ปี 1 | 175/58 / 16y
(คาแรคเตอร์ชอบทำตัวแพรวพราว หว่านเสน่ห์ไปเรื่อย อนุญาตให้หลงใหล)
แฝดพี่: @umn-tsuyu.bsky.social
Doc: https://docs.google.com/document/d/1bTPkROYca9fMPHu0I2vXPps8PsLlKIIEiGAOPANa4EA/edit?tab=t.0
co-role dm OK!
เพราะพวกมันมักคิดว่าพวกขยะพลาสติกเหล่านี้เป็นอาหารจึงเผลอกิน! ว่ายไปติด! หรือถูกเกี่ยวรัด จนทำให้บาดเจ็บกันจนได้
ดังนั้นพวกเรามาช่วยแกะขยะออกจากสัตว์ทะเลกันเถอะ✨
💪🏻 กติกา
- สุ่มสัตว์ทะเลที่คุณต้องช่วย
- ทอยเต๋าตามสูตร
- แต้มมากกว่า 10 รอรับของรางวัล
Link; th.shindanmaker.com/1257134
เพราะพวกมันมักคิดว่าพวกขยะพลาสติกเหล่านี้เป็นอาหารจึงเผลอกิน! ว่ายไปติด! หรือถูกเกี่ยวรัด จนทำให้บาดเจ็บกันจนได้
ดังนั้นพวกเรามาช่วยแกะขยะออกจากสัตว์ทะเลกันเถอะ✨
💪🏻 กติกา
- สุ่มสัตว์ทะเลที่คุณต้องช่วย
- ทอยเต๋าตามสูตร
- แต้มมากกว่า 10 รอรับของรางวัล
Link; th.shindanmaker.com/1257134
พูดแบบนั้นไปพลางทำหน้าครุ่นคิด
"แต่ถึงจุดนึง ถ้าเราได้มี— อืม...ความรู้สึก ? กับใครสักคน ตอนนั้นก็คงจะเข้าใจเองล่ะมั้งครับ"
สรุปเอาเองเสียอย่างนั้น ด้วยรูปประโยคที่ดูเหมือนกำลังบอกว่าสิบปากกว่าก็ไม่เท่าตาเห็น
"ยังไงก็เถอะ ! การคุยเรื่องความรักรอบกองไฟนี่ ฟีลมันได้จริง ๆ ! ใช่ไหมครับ"
หันไปขอความเห็นจากคนข้าง ๆ พร้อมรอยยิ้ม
พูดแบบนั้นไปพลางทำหน้าครุ่นคิด
"แต่ถึงจุดนึง ถ้าเราได้มี— อืม...ความรู้สึก ? กับใครสักคน ตอนนั้นก็คงจะเข้าใจเองล่ะมั้งครับ"
สรุปเอาเองเสียอย่างนั้น ด้วยรูปประโยคที่ดูเหมือนกำลังบอกว่าสิบปากกว่าก็ไม่เท่าตาเห็น
"ยังไงก็เถอะ ! การคุยเรื่องความรักรอบกองไฟนี่ ฟีลมันได้จริง ๆ ! ใช่ไหมครับ"
หันไปขอความเห็นจากคนข้าง ๆ พร้อมรอยยิ้ม
พูดกลั้วหัวเราะไปด้วย ไม่วายดึงรั้งแขนของอีกคนให้เข้ามาชิดตัวเองมากกว่าเดิม
ไม่ใช่การแสดงความรัก
แต่จะลากไปปะแป้งต่างหากล่ะ
"ขอหล่อ ๆ นะครับ"
เอ่ยกับสตาฟที่ฐานกิจกรรมไปซะดิบดี แต่สุดท้ายกลับถูกปะแป้งโดยลากยาวตั้งแต่หน้าผากลงมาจนถึงคาง
อื้ม...ขาวเลยล่ะ
หันไปมองฮาคุโตะที่อยู่ไม่ห่างกัน
"พรึ่ด-! หน้านายอย่างขาวอะ"
ขำอีกคนซะอย่างนั้น
พูดกลั้วหัวเราะไปด้วย ไม่วายดึงรั้งแขนของอีกคนให้เข้ามาชิดตัวเองมากกว่าเดิม
ไม่ใช่การแสดงความรัก
แต่จะลากไปปะแป้งต่างหากล่ะ
"ขอหล่อ ๆ นะครับ"
