พอได้รับการทักทายกลับจากคาซามิก็โดนคนตรงหน้าลูบหัวเข้าใหสะแล้วแต่ก็ไม่ได้ขัดอะไรก่อนที่จะโดนปล่อยพร้อมกับมองอย่างสงสัย หัวเราะอะไรของเขากันนะ?

“ ถ้าใครหิวก็สั่งอะไรมากินกันรอเลยนะครับ ”

” เอะ— เดี๋— “

ยังไมทันตั้งตัวก็โดนลากเข้าไปในร้านสะก่อนที่จะได้ทำอะไรต่อ

@yui-umn.bsky.social

ขณะที่ยืนดูคนอื่นๆทักทายกันก็เห็นคนคุ้นๆอีกแล้วเพื่อนในชมรมงั้นหรอ?

“ คุณยูกิอุซางิ? ขอบคุณครับ “

ก่อนที่จะรู้สึกขนลุกแปลกๆพอโดนขยิบตาใส่แบบนั้นก่อนจะหันไปมองทีอื่น

+

เมื่อเห็นกลุ่มคนที่ทยอยตามกันมา เร็นโซก็ยิ้มออกมาก่อนจะเอ่ยทักทายเสียงสดใส

“ฮ๊ายฮาย—ดูเหมือนจะมีแต่คนคุ้นหน้าทั้งนั้นเลยนะครับ”
ทั้งรุ่นน้องในชมรมและเพื่อนร่วมชั้นต่างอยู่กันพร้อมหน้า

เขาเอ่ยทักทายทุกคนอีกครั้ง ก่อนจะผิวปากแซวยูคาริเซมไปเบา ๆ
การแต่งตัวจัดจ้านสมกับตำแหน่งประธานชมรมผมจริง ๆ

+

[2/3]

ก่อนที่จะหันไปหาเจ้าของเสียงนั้นพร้อมเอ่ยตอบกลับต้นเสียงนั้นไปอย่างสุภาพ

“ รุ่นพี่เองก็เหมือนกันนะครับ ”

เขาส่งยิ้มที่ดูไม่ค่อยเหมือนยิ้มเท่าไหร่ปกติเป็นคนยิ้มไม่เก่งก็ได้มั้ง

@yui-umn.bsky.social

ก่อนที่จะได้เข้าร้านก็เห็นคนที่คุ้นเคยเดินออกมาดูที่หน้าร้านพร้อมกับอีกคนนึง

“ สวัสดีครับรุ่นพี่คาซามิ

“ ก็ใช่นั้นแหละครับที่นัดกัน เพราะก็มีกันอยู่แค่นี้ด้วยล่ะครับครับ “

ตัวเขาเองก็ยืนฟังบทสนทนาของคนอื่นที่คุยกันก่อนที่จะรู้สึกว่าจะได้ยินคำพูดเบาๆจากรุ่นพี่ไคโชที่เอ่ยชมทุกคนก็ดูเหมือนจะมีแค่บางคนที่จะได้ยินรวมถึงตัวเขาเองด้วย

+

ยูโตะได้แต่ยืนฟังทุกคนคุยกันเขาเองก็สังเกตุว่าการแต่งตัวที่แตกต่างกันขนาดนี้รู้สึกขัดตาเสียจริง ถ้ามีโอกาสครั้งหน้าคงต้องนัดกันแต่งตัวแล้วล่มั้ง

ก่อนที่จะหันไปมองต้นเสีงที่แทรกขึ้นของอินุซึกะที่ขัดสะก่อน

“ อืมเดี๋ยวจะรอแล้วกัน “
.
.
.

“ พูดแบบนั้นแล้ว ทุกคนเข้าไปในร้านรอตามที่อินุซึกะบอกกันเถอะครับ ”

“ ข้างนอกร้อนแย่ ”

+

ก่อนจะได้ตอบออะไรกลับในตอนนั้นเองก็เริ่มค่อยๆมีคนที่นัดกันไว้ทยอยกันมาทีละคน

สิ่งที่ยูโตะเห็นคือคนหน้าคุ้นๆทั้งนั้นแต่ก็มีบางคนที่เขายังไม่ได้รู้จักอยู่เหมือนกันแต่ก็จำได้ว่าเคยเห็นผ่านๆในรั้วโรงเรียน

พอมากันครบเขาก็เริ่มเอ่ยทักทายทุกคนทันทีเพราะไม่มีช่องไฟที่จะพูดก่อนหน้านี้น่ะสิก็คงช็อคนิดหน่อยพอรู้ว่ามีใครมาบ้าง

“ สวัสดีทุกคนด้วยนะครับ ”

“ ไม่คิดคิดว่าจัมีคนรู้จักจะมากันเยอะขนาดนี้แฮะ…. ”

+

“อืออ วันนี้ทุกคนดูดีมากเลย! ดีใจที่ได้เจอกันวันนี้นะ ยังไงก็ฝากตัวด้วย^^”

ยุยลดมือลง ก่อนยิ้มร่าให้กับทุกคนที่ดูจะเต็มที่กับการเตรียมตัวกันมาวันนี้

@kaishoumn.bsky.social

“ขอโทษทีที่ให้รอน้า! นานะไม่ได้มาสายเกินใช่ไหมเนี่ย૮₍ ´ ꒳ `₎ა?”

