(ถ้าไม่ส่งขนมมาจะกัดนะ( •̀ ᴖ •́ ))

(👁️👁️)

(เทมะไม่ใช่แมว/เท้าเอว)

(เห้ย เทมะทำขนมได้นะ! /ชี้คุกกี้ที่เคยให้ไปก่อนหน้า)

(แต่ถูก เอาขนมมา/แบมือ)

(โย่ーบัดดี้)

นัยน์ตาสองสีหรี่ลงเล็กน้อย ราวกับเดาได้ถึงการแสดงออกที่น่าหมั่นไส้ของคู่สนทนา

ไอ้หมอนี่...( ,,⩌'︿'⩌,,)

และเขาคิดถูก ศรีษะมนของร่างเล็กขยับหนีฝ่ามือที่เอื้อมมาใกล้ทันควันก่อนจะยกนิ้วขึ้นชูที่เบื้องหน้า

"น้ะอา น้ะอา"
"ไม่มีหนม ก็อย่ามาจับ"

ยังกับแมวที่ไม่ยอมให้แตะถ้าไม่มีเปียกยังไงยังงั้น...

พยักหน้าหงึกๆรับคำพูดของอีกคน เธอเองก็กะว่าจะไปเดินสำรวจรอบๆอีกสักหน่อย

"งั้นเทมะไม่กวนและ กะว่าจะไปปล้นขนมคนอื่นต่อพอดีอ่ะ"

ยกมือชี้ไปตามเส้นทางที่มืดสลัว ดูยังไงก็เหมือนจะไปแกล้งคนอื่นต่อชัดๆ

"งั้นไว้เจอกันนะเซน"

โบกมือหยอยๆเป็นการอำลาก่อนสองเท้าจะขยับวิ่งหายลับไปในความมืดยังกะแมวไม่มีผิด...

(ขออนุญาตตัดจบตรงนี้เลยนะคะ! ขอบคุณที่มาให้แจมนะค้าบบบ🥺🥺)

ตรวจสถานะพัสดุ :: docs.google.com/spreadsheets...

ทายบัดเดอร์ :: docs.google.com/forms/d/e/1F...

(ฮุๆ งี้ต้องชวนเน่จังมาเตะบอลกันอีกแระ)

ถึงจะพูดแบบนั้นมือทั้งสองข้างที่ยกขึ้นเหนือหัวเมื่อครู่ก็ดันแบออกที่ด้านหน้าพร้อมกับรอยยิ้มปริ่มบนพวงแก้มใส

"ทัก~~ทาย~~"

เหมือนกับเป็นสัญญาณว่าเธอกำลังหวังบางสิ่งจากเขาอยู่(?)ไม่ผิดแน่--

เห็นผู้ประสบภัย(?)สะดุ้งโหยงตามคาดแม้จะไม่ถึงกับหนีไปก็ถือว่าสำเร็จพอตัว

ร่างเล็กขยับตัวกลับมายืนตรงดังเดิมพร้อมกับจัดแขนให้เข้าที่ดั่งเช่นยามปกติ

"ฮุๆ ถึงจะหน้าตาไม่ดีแต่หอมแดงคุงก็เซ้นท์ดีเหมือนเดิม"

หัวเราะคิกคักเบาๆในลำคอเมื่ออีกฝ่ายเอ่ยถึงส่วนสูงของเธอ

"วิ่งแล้ว แล้วก็เหนื่อยแล้ว"

เจ้าของผมสามสีบ่นอุบอิบขณะยืดแขนบิดขี้เกียจ

"ว่าจะมาอู้แล้วเจอหอมแดงคุงพอดี เลยมาทักทายอ่ะ"

+

ในขณะที่เธอกำลังแอบอู้อยู่นั้นสายตาก็เหลือบไปเห็นหลังและสีผมคุ้นๆจนไม่ต้องนึกก็รู้ว่าใคร

นัยน์ตาสองสีกวาดมองซ้ายขวาราวกับกำลังสำรวจว่ารอบๆไม่มีใครซุ่มอยู่ จนเมื่อทางสะดวก ร่างเล็กในพงหญ้าก็โผล่พรวดออกมาจากด้านหลังอีกฝ่าย

"ย๊า!!!"

