“Farkın yokmuş kimseden, ben farklı bakmışım bilmeden!”
..der ve insan insandan gider. ♠️
“Farkın yokmuş kimseden, ben farklı bakmışım bilmeden!”
..der ve insan insandan gider. ♠️
Artık kendime kırgın değilim..
Çünkü öğrendim:
Sevmek, bazen gitmekte değil;
kalıp kendini yeniden seçmekteymiş.
Şimdi biliyorum…
Zannetmek bitti!!
Artık kendime kırgın değilim..
Çünkü öğrendim:
Sevmek, bazen gitmekte değil;
kalıp kendini yeniden seçmekteymiş.
Şimdi biliyorum…
Zannetmek bitti!!
Çünkü artık anlamanın, sevmekten daha kıymetli olduğunu biliyorum.
Göz göze gelince değil,
kalp kalbe dokununca anlıyorsun birini.
Ve bazen…
hiç dokunamadığını fark ediyorsun.
Çünkü artık anlamanın, sevmekten daha kıymetli olduğunu biliyorum.
Göz göze gelince değil,
kalp kalbe dokununca anlıyorsun birini.
Ve bazen…
hiç dokunamadığını fark ediyorsun.
Her suskunluk huzur değil,
her kalış sevgi değil,
her gülümseme de mutlu olduğunun işareti değil..
Her suskunluk huzur değil,
her kalış sevgi değil,
her gülümseme de mutlu olduğunun işareti değil..
orada kalbinle bulunmak gerektiğini öğrendim..
Artık öğreniyorum..
Sessizlik bazen bir çığlık,
Gülümseme bazen bir maske..
Sevdiğini anlamak,
bazen “hiçbir şey söylemediği” zamanlarda O’nun kalbine dokunabilmekle başlar..
orada kalbinle bulunmak gerektiğini öğrendim..
Artık öğreniyorum..
Sessizlik bazen bir çığlık,
Gülümseme bazen bir maske..
Sevdiğini anlamak,
bazen “hiçbir şey söylemediği” zamanlarda O’nun kalbine dokunabilmekle başlar..
Gülümsediğinde gerçekten iyi mi, sessizliğinde neler saklı diye bakacağım..
Birini sevmenin, sadece vermek değil; fark etmek, sormak, dinlemek olduğunu kafama kazıyacağım..
Kendi iç sesimi susturup, O’nun sessiz çığlıklarına kulak vermeyi ihmal etmeyeceğim..
Gülümsediğinde gerçekten iyi mi, sessizliğinde neler saklı diye bakacağım..
Birini sevmenin, sadece vermek değil; fark etmek, sormak, dinlemek olduğunu kafama kazıyacağım..
Kendi iç sesimi susturup, O’nun sessiz çığlıklarına kulak vermeyi ihmal etmeyeceğim..
Zannetmek…
Biri verdiğini sanırken, diğeri alamadığını hissediyor.
Ve en acısı…
Aynı masada oturup,
farklı yalnızlıklar yaşamak..
#empati
Zannetmek…
Biri verdiğini sanırken, diğeri alamadığını hissediyor.
Ve en acısı…
Aynı masada oturup,
farklı yalnızlıklar yaşamak..
#empati
Sen: Evet… ama bazen sustuğumda duvar gibiydin.
Ben: Keşke açıkça söyleseydin.
Sen: Keşke sormadan anlayabilseydin.
#empati
Sen: Evet… ama bazen sustuğumda duvar gibiydin.
Ben: Keşke açıkça söyleseydin.
Sen: Keşke sormadan anlayabilseydin.
#empati
Sen: Onu üzmemek için mutluymuş gibi davranıyordum.
Ben: Yeterince ilgileniyorum sanıyordum.
Sen: Biraz daha görseydin, ne kadar eksik hissettiğimi anlardın.
#empati
Sen: Onu üzmemek için mutluymuş gibi davranıyordum.
Ben: Yeterince ilgileniyorum sanıyordum.
Sen: Biraz daha görseydin, ne kadar eksik hissettiğimi anlardın.
#empati
herkese her şeye yetişen ben
kendime geç kalmışım..
herkese her şeye yetişen ben
kendime geç kalmışım..
Onun mutsuzluğunda,
en çok da kendi körlüğüme kırılıyorum..
en çok da kendi ahmaklığıma kızıyorum..
Sevdiğin kişinin gözlerinin içine bakıp
aslında hiçbir şey görememek!!
Onun mutsuzluğunda,
en çok da kendi körlüğüme kırılıyorum..
en çok da kendi ahmaklığıma kızıyorum..
Sevdiğin kişinin gözlerinin içine bakıp
aslında hiçbir şey görememek!!
Ben “yetiyorum” sandım, o eksik kalmış
Ben “birlikteyiz” dedim, o belki çoktan yalnızmış.
Ben “yetiyorum” sandım, o eksik kalmış
Ben “birlikteyiz” dedim, o belki çoktan yalnızmış.
Gülüyordu, sessizdi, “iyiyim” diyordu
Meğer sadece içindeki kırıkları sessizce saklıyormuş..
Gülüyordu, sessizdi, “iyiyim” diyordu
Meğer sadece içindeki kırıkları sessizce saklıyormuş..
insan kendini hem kandırılmış hem suçlu gibi hissediyor..
bu çok ağır bir his!
insan kendini hem kandırılmış hem suçlu gibi hissediyor..
bu çok ağır bir his!
meğer sadece susmasını bekliyormuşum
anlıyorum zannettim
aslında sıranın bana gelmesini bekliyormuşum
varlığımı seviyor zannettim
meğerse varmışım ama yokmuşum
ne zaman zannetmeyi bırakabilirsem
gerçek daha sessiz ama daha net konuşmaya başlayacak
belki kendimi duyacağım
meğer sadece susmasını bekliyormuşum
anlıyorum zannettim
aslında sıranın bana gelmesini bekliyormuşum
varlığımı seviyor zannettim
meğerse varmışım ama yokmuşum
ne zaman zannetmeyi bırakabilirsem
gerçek daha sessiz ama daha net konuşmaya başlayacak
belki kendimi duyacağım
Sandım: Kesin öyledir
Zannettim: Belki de değildir ama inanmak istedim
Zannetmek aslında biraz sevmek gibi..
Bildiğim halde yine de görmezden geldim..
çünkü çok sevdim..
bilmediğimi bilip, bilmiş gibi hissettim..
Nihayetinde insan en çok kendi hayaline kırılıyor be!
Sandım: Kesin öyledir
Zannettim: Belki de değildir ama inanmak istedim
Zannetmek aslında biraz sevmek gibi..
Bildiğim halde yine de görmezden geldim..
çünkü çok sevdim..
bilmediğimi bilip, bilmiş gibi hissettim..
Nihayetinde insan en çok kendi hayaline kırılıyor be!
ilgiyi sevgi zannetmek,
alışkanlığı aşk,
meşguliyeti değer görmek..
Meğer her şey sadece “zannetmek”miş..
ilgiyi sevgi zannetmek,
alışkanlığı aşk,
meşguliyeti değer görmek..
Meğer her şey sadece “zannetmek”miş..
#pazartesi #monday #kahve #coffee #kedi #cat #motivation
#pazartesi #monday #kahve #coffee #kedi #cat #motivation
Ama story’lerde hâlâ mutluyuz.
Modern hayat: filtreden ibaret.
Ama story’lerde hâlâ mutluyuz.
Modern hayat: filtreden ibaret.
Ama hâlâ gülüyoruz, demek ki umut var! İyi haftalar ✨😊
Ama hâlâ gülüyoruz, demek ki umut var! İyi haftalar ✨😊