“ไม่มีอะไรเลย”
โล่งที่แปลว่าโล่งจริง ๆ จริง ๆ มันลืมด้วยซ้ำว่าเขามีกิจกรรมอะไรกันวันนี้
เลยแกะจากตัวไปแปะกลับให้อีกคนตรงปกเสื้อข้างซ้ายแบบหน้ามึน ๆ แทน
”อะ นี่“
”มีแล้ว จากเรา“
“ไม่มีอะไรเลย”
โล่งที่แปลว่าโล่งจริง ๆ จริง ๆ มันลืมด้วยซ้ำว่าเขามีกิจกรรมอะไรกันวันนี้
เลยแกะจากตัวไปแปะกลับให้อีกคนตรงปกเสื้อข้างซ้ายแบบหน้ามึน ๆ แทน
”อะ นี่“
”มีแล้ว จากเรา“
ก้มมองสติ๊กเกอร์บนอก มีกับเขาบ้างแล้ว
“เอาสิ”
“เดี๋ยวไปส่ง”
ยิ้มหน้ามึน ๆ ให้
ก้มมองสติ๊กเกอร์บนอก มีกับเขาบ้างแล้ว
“เอาสิ”
“เดี๋ยวไปส่ง”
ยิ้มหน้ามึน ๆ ให้
นึกว่าจะเอาโม้กับไอ้พี่ชายที่บ้าน ว่ามีกะเขาบ้าง
ทั้ง ๆ ที่ตัวโล่ง ไม่มีอะไรด้วยซ้ำ
”ทำไมได้เยอะจัง“
นึกว่าจะเอาโม้กับไอ้พี่ชายที่บ้าน ว่ามีกะเขาบ้าง
ทั้ง ๆ ที่ตัวโล่ง ไม่มีอะไรด้วยซ้ำ
”ทำไมได้เยอะจัง“
/หันไปตามเสียง/
”เมนู อะไรครับ“
/มองมึน ๆ /
/หันไปตามเสียง/
”เมนู อะไรครับ“
/มองมึน ๆ /
พึ่งเก็บของเสร็จ กะว่าจะกลับบ้าน
เห็นคนหน้าคุ้น ๆ หอบข้าวหอบของจนล้น
เลยไม่วายเข้าไปช่วยสักหน่อย
พึ่งเก็บของเสร็จ กะว่าจะกลับบ้าน
เห็นคนหน้าคุ้น ๆ หอบข้าวหอบของจนล้น
เลยไม่วายเข้าไปช่วยสักหน่อย
/หันไปมอง/
“ ‘โทษที”
“เราไม่รู้จะสั่งอะไร”
“ช่วยหน่อย”
/หันไปมอง/
“ ‘โทษที”
“เราไม่รู้จะสั่งอะไร”
“ช่วยหน่อย”
/ใครจิ้มน้อ/
/คิดตามอีกคนแล้วก็น่าสนใจ/
“ได้เลย”
“ขอบคุณนะ”
/เอาหมูกรอบคั่วพริกเกลือครับป้า/
/เหมือนข้างหลังมีเสียงเฮลอยมา/
/ใครจิ้มน้อ/
/คิดตามอีกคนแล้วก็น่าสนใจ/
“ได้เลย”
“ขอบคุณนะ”
/เอาหมูกรอบคั่วพริกเกลือครับป้า/
/เหมือนข้างหลังมีเสียงเฮลอยมา/
/สะดุ้งเสียงใครไม่รู้ข้างหู/
/หันมาขอโทษทันที/
”ขอโทษครับ“
/หงอ/
”ผมไม่รู้จะกินไร“
/สะดุ้งเสียงใครไม่รู้ข้างหู/
/หันมาขอโทษทันที/
”ขอโทษครับ“
/หงอ/
”ผมไม่รู้จะกินไร“
อ้าว งง
อ้าว งง