เอ่ยกับสตาฟที่ฐานกิจกรรมไปซะดิบดี แต่สุดท้ายกลับถูกปะแป้งโดยลากยาวตั้งแต่หน้าผากลงมาจนถึงคาง
อื้ม...ขาวเลยล่ะ
หันไปมองฮาคุโตะที่อยู่ไม่ห่างกัน
"พรึ่ด-! หน้านายอย่างขาวอะ"
ขำอีกคนซะอย่างนั้น
"นั่นแหละครับ ๆ ถูกต้องเลยล่ะ"
พยักหน้าหงึกหงักตามคำพูดของอีกคน ยิ่งตอนถูกถามถึงมาร์ชเมลโลก็ตอบรับกลับไปโดยง่ายและรับไม้ใหม่มา
"หรือจริง ๆ แล้วการที่มีคู่รักก่อกำเนิดขึ้นมา อาจจะไม่ใช่เพราะว่าเขาชอบกันก็ได้นะครับ"
"ก็แค่ หัวใจเต้นแรง พอมองหน้าก็เข้าใจผิดไปเองว่าชอบ"
พูดกลั้วเสียงหัวเราะในลำคอไปด้วย
"อ้ะ- แต่ผมไม่ได้ดูถูกพวกคู่รักหรอกนะครับ"
"นั่นแหละครับ ๆ ถูกต้องเลยล่ะ"
พยักหน้าหงึกหงักตามคำพูดของอีกคน ยิ่งตอนถูกถามถึงมาร์ชเมลโลก็ตอบรับกลับไปโดยง่ายและรับไม้ใหม่มา
"หรือจริง ๆ แล้วการที่มีคู่รักก่อกำเนิดขึ้นมา อาจจะไม่ใช่เพราะว่าเขาชอบกันก็ได้นะครับ"
"ก็แค่ หัวใจเต้นแรง พอมองหน้าก็เข้าใจผิดไปเองว่าชอบ"
พูดกลั้วเสียงหัวเราะในลำคอไปด้วย
"อ้ะ- แต่ผมไม่ได้ดูถูกพวกคู่รักหรอกนะครับ"
พยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดของอีกฝ่าย พลางจัดการมาร์ชเมลโลในมือจนหมด
"แต่กิจกรรมแบบนี้ก็เหมาะกับการเริ่มต้นความสัมพันธ์ดีนะคับ"
พูดอย่างติดตลกน้อย ๆ ก่อนจะว่าต่อ
"ในจังหวะที่ตกใจผีอยู่ หัวใจก็จะเต้นแรง"
"บางคนอาจจะแยกไม่ออกก็ได้ครับ ว่าตกใจเพราะกลัวหรือกำลังตกหลุมรักคู่หูที่ไปด้วยกันกันแน่"
รู้อยู่ว่าที่พูดไปคงดูไร้สาระ
แต่ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้นี่นะ
พยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดของอีกฝ่าย พลางจัดการมาร์ชเมลโลในมือจนหมด
"แต่กิจกรรมแบบนี้ก็เหมาะกับการเริ่มต้นความสัมพันธ์ดีนะคับ"
พูดอย่างติดตลกน้อย ๆ ก่อนจะว่าต่อ
"ในจังหวะที่ตกใจผีอยู่ หัวใจก็จะเต้นแรง"
"บางคนอาจจะแยกไม่ออกก็ได้ครับ ว่าตกใจเพราะกลัวหรือกำลังตกหลุมรักคู่หูที่ไปด้วยกันกันแน่"
รู้อยู่ว่าที่พูดไปคงดูไร้สาระ
แต่ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้นี่นะ
เขาว่าเสียงดังด้วยความยินดี ก่อนที่จะหันไปมองทีมงานประจำฐานนี้
นี่ขนาดหนึ่งคำยังใช้เวลาขนาดนี้
"...เรายอมแพ้แล้วไปโดนปะแป้งกันดีไหมนะ ฮาคุโตะ"
พึมพีมอย่างเหนื่อยอ่อน
