#TWD2commu #Roleplay_Only
(Co, Role -> 24/7 DM)
Doc: https://docs.google.com/document/d/1E1s3vuLN0zarEcZpZI38UsK23C1bEJtn_pM3qv9duec/edit?usp=sharing
พยักหน้างึกๆแล้วหอบข้าวหอบของเข้ามาวางที่เตียงนอนตัวเอง
จัดของนั่นนี่อย่างรวดเร็วตามประสาคนมีพลังงานเยอะก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งบนเตียง
"ยังไงก็ฝากตัวด้วยนะรุ่นพี่"
พยักหน้างึกๆแล้วหอบข้าวหอบของเข้ามาวางที่เตียงนอนตัวเอง
จัดของนั่นนี่อย่างรวดเร็วตามประสาคนมีพลังงานเยอะก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งบนเตียง
"ยังไงก็ฝากตัวด้วยนะรุ่นพี่"
เปิดประตูเข้ามาอย่างยิ่งใหญ่ รอยยิ้มกว้างและพลังงานที่เหลือล้นแม้ว่าเวลาจะคู่คารกับการพักผ่อนแล้วก็ตาม
"สวัสดีนะ ฉัน-- เอ๊ะ?"
กำลังจะแนะนำตัวก็เห็นว่ารูมเมทของเขาคือคนที่เจอกันมาก่อนหน้านี้แล้ว
"อูรีเอล? บังเอิญจัง นายเป็นรูมเมทฉันเหรอ"
"แบบนี้ก็ดีเลยสิ ฉันเอาต่างหูมาคืนให้ด้วยล่ะ"
เดินถลาเข้าไปให้พร้อมวางซองใสใส่ต่างหูไวเรียบร้อยบนมืออีกฝ่าย
เปิดประตูเข้ามาอย่างยิ่งใหญ่ รอยยิ้มกว้างและพลังงานที่เหลือล้นแม้ว่าเวลาจะคู่คารกับการพักผ่อนแล้วก็ตาม
"สวัสดีนะ ฉัน-- เอ๊ะ?"
กำลังจะแนะนำตัวก็เห็นว่ารูมเมทของเขาคือคนที่เจอกันมาก่อนหน้านี้แล้ว
"อูรีเอล? บังเอิญจัง นายเป็นรูมเมทฉันเหรอ"
"แบบนี้ก็ดีเลยสิ ฉันเอาต่างหูมาคืนให้ด้วยล่ะ"
เดินถลาเข้าไปให้พร้อมวางซองใสใส่ต่างหูไวเรียบร้อยบนมืออีกฝ่าย
พยักหน้าให้ก่อนจะโบกมือลาแล้ววิ่งจากไป หน้าสวยขนาดนี้เดินๆในโรงเรียนเอาก็คงจะเจอเองล่ะมั้งนะ
เอาเป็นว่าหากุญแจห้องให้เจอกันเถอะ!
(จบตรงนี้เลยแล้วกัน ขอบคุณที่มาโรลกันครับ🥺)
พยักหน้าให้ก่อนจะโบกมือลาแล้ววิ่งจากไป หน้าสวยขนาดนี้เดินๆในโรงเรียนเอาก็คงจะเจอเองล่ะมั้งนะ
เอาเป็นว่าหากุญแจห้องให้เจอกันเถอะ!