เขากะพริบตาปริบ ๆ ส่งยิ้มแห้งให้เพื่อน ๆ ในกลุ่ม พลางหอบหายใจเล็กน้อยจากการวิ่ง

นานาเสะผละตัวออกมานิดหน่อย เพื่อกวาดสายตามองเพื่อน ๆ ทั้งกลุ่มด้วยดวงตาเป็นประกาย ก่อนจะอุทานออกมาอย่างตื่นตาตื่นใจ

“โห! วันนี้ทุกคนแต่งตัวน่ารักจังเลย ดูดีกันทุกคนเลยนะเนี่ย~! ₍ᐢ..ᐢ₎♡ ”

@armin-umn.bsky.social

พอรู้สึกว่าต้องเงยหน้ามองเพื่อพูดคุยกับพวกเจาหมือนตัวเล็กไปเลย แถมคนอื่น ๆ ก็แต่งตัวออกมาแตกต่างกันอย่างมีไสตล์

คิดแบบนั้นก็หัวเราะคิกคักกับตนเอง

ก่อนจะถอยหลังมองดูร้านคาเฟ่นี้โดยรวมอย่างประทับใจ
เมื่อได้ยินที่รุ่นพี่ยูคาริพูดก็หันไปยิ้มให้

“ว้าวว ฉันก็ฝากตัวด้วยเช่นกันน้า”

มือขยับปีกหมวกบนหัว ค่อยหันไปมองดูต่อว่าจะมีใครตามมารวมตัวอีกทีไหม

@yui-umn.bsky.social

แต่ถึงแบบนั้นเค้าก็ไม่รู้สึกแปลกแยกกับการแต่งตัวของเค้าซักนิดพลางจับระเบียบอย่างดีก่อนจะกล่าวทักทายด้วยยิ้ม

“ โอ้ ไฮๆ ผม ยูคาริ ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะมีแต่คนคุ้นหน้าทั้งนั้นเลยแฮะ ”

“ผมคิดว่า ผมจะสายที่สุดแล้วซะอีก แปลกใจจังเลยนะ ”

“ยังไงก็เถอะ วันนี้มาสนุกกันเถอะนะทุกคน~ ฝากตัวอีกครั้งด้วยนะ”

เค้ากล่าวอย่างสดใสเหมือนสีชุดที่เค้าใส่มาไม่มีผิด

@rioka-umn.bsky.social

" จะว่าทางลัดก็ไม่เชิงหรอกทางที่คุ้นเคยมากกว่าล่ะมั้ง? "

" หรอ? "

แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจในคำพูดนั้นมากนักพอถึงจุดหมายก็รู้สึกคัวเยาหวิวในทันทีหลังจากที่มีน้ำหนักที่ทิ้งตัวที่บ่าก่อนหน้านี้

ร่างกายที่หอยเหนื่อยประทับลงนั่งข้างๆรุ่นน้องของตน

" ไม่หรอก แต่นายก็ตัวหนักนะว่าไปนั่น... "

" มันก็ไม่ขนาดนั้นหรอก "

พอเดินกันมาเรื่อยๆก็ได้เห็นเต้นท์ที่ตั้งฐานอยู่ไกลๆ ขณะนั้นก็หันมามองคนข้างๆที่ตัวเอวพยุฝ

" อืมทางมันไม่ได้ไกลมากขนาดนั้นน่ะเลยพอรู้นิดหน่อย "

ก่อนที่เจ้าตัวจะหันเดินตรงต่อไปเรื่อยๆจนถึงจุดหมายในที่สุด

ก็พาออกมาจากป่าได้แล้วล่ะ

เรียวมือโบกมือทักทยก่อนที่จะเปิดมือถือเช็คว่าใช่จริงๆหรือเปล่าเผื่ออาจจะผิดตาดก็ได้สุดท้ายก็จริงสินะ ก่อนที่เขาจะเงยหน้าขึ้นมามองพร้อมมองหาคนอื่นๆไปด้วย

“ คนอื่นๆยังมาไม่ถึงสินะครับ ”

ร่ายที่กำลังพูดก็แต่งกายเรียบง่ายแต่กับทว่าทำไมถึงได้ดูดีแปลกๆกันนะ?

@yui-umn.bsky.social

กายาที่คุ้นเคยเดินตรงดิ่งมาที่หน้าร้านที่นัดไว้ก่อนจะหันไปมองซ้ายและขวาเพื่อดูว่ามีใครมาแล้วหรือยังก่อนที่จะเห็นหน้าตาดูคุ้นๆก่อนจะเดินเข้าไปทัก

“ นี่ๆ… ใช่คนที่นัดเที่ยวไหมครับ ”

เขาเอนศีรษะมองคนตรงหน้าก่อนจะรูสึกว่านี่ต้องใช่แน่ๆก่อนจะเห็นหน้าตาชัดเจนก็รู้ได้ในทันทีว่าใคร

“ อินุซึกะคุงหรอ? ”