่ตื่นขึ้นมาอีก'
ช่างน่ากลัวเกินจินตนาการ
โชว์เฮย์จึงพาอาซาฮิไปพักที่บ้านของเขาที่ไม่ไกลจากตัวโบสถ์นัก คอยจับตาดูกันและกันเพื่อไม่ให้ใครผล็อยหลับไป
เป็นอีกครั้งที่ต้องพึ่งพาเพื่อนคนนี้ ก่อนความฝันจะพรากลมหายใจไปอย่างเงียบงันเสียก่อน
สิ่งที่อาซาฮิจำได้ในคืนนั้นมีแค่ภาพเลือนลางของแสงสว่างลุกโชนจนดวงตาร้อนผ่าวและเหือดแห้ง
เขาถูกช่วยออกมาพร้อมกับผู้รอดชีวิตคนอื่น ๆ
ราวกับยังไม่ตื่นดี เขามองไปที่แสงสว่างอย่างเลื่อนลอย
ไม่มีปฏิกิริยาต่อซากศพ ไม่คลื่นไส้เมื่อรู้ว่าอาหารที่กินไปคืออะไร ไม่สนใจเสื้อที่สวมใส่เป็นของใครมาก่อน
หลังจากเหตุการณ์นั้น
อาซาฮิก็จำอะไรไม่ได้ไปสักพัก
+
สิ่งที่อาซาฮิจำได้ในคืนนั้นมีแค่ภาพเลือนลางของแสงสว่างลุกโชนจนดวงตาร้อนผ่าวและเหือดแห้ง
เขาถูกช่วยออกมาพร้อมกับผู้รอดชีวิตคนอื่น ๆ
ราวกับยังไม่ตื่นดี เขามองไปที่แสงสว่างอย่างเลื่อนลอย
ไม่มีปฏิกิริยาต่อซากศพ ไม่คลื่นไส้เมื่อรู้ว่าอาหารที่กินไปคืออะไร ไม่สนใจเสื้อที่สวมใส่เป็นของใครมาก่อน
หลังจากเหตุการณ์นั้น
อาซาฮิก็จำอะไรไม่ได้ไปสักพัก
+
เขาไปที่โบสถ์ ตกลงกับโชวเฮย์ว่าจะคอยจับตาดูกันและกันเพื่อไม่ให้ใครหลับไป
แต่คงเป็นฝ่ายโชวเฮย์เสียมากกว่าที่ต้องคอยปลุก ในเมื่ออีกฝ่ายถูกฝันร้ายบังคับให้มีสติตลอดเวลา
พวกเขาพูดคุยเรื่องต่างๆด้วยกัน อย่างน้อยอาซาฮิก็มองว่าช่วงเวลาแบบนี้ก็สนุกดี
@shohei-kzk.bsky.social
+
เขาไปที่โบสถ์ ตกลงกับโชวเฮย์ว่าจะคอยจับตาดูกันและกันเพื่อไม่ให้ใครหลับไป
แต่คงเป็นฝ่ายโชวเฮย์เสียมากกว่าที่ต้องคอยปลุก ในเมื่ออีกฝ่ายถูกฝันร้ายบังคับให้มีสติตลอดเวลา
พวกเขาพูดคุยเรื่องต่างๆด้วยกัน อย่างน้อยอาซาฮิก็มองว่าช่วงเวลาแบบนี้ก็สนุกดี
@shohei-kzk.bsky.social
+
[โรลเปิด|แยกรูท]
ในงานทานาบาตะที่ผู้คนสวมยูกาตะเดินกันขวักไขว่ อาซาฮิที่ไม่มีชุดใส่ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเหงาหงอย
คงเป็นความโชคดีที่เขาได้ไปเจอชุดยูกาตะที่ถูกทิ้งใกล้ ๆ กับโซนบ่อปลาคารฟ มองซ้ายขวาจนแน่ใจว่าไม่มีเจ้าของ จึงหยิบมาใส่โดยไม่ใส่ใจว่ามันจะเปื้อนฝุ่นหรือไม่ วิธีใส่ก็ผิดไปหมด
ก็มันยังดูใหม่อยู่เลยนี่นา!