(จบตรงนี้เลยแล้วกัน ขอบคุณที่มาโรลกันครับ🥺)
เขาพยักหน้าให้กับตัวเองก่อนจะเตรียมวิ่งซิ่งเอาของไปให้หัวหน้าหอ แต่ก่อนจะไปก็ชะงักฝีเท้าไว้ได้ทัน
สนิชหันกลับมาหาอีกฝ่ายพร้อมแนะนำตัว
"ฉันสนิช แล้วนายล่ะ จะได้เอาต่างหูมาคืน"
เขาพยักหน้าให้กับตัวเองก่อนจะเตรียมวิ่งซิ่งเอาของไปให้หัวหน้าหอ แต่ก่อนจะไปก็ชะงักฝีเท้าไว้ได้ทัน
สนิชหันกลับมาหาอีกฝ่ายพร้อมแนะนำตัว
"ฉันสนิช แล้วนายล่ะ จะได้เอาต่างหูมาคืน"
เขากลืนน้ำลายอึกใหญ่ มือสั่นเทาค่อยๆยื่นไปประคองใบหูอีกฝ่ายไว้อย่างเบามือราวกับกำลังกู้ระเบิด
มืออีกข้างค่อยๆแงะต่างหูออกมาได้ โดยไม่กระเทือนมาก รอยยิ้มกว้างก็กลับมาบนใบหน้าอีกครั้ง
"เย้!! ได้มาแล้ว" ชูต่างหูขึ้นฟ้าแล้วหันมาดูติ่งหูที่แดงนิดหน่อย สนิชแนบใบหน้าใกล้ชิดพลางเป่าลมลงไปเบาๆ
"ฟู่วๆ เป่าแล้วจะหายเจ็บล่ะ เป็นเวทมนตร์"
เขากลืนน้ำลายอึกใหญ่ มือสั่นเทาค่อยๆยื่นไปประคองใบหูอีกฝ่ายไว้อย่างเบามือราวกับกำลังกู้ระเบิด
มืออีกข้างค่อยๆแงะต่างหูออกมาได้ โดยไม่กระเทือนมาก รอยยิ้มกว้างก็กลับมาบนใบหน้าอีกครั้ง
"เย้!! ได้มาแล้ว" ชูต่างหูขึ้นฟ้าแล้วหันมาดูติ่งหูที่แดงนิดหน่อย สนิชแนบใบหน้าใกล้ชิดพลางเป่าลมลงไปเบาๆ
"ฟู่วๆ เป่าแล้วจะหายเจ็บล่ะ เป็นเวทมนตร์"
มองใบหูขาวตรงหน้าสลับกับดวงตาของอีกฝ่าย พลางคิดว่าก็มีผู้ชายที่หน้าสวยแบบนี้ในโรงเรียนชายล้วนด้วยอย่างนั้นสินะเนี่ย ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ สมกับที่เป็นโรงเรียนชั้นนำ(?)
"จะให้แกะออกเองเหรอ เดี๋ยวก็เจ็บหรอก"
มือเริ่มจะสั่นๆล่ะ ยากกว่าตัดกิ่งดอกไม้ตั้งเยอะ
มองใบหูขาวตรงหน้าสลับกับดวงตาของอีกฝ่าย พลางคิดว่าก็มีผู้ชายที่หน้าสวยแบบนี้ในโรงเรียนชายล้วนด้วยอย่างนั้นสินะเนี่ย ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ สมกับที่เป็นโรงเรียนชั้นนำ(?)
"จะให้แกะออกเองเหรอ เดี๋ยวก็เจ็บหรอก"
มือเริ่มจะสั่นๆล่ะ ยากกว่าตัดกิ่งดอกไม้ตั้งเยอะ
ยิ้มกว้างขึ้นเมื่อเจอเป้าหมาย สองมือยกขึ้นแบไปตรงหน้าของอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้มกว้าง
ยิ้มกว้างขึ้นเมื่อเจอเป้าหมาย สองมือยกขึ้นแบไปตรงหน้าของอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้มกว้าง
เขาพยายามตั้งสติแล้วถามออกไปด้วยความสงสัย ต้องรู้ชั้นปีก่อนแหละถึงจะทำภารกิจต่อไปได้
เขาพยายามตั้งสติแล้วถามออกไปด้วยความสงสัย ต้องรู้ชั้นปีก่อนแหละถึงจะทำภารกิจต่อไปได้
เรียวโจวพูดก็เงียบฟังกันตาใส ถึงตอนรองหอขึ้นมาก็ได้โอกาสดี๊ด๊าพลิกป้ายกันอีกรอบแบบเตรียมมาจากบ้าน
"รองหอสุดเท่ห์! ยอดเยี่ยม เกรียงไกร สุดหล้านภาลัย รองผมเท่ห์เท่าฟ้า!"
พล่ามอะไรไม่รู้กันอยู่สองคน
bsky.app/profile/twd2...
เรียวโจวพูดก็เงียบฟังกันตาใส ถึงตอนรองหอขึ้นมาก็ได้โอกาสดี๊ด๊าพลิกป้ายกันอีกรอบแบบเตรียมมาจากบ้าน
"รองหอสุดเท่ห์! ยอดเยี่ยม เกรียงไกร สุดหล้านภาลัย รองผมเท่ห์เท่าฟ้า!"
พล่ามอะไรไม่รู้กันอยู่สองคน
bsky.app/profile/twd2...