เพราะดูเหมือนปลายทางก็น่าจะเป็นผลลัพธ์เดียวกัน— ที่จะต้องโดนปะแป้งเป็นการลงโทษน่ะ
เขาว่าเสียงดังด้วยความยินดี ก่อนที่จะหันไปมองทีมงานประจำฐานนี้
นี่ขนาดหนึ่งคำยังใช้เวลาขนาดนี้
"...เรายอมแพ้แล้วไปโดนปะแป้งกันดีไหมนะ ฮาคุโตะ"
พึมพีมอย่างเหนื่อยอ่อน
เพราะดูเหมือนปลายทางก็น่าจะเป็นผลลัพธ์เดียวกัน— ที่จะต้องโดนปะแป้งเป็นการลงโทษน่ะ
พูดกลั้วหัวเราะออกไปแบบนั้น
"ก็เพราะไม่รู้ว่ามีอยู่กี่ตัวนี่นา แสดงว่ายิ่งมีคนเห็นเราเวลาทำหน้าตาประหลาดเยอะขึ้น"
ถึงเนื้อหาที่พูดจะดูไร้สาระ แต่น้ำเสียงกลับดูจริงจังเสียจนคนฟังอาจจะมองว่าประหลาดเอาได้
พูดจบก็กัดมาร์ชเมลโลเข้าปากอีกคำ
"คิดว่าจะมีคู่รักถือกำเนิดจากกิจกรรมนี้ไหมครับ"
"ไหน ๆ ก็ได้ลองเข้าไปแล้ว คิดว่าไงครับ ?"
พูดกลั้วหัวเราะออกไปแบบนั้น
"ก็เพราะไม่รู้ว่ามีอยู่กี่ตัวนี่นา แสดงว่ายิ่งมีคนเห็นเราเวลาทำหน้าตาประหลาดเยอะขึ้น"
ถึงเนื้อหาที่พูดจะดูไร้สาระ แต่น้ำเสียงกลับดูจริงจังเสียจนคนฟังอาจจะมองว่าประหลาดเอาได้
พูดจบก็กัดมาร์ชเมลโลเข้าปากอีกคำ
"คิดว่าจะมีคู่รักถือกำเนิดจากกิจกรรมนี้ไหมครับ"
"ไหน ๆ ก็ได้ลองเข้าไปแล้ว คิดว่าไงครับ ?"
ยิ่งใบ้คำก็ยิ่งทำเอาเซระหมดแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ
สูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะพ่นลมออกทางปากยาว ๆ พยายามใจเย็น
"นาย คิดดี ๆ นะ มีหกสาย เป็นเครื่องดนตรี เวลาเล่นต้องจับคอร์ด เป็นเครื่องดนตรีสากล จะเล่นมือเปล่าก็ได้หรือใช้อุปกรณ์ที่เป็นสามเหลี่ยมเล่นก็ได้ เล่นได้ทั้งแบบธรรมดาหรือจะต่อไฟฟ้าเล่นก็ได้"
กลายร่างเป็นแรพเปอร์และพยายามใบ้ออกมา
บอกขนาดนี้แล้วนะเพื่อน !
ยิ่งใบ้คำก็ยิ่งทำเอาเซระหมดแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ
สูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะพ่นลมออกทางปากยาว ๆ พยายามใจเย็น
"นาย คิดดี ๆ นะ มีหกสาย เป็นเครื่องดนตรี เวลาเล่นต้องจับคอร์ด เป็นเครื่องดนตรีสากล จะเล่นมือเปล่าก็ได้หรือใช้อุปกรณ์ที่เป็นสามเหลี่ยมเล่นก็ได้ เล่นได้ทั้งแบบธรรมดาหรือจะต่อไฟฟ้าเล่นก็ได้"
กลายร่างเป็นแรพเปอร์และพยายามใบ้ออกมา
บอกขนาดนี้แล้วนะเพื่อน !
เซระได้แต่ยืนนิ่งอย่างหมดคำจะพูด
"ตะแหน่ว ๆ อ้ะ ! "
ในฐานะลูกชายของนักดนตรี ได้แต่ยกมือขึ้นมากุมขมับ
ตะแหน่วมันไวโอลินยังไง...
