DM = 27/4
#THK_Commu
Doc: https://shorturl.asia/0ZdNP
"ก็คงขอให้โชคดีนะครับ"
"ก็คงขอให้โชคดีนะครับ"
ตัวของเขาก็ยิ้มตามนิสัยคนยิ้มเก่ง
"ทำหน้าบึงตึงแบบนั้นมีเรื่องลำบากใจหรอครับ"
ตัวของเขาก็ยิ้มตามนิสัยคนยิ้มเก่ง
"ทำหน้าบึงตึงแบบนั้นมีเรื่องลำบากใจหรอครับ"
"ขอบคุณที่เหนื่อยนะครับ"
"ขอบคุณที่เหนื่อยนะครับ"
จากนั้นตัวจองเขาได้โบกมือและเดินจากไป
จากนั้นตัวจองเขาได้โบกมือและเดินจากไป
"แล้วผมจะซื้อขนมให้นะครับ"
"แล้วผมจะซื้อขนมให้นะครับ"
"งั้นหาของกินมั่ยครับ"
ตัวของเขาได้ถามกับอีกฝ่ายดู
"งั้นหาของกินมั่ยครับ"
ตัวของเขาได้ถามกับอีกฝ่ายดู
"แล้วจะไม่กลับมาจนกว่าจะเปิดเทอมร์นะครับ"
ตัวของโควกะได้พูด
"แล้วคุณเอรินะละครับ"
"แล้วจะไม่กลับมาจนกว่าจะเปิดเทอมร์นะครับ"
ตัวของโควกะได้พูด
"แล้วคุณเอรินะละครับ"
ตัวของเขาตอบกลับไป
"แล้วคุณชอบมั่ยครับ"
ตัวของเขาตอบกลับไป
"แล้วคุณชอบมั่ยครับ"
"งั้นเราเดินเล่นกันมั่ยครับ"
ตัวของเขาได้ตอบกลับไปเพราะแค่เดินเล่นเองคงไม่มีอะไรแต่ในใจไปไหนก็ได้นะ
"งั้นเราเดินเล่นกันมั่ยครับ"
ตัวของเขาได้ตอบกลับไปเพราะแค่เดินเล่นเองคงไม่มีอะไรแต่ในใจไปไหนก็ได้นะ
"ก็ไม่นะครับ"
เจ้าตัวยิ้มตอบกลับไปแบบเป็นมิตร
"ตอนนี้ก็ปกตินะครับรุ่นพี่อาจจะแค่แปลกในสายตาคนอื่นก็ได้'
"ส่วนผมมองว่ารุ่นพี่ดูแล้วเป็นคนมีสเน่ห์นะครับ"
"ไม่เหมือนใครดี"
"ก็ไม่นะครับ"
เจ้าตัวยิ้มตอบกลับไปแบบเป็นมิตร
"ตอนนี้ก็ปกตินะครับรุ่นพี่อาจจะแค่แปลกในสายตาคนอื่นก็ได้'
"ส่วนผมมองว่ารุ่นพี่ดูแล้วเป็นคนมีสเน่ห์นะครับ"
"ไม่เหมือนใครดี"
"คุณชอบเทศการสินะ"
ตัวของเขามองความร่าเริงของเธอใกล้ๆและเดินไปด้วย
"คุณชอบเทศการสินะ"
ตัวของเขามองความร่าเริงของเธอใกล้ๆและเดินไปด้วย
ตัวของก้มหัวขอโทษ
"แต่รุ่นพี่เนี่ยดูเป็นคนจริงจังดีนะครับ"
"ผมริวซากิโควกะครับ"
ตัวของก้มหัวขอโทษ
"แต่รุ่นพี่เนี่ยดูเป็นคนจริงจังดีนะครับ"
"ผมริวซากิโควกะครับ"
เมื่ออีกฝ่ายบอกว่าอยากกินอะไรเขาก็ไม่ปฏิเสธ
"งั้นไปกันเถอะครับ"
เมื่ออีกฝ่ายบอกว่าอยากกินอะไรเขาก็ไม่ปฏิเสธ
"งั้นไปกันเถอะครับ"
ตัวของเขามองดูตัวเองก็พึ่งนึกได้