เสียงกังวานดังพร้อมกับมือที่โค้งเป็นรูปกรงเล็บชูขึ้นราวกับต้องการจะขู่อีกฝ่าย แม้มันจะไม่ได้ดูน่ากลัวเลยก็ตาม

มองชุดอีกรอบ ก็จริงอย่างที่ว่า ค่อนข้างไปทางน่าประทับใจ...

ชวนให้นึกถึงเรื่องเก่าๆที่เคยผ่านมาตอนปีหนึ่งเลยแฮะ

"เซนนี่...มีหัวคิดเรื่องชุดคอสตูมดีนะ"

จะว่าชมก็เหมือนจะใช่ ตั้งแต่ไหนแต่ไรก็ดูเป็นคนมีความคิดสร้างสรรค์เหลือเชื่อ

"แล้วเป็นไง ก่อนหน้าเทมะหลอกเด็กปี1ไปได้เยอะยังอ่ะ"

"ถ่ายรูป??"

"เอาเด้ ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ส่งให้อาจารย์ดูสักหน่อยว่าศิษย์สองคนกำลังรวมหัวกันวางแผนโค่นตำแหน่งอยู่ไรงี้"

น้ำเสียงติดเล่นเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ ซ้ำยังมีการเรียกด้วยสรรพนามที่หากอยู่ต่อหน้าก็คงไม่เรียกง่ายๆงี้แหง

ยิ่งคุยเรื่องวีรกรรมที่ผ่านมาด้วยกันก็ทำเอารู้สึกรักชีวิตขึ้นมาเลย

แต่เพราะเช่นนั้นก็ทำให้สามารถพูดได้เต็มปากว่าพวกเธอผ่านร้อนผ่านหนาวด้วยกันมาพอสมควร ครั้งแรกที่เธอรู้ว่าฮารุจะมาเรียนที่นี่ก็ดีใจจนเนื้อเต้นไม่ต่าง

'อื้มๆ รุ่นพี่เทมาริงั้นหรอ'

'ฮุๆ เท่ชะมัด(˶˃ ᵕ ˂˶)'

รู้สึกเหมือนโดนมองด้วยสายตาแปลกๆ แต่อาจจะคิดไปเอง-

ใบหน้าขยับเอียงมองหญิงสาวที่วิ่งเคียงกายยามที่พูดถึงเรื่องถ่ายภาพ

+

พูดถึงบุรุษผู้มีเลือนผมสีอรุณไม่ต่างจากคนข้างกายของเธอในครานี้

...แต่พอคิดๆไปก็พาเอาขนลุกแปลกๆ

"บรึ๋ย...นึกถึงแล้วเหมือนได้ยินเสียงกระดูกแตก โอ้ย"

ร้องโอดโอยแอคติ้งพลางบ่นพึมพำเมื่อภาพหลายๆอย่างในช่วงปิดเทอมก็แฟลชแบล็คย้อนกลับมา

"ถ้ามาก็ขอขนม"
"ขนมเยอะๆ!"

แววตาดูจะเป็นประกายยามเธอพูดถึงของกินที่อาจจะได้มาเพิ่ม ฮุๆ ของกิน ของกิน~( ˶ˆᗜˆ˵ )

"ฮุๆ มันแน่นอนอยู่แล้วーแต่ใครตัวเล็กจิ๋วฟ่ะ"

เอ่ยตอบประโยคคำชมก่อนจะขมวดคิ้วเหมือนพึ่งนึกขึ้นได้ อีกอย่างปิดเทอมที่ผ่านมาเธอสูงขึ้นตั้ง 2 เซนเลยนะ!! 2 เซน!!

ฮึ่ม...

เถียงไปก็รังแต่จะโดนแซว ยอมๆไปก่อนละกัน...จรเมื่อได้ยินประโยคถัดมาก็ทำเอาเลิกคิ้วขึ้น

"เน่จังอ่านะ? เห๋....นึกว่าจะติดเรียนซะอีก"

+