“พอดีตัวเป๊ะเลย!” เขาตื่นเต้น
+
[โรลเปิด|แยกรูท]
ในงานทานาบาตะที่ผู้คนสวมยูกาตะเดินกันขวักไขว่ อาซาฮิที่ไม่มีชุดใส่ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเหงาหงอย
คงเป็นความโชคดีที่เขาได้ไปเจอชุดยูกาตะที่ถูกทิ้งใกล้ ๆ กับโซนบ่อปลาคารฟ มองซ้ายขวาจนแน่ใจว่าไม่มีเจ้าของ จึงหยิบมาใส่โดยไม่ใส่ใจว่ามันจะเปื้อนฝุ่นหรือไม่ วิธีใส่ก็ผิดไปหมด
ก็มันยังดูใหม่อยู่เลยนี่นา!
“พอดีตัวเป๊ะเลย!” เขาตื่นเต้น
+
อาซาฮิที่ท้องอิ่มเอนหลังพิงเก้าอี้สบายใจ มองไปที่โชวเฮย์อย่างพินิจ
ทั้งกิริยาท่าทาง คำพูด การวางตัว ช่างรู้สึกคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก
ประโยคนั้นที่อีกฝ่ายพูดมา ทำให้เขานึกถึงความทรงจำเลือนลางที่ชะโลมจิตใจของเด็กหนุ่ม
อาซาฮิท้าวคางมองเพื่อนพร้อมรอยยิ้มอ่อน ๆ
'เหมือนคุณแม่เลย'
คิดในใจแต่ไม่ได้พูดออกไป
อาจด้วยเหตุผลนี้ เขาถึงพึ่งพาอีกฝ่ายบ่อยๆละมั้ง
ทันใดที่เก้าเท้าออกมาจากร้าน ก็เหมือนบังเอิญได้พบกับรุ่นน้องที่คุ้นหน้าคุ้นตา
แม้ตอนนี้สภาพเขาจะดูทรุดโทรมลงแต่พอได้เห็นหน้าอีกฝ่ายรอยยิ้มพิมพ์ประดับก็ยกยิ้มขึ้นตั้งใจกวนประสาทไม่ต่างจากเคย
“ ไม่คิดจะได้เจอที่นี้แหะ ”
“ แต่งตัวเป็นอะไรน่ะ โมโมทาโร่หรอ ”
แปลกใจแต่ก็ไม่ได้คิดจะทักท้วงอะไรมาก
ทันใดที่เก้าเท้าออกมาจากร้าน ก็เหมือนบังเอิญได้พบกับรุ่นน้องที่คุ้นหน้าคุ้นตา
แม้ตอนนี้สภาพเขาจะดูทรุดโทรมลงแต่พอได้เห็นหน้าอีกฝ่ายรอยยิ้มพิมพ์ประดับก็ยกยิ้มขึ้นตั้งใจกวนประสาทไม่ต่างจากเคย
“ ไม่คิดจะได้เจอที่นี้แหะ ”
“ แต่งตัวเป็นอะไรน่ะ โมโมทาโร่หรอ ”
แปลกใจแต่ก็ไม่ได้คิดจะทักท้วงอะไรมาก
ช่วงเที่ยงของวันก่อนที่จะมุ่งหน้าไปเมืองโบราณ..
หลายคนมุ่งหน้าไปโรงอาหาร มีเพียงเขาที่เดินสวนออกไปพร้อมกับเบนโตะในมือ2กล่อง
เสียงเลื่อนประตูห้องดังขึ้น สายตากวาดหาคนที่ตัวเองต้องการมาพบ
"อาซาฮิคุง"
เขายังยืนอยู่ตรงประตู
"กินอะไรรึยัง?"
พร้อมยกกล่องเบนโตะทั้งสองขึ้นเสมออก
ช่วงเที่ยงของวันก่อนที่จะมุ่งหน้าไปเมืองโบราณ..