"คงจะเป็นแบบนั้นละสิ"
"พอดีนัดคนรู้จักแต่เจ้าตัวมีธุระอื่นนะ"
ตัวของหัวเราะแห้งๆเพราะดันมาเสียเที่ยวนะ
ตัวของเขามองดูตัวเองก็พึ่งนึกได้
"คงจะเป็นแบบนั้นละสิ"
"พอดีนัดคนรู้จักแต่เจ้าตัวมีธุระอื่นนะ"
ตัวของหัวเราะแห้งๆเพราะดันมาเสียเที่ยวนะ
ตัวของเขาโบกมือและเปิดไฟฉ่ายให้เห็นหน้าตัวเอง
"สวัสดียามดึกนะครับ"
ตัวของเขาโบกมือและเปิดไฟฉ่ายให้เห็นหน้าตัวเอง
"สวัสดียามดึกนะครับ"
ตัวของชายในชุดกิโมโนร่างสูงในมือมีอดอกไม้ไฟว่าจะมาแล้วไปแต่เจอคนเข้าก่อน
"สวัสดีครับแต่แต่งมาเต็มยศเลยนะครับเนี้ย"
ตัวของชายในชุดกิโมโนร่างสูงในมือมีอดอกไม้ไฟว่าจะมาแล้วไปแต่เจอคนเข้าก่อน
"สวัสดีครับแต่แต่งมาเต็มยศเลยนะครับเนี้ย"
ตัวของเขาได้ตอบกลับไปเพราะชุดของอีกฝ่ายมันดูดีไม่ใข่การชมเพราะมารยาทแต่เป็นการชมอย่างจริงใจ
"ขอบคุณนะครับที่มอบเวลาของคุณให้กับคนอย่างผม"
ตัวของเขายิ้มตอบกลับไปให้อีกฝ่าย
"รุ่นพี่เอรินะมีที่อยากไปเป็นพิเศษมั่ยครับ"
ตัวของเขาได้ตอบกลับไปเพราะชุดของอีกฝ่ายมันดูดีไม่ใข่การชมเพราะมารยาทแต่เป็นการชมอย่างจริงใจ
"ขอบคุณนะครับที่มอบเวลาของคุณให้กับคนอย่างผม"
ตัวของเขายิ้มตอบกลับไปให้อีกฝ่าย
"รุ่นพี่เอรินะมีที่อยากไปเป็นพิเศษมั่ยครับ"
ตัวของโควกะตอบไม่ลังเล
"ของคาวก็ได้นะครับอูด้งนี่อร่อยดีนะครับ"
"ส่วนผมชอบทงคัตสึกับแกงกะหรี่ครับแต่อน่างอื่นกินได้หมดครับบ"
"ไปกันเถอะครับ"
ตัวของโควกะตอบไม่ลังเล
"ของคาวก็ได้นะครับอูด้งนี่อร่อยดีนะครับ"
"ส่วนผมชอบทงคัตสึกับแกงกะหรี่ครับแต่อน่างอื่นกินได้หมดครับบ"
"ไปกันเถอะครับ"
ตัวของเขาที่พูดก็นึกถึงเรื่องที่ตัวเองเจอและคนต่างๆในชีวิตทั้งดีและไม่ดี
"แต่ผมดีใจที่เจอคนแบบคุณนะ"
"แต่เจอกันแบบนี้ดีนะครับแบบบังเอิญเจอลุ้นดีนะครับ"
ตัวของเขาที่พูดก็นึกถึงเรื่องที่ตัวเองเจอและคนต่างๆในชีวิตทั้งดีและไม่ดี
"แต่ผมดีใจที่เจอคนแบบคุณนะ"
"แต่เจอกันแบบนี้ดีนะครับแบบบังเอิญเจอลุ้นดีนะครับ"
ตัวของโควกะได้ยืนมองอีกฝ่ายที่นั้ง
"ได้สิครับ"
"แล้วรุ่นพี่ชอบกินอะไรหรอครับ"
ตัวของโควกะได้ยืนมองอีกฝ่ายที่นั้ง
"ได้สิครับ"
"แล้วรุ่นพี่ชอบกินอะไรหรอครับ"