คงจะเป็นที่ทำงาน ที่ให้มา

เจ้าของนัยน์ตาสีถ่านนั้นอนุมานไปเช่นนั้น ไม่ได้ยื่นลิปคืนไปเพราะตนเองก็ใช้ไปแล้ว แต่จดจำเอาไว้เพื่อตอบแทนคืนในอนาคต ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบไหนก็ตามแต่

"ไม่หรอก ก็เดินเล่นจนกว่าฟ้าจะมืด"

ชายทะเลบ้าง ริมเขาบ้าง แล้วแต่อากาศของแต่ละวัน

"โกคุเทระคุงอยากกลับรึยัง ให้ไปส่งไหม?"

อย่างไรเดินกลับบ้านหลายคนก็อาจจะดีกว่าเดินคนเดียวล่ะมั้ง

"...ขอบคุณนะ"

ฝ่ามือที่ดูจะใหญ่กว่าคนวัยเดียวกันไปหน่อยนั้นแบออก ปล่อยให้อีกฝ่ายนั้นวางของลงกับมือของตน มากกว่าที่จะหยิบรับต่อจากมือไม่ให้เผลอดึงมาในลักษณะที่เสียมารยาทมากเกินไป

เมื่อได้รับมาก็ยอมใช้ต่อหน้าให้เพื่อนร่วมโรงเรียนได้สบายใจ

ลิปมันนั้นถูกทาอย่างไม่ค่อยจะเป็นระเบียบเท่าไหร่ แต่ก็มากพอให้ปากตนเองชุ่มชื้นมาพอ

"หวาน...รสเหมือนน้ำอัดลม"

นั่นคือความเห็นของเขา

"เดินเล่น"

ศีรษะนั้นเอนเอียงไปด้านหนึ่ง เบี่ยงทางลมไม่ให้กระทบตาของตนมาจนเกินไป

"แล้วเดินไปไหนมา?...เดินเล่นเหมือนกัน?"

ปลายนิ้วก้อยนั้นถูกยกขึ้นเกาเบา ๆ บนริมฝีปากของตนเองที่แห้งเพราะลมทะเล อาศัยในเกาะแบบนี้การเดินก็เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวัน การที่อีกฝ่ายบอกว่าเดินจนไม่ไหว ก็แปลว่าน่าจะใช้แรงไปมากพอควร

เขาพยักหน้า ผงกหัว สองสามครั้งเห็นจะได้ แม้ว่าดวงตาจะเบิกเล็ก ๆ จนดูน่าเป็นห่วงเยื่อบุตาอยู่บ้าง จะเรียกอะไรคงไม่คิดมาก เขาเองก็คงทำแบบนั้น

"โกคุเทระคุงมาทำอะไรแถวนี้"

คำตอบในหัวตัวเองก็มี แต่ก็ไม่ชอบตัดสินไปเองหากว่ายังถามได้อยู่ ลมทะเลยามนี้ก็ค่อนข้างแรง ตาแห้งไปหน่อย แต่นอกจากนี้ก็ผ่อนคลาย อีกฝ่ายจะมาด้วยเหตุผลเดียวกันก็ไม่แปลก

น้ำหนักของตนเองทิ้งลงนั่ง ห่างราวหนึ่งช่วงแขนมากพอให้บทสนทนาของพวกเขานั้นลื่นไหลไปต่อได้ด้วยน้ำเสียงที่ไม่ต้องสู้ไปกับคลื่นลม

"อืม..." เขาไม่ได้ปฏิเสธ คล้ายชั่งใจอยู่เล็กน้อยกว่าควรจะแนะนำตัวตอนนี้หรือไม่ แต่มารยาทอย่างไรก็ควรจะมาก่อน "ฟุยุโนริ ฮิเดกิ ปี 2 ห้อง C"

เขาพูดไม่ได้ว่าจำคู่สนทนาได้ แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่เคยเห็นหน้าเลยเสียเมื่อไหร่

ซ่า...ซ่า...

เสียงคลื่นที่ซาดซัดเข้าชายฝั่ง สายลมผสมกลิ่นไอเกลือเคลื่อนผ่านร่างกายสูงใหญ่ของเขา นัยน์ตาสีดำด้านที่ดูไร้แววราวกับถ่านนั้นมองไปยังต้นตอเสียงที่ทักทาย

"ไง..." เขากล่าวด้วยเสียงที่ไม่ดังนัก ตรงข้ามกับภาพลักษณ์ที่ดูเทอะทะของตนเอง "ขอนั่งด้วยคน สักพักแล้วกันนะ"

ดวงตาที่ไม่กะพริบ หลังที่ค้อมลงหาคู่สนทนา ไม่แปลกเลยหากจะถูกปฏิเสธขึ้นมาด้วยความไม่น่าไว้ใจนี้

[#] (ขออนุญาตมาปักไว้ก่อนนะครับ)