หลายคนมุ่งหน้าไปโรงอาหาร มีเพียงเขาที่เดินสวนออกไปพร้อมกับเบนโตะในมือ2กล่อง
เสียงเลื่อนประตูห้องดังขึ้น สายตากวาดหาคนที่ตัวเองต้องการมาพบ
"อาซาฮิคุง"
เขายังยืนอยู่ตรงประตู
"กินอะไรรึยัง?"
พร้อมยกกล่องเบนโตะทั้งสองขึ้นเสมออก
お誕生日おめでとう🎁🎊🎈
ไม่ใช่วันตามไทมไลน์มู แต่ 25 กย. วันเกิดอาซาฮิแหละ!!)
お誕生日おめでとう🎁🎊🎈
ไม่ใช่วันตามไทมไลน์มู แต่ 25 กย. วันเกิดอาซาฮิแหละ!!)
(มาลงเทสแอคค่ะ morning routineของนายโชวเฮย์✝️✨)
(มาลงเทสแอคค่ะ morning routineของนายโชวเฮย์✝️✨)
w/ @shohei-kzk.bsky.social
ฉึบ ฉึบ
ท่ามกลางเสียงจอแจของเด็กประถมหยอกล้อกัน เสียงตัดกระดาษเป็นเพียงอย่างเดียวที่เล็ดลอดออกมาจากโต๊ะของพวกเขา
อาจเป็นเพราะทั้งคู่เป็นแบบนี้ล่ะมั้ง ถึงไม่สามารถรวมกลุ่มเด็กคนอื่นได้
กลายเป็นเศษจนต้องจับคู่กันเอง
เด็กน้อยทั้งสองที่ล้มเหลวในการเข้าสังคมหันหน้าเข้าหากันแต่ไร้ซึ่งบทสนทนา ก้มหน้าก้มตาทำหน้าที่ตัวเองไปเงียบๆ
+
w/ @shohei-kzk.bsky.social
ฉึบ ฉึบ
ท่ามกลางเสียงจอแจของเด็กประถมหยอกล้อกัน เสียงตัดกระดาษเป็นเพียงอย่างเดียวที่เล็ดลอดออกมาจากโต๊ะของพวกเขา
อาจเป็นเพราะทั้งคู่เป็นแบบนี้ล่ะมั้ง ถึงไม่สามารถรวมกลุ่มเด็กคนอื่นได้
กลายเป็นเศษจนต้องจับคู่กันเอง
เด็กน้อยทั้งสองที่ล้มเหลวในการเข้าสังคมหันหน้าเข้าหากันแต่ไร้ซึ่งบทสนทนา ก้มหน้าก้มตาทำหน้าที่ตัวเองไปเงียบๆ
+
#KzK_FirstAidTraining
จัดขึ้นในวันเสาร์-อาทิตย์
ช่วงสิ้นเดือนมิถุนายน
@ โรงเรียนคิโบวซากุระ
“ นั่งที่กันได้แล้วครับ วันนี้เรามีคลาสปฐมพยาบาลสอนโดยผม กับไคยะซัง และผู้ช่วยอย่างเด็กๆชมรมการแพทย์ โยวเฮย์ซัง และอิโนะอุเอะซัง“
ดอคกิจกรรม (เปิดโหมด Print Layout เพื่ออ่าน) : docs.google.com/document/d/1...
(ขอบคุณรูป จาก ผปค.ยุยซังด้วยครับ)
#KzK_FirstAidTraining
จัดขึ้นในวันเสาร์-อาทิตย์
ช่วงสิ้นเดือนมิถุนายน
@ โรงเรียนคิโบวซากุระ
“ นั่งที่กันได้แล้วครับ วันนี้เรามีคลาสปฐมพยาบาลสอนโดยผม กับไคยะซัง และผู้ช่วยอย่างเด็กๆชมรมการแพทย์ โยวเฮย์ซัง และอิโนะอุเอะซัง“
ดอคกิจกรรม (เปิดโหมด Print Layout เพื่ออ่าน) : docs.google.com/document/d/1...
(ขอบคุณรูป จาก ผปค.ยุยซังด้วยครับ)
เซ็ทรูปภาพอะไรสักอย่างที่อาซาฮิมีความสุขดี)
เซ็ทรูปภาพอะไรสักอย่างที่อาซาฮิมีความสุขดี)