"ตะแหน่ว— นี่นายตอบพิณได้ แต่ตอบว่าที่ผมใบ้คืออะไรไม่ได้หรอ !?"
ยิ่งได้ฟังคำตอบก็ยิ่งปวดหัว
"เอาใหม่น้า มันมีหกสาย คนเล่นเยอะมาก ตะแหน่ว ๆ"
พยายามใจเย็นและลองใบ้ดูอีกที
เซระได้แต่ยืนนิ่งอย่างหมดคำจะพูด
"ตะแหน่ว ๆ อ้ะ ! "
ในฐานะลูกชายของนักดนตรี ได้แต่ยกมือขึ้นมากุมขมับ
ตะแหน่วมันไวโอลินยังไง...
"ตะแหน่ว— นี่นายตอบพิณได้ แต่ตอบว่าที่ผมใบ้คืออะไรไม่ได้หรอ !?"
ยิ่งได้ฟังคำตอบก็ยิ่งปวดหัว
"เอาใหม่น้า มันมีหกสาย คนเล่นเยอะมาก ตะแหน่ว ๆ"
พยายามใจเย็นและลองใบ้ดูอีกที
ดีดตัวขึ้นเล็กน้อยก่อนจะรับมาร์ชเมลโลจากอีกคนมา
“จะทานแล้วนะครับ”
เป่าเล็กน้อย แค่เพียงน้อยนิด ก่อนจะงับเอามาร์ชเมลโลอุ่น ๆ เข้าปาก รสชาติหวาน ๆ ที่ติดจะมีกลิ่นไหม้อยู่หน่อย ๆ ทำเอาชอบใจไม่น้อย
“ไม่ได้ไปหรอกครับ”
“ถ้าตกใจแล้วทำหน้าตลกขึ้นมา ภาพลักษณ์เสียหมดก็แย่เลย”
ตอบออกไปกลั้วเสียงหัวเราะ
“ได้ไปทดสอบมาไหมครับ ?”
ถือโอกาสหันไปถามบ้าง
ดีดตัวขึ้นเล็กน้อยก่อนจะรับมาร์ชเมลโลจากอีกคนมา
“จะทานแล้วนะครับ”
เป่าเล็กน้อย แค่เพียงน้อยนิด ก่อนจะงับเอามาร์ชเมลโลอุ่น ๆ เข้าปาก รสชาติหวาน ๆ ที่ติดจะมีกลิ่นไหม้อยู่หน่อย ๆ ทำเอาชอบใจไม่น้อย
“ไม่ได้ไปหรอกครับ”
“ถ้าตกใจแล้วทำหน้าตลกขึ้นมา ภาพลักษณ์เสียหมดก็แย่เลย”
ตอบออกไปกลั้วเสียงหัวเราะ
“ได้ไปทดสอบมาไหมครับ ?”
ถือโอกาสหันไปถามบ้าง
“ โอะ- ! “
ประหลาดใจเล็กน้อยที่ถูกชวน
” อืม…อะไรก็ได้ครับ “
ตอบออกไปอย่างผลักภาระให้อีกฝ่ายเลือก
แต่สายตากับจับจ้องอยู่กับข้าวโพดปิ้งซะได้—
“ โอะ- ! “
ประหลาดใจเล็กน้อยที่ถูกชวน
” อืม…อะไรก็ได้ครับ “
ตอบออกไปอย่างผลักภาระให้อีกฝ่ายเลือก
แต่สายตากับจับจ้องอยู่กับข้าวโพดปิ้งซะได้—
พูดด้วยความมั่นใจ เผลอยกมือขึ้นมาปัดผมทิพย์(?)ไปด้านหลังด้วยความเคยชิน
” ตะแหน่ว ๆ— ตะแหน่ว ๆ น่ะ “
แววตาเต็มไปด้วยความคาดหวัง
ใบ้ชัดขนาดนี้ต้องตอบให้ได้นะ !
พูดด้วยความมั่นใจ เผลอยกมือขึ้นมาปัดผมทิพย์(?)ไปด้านหลังด้วยความเคยชิน
” ตะแหน่ว ๆ— ตะแหน่ว ๆ น่ะ “
แววตาเต็มไปด้วยความคาดหวัง
ใบ้ชัดขนาดนี้ต้องตอบให้ได้นะ !