(น่ารักกกกกกก😭✨✨)

⚔️ การใช้แท็กอำลา

ผู้เล่นสามารถใช้แท็กต้นโพสต์เพื่อกล่าวอำลา เอ่ยความในใจ และแลกคอนแทคกันได้ตามอัธยาศัย

ในช่วงเวลา 20.00 น.จะมีการเปิดสเปซพูดคุยหลังบ้านรูหนอน หากสนใจสามารถเข้าร่วมได้บนดิสคอร์ดคอมมู

discord.gg/VZTWu7SW?eve...

ขอบคุณทุกท่านที่สนับสนุนพวกเราเสมอมา 🍀

หลายตัวชาญฉลาดขึ้นกว่าเดิม รู้จักปรับเปลี่ยนวิธีการต่อสู้ บางตนถึงขั้นคาดเดาการเคลื่อนไหวของมนุษย์ได้อย่างแม่นยำ

อีกทั้งกลับมีดันเจี้ยนเกิดเพิ่มอีกที่หนึ่งในทวีป forestia แต่เข้าไปอย่างไรก็ถูกปลิดชีพกลับมา โดยยังไม่รู้เลยว่าเป็นมอนสเตอร์ประเภทไหน

โลกแห่งการผจญภัยจะไม่มีวันได้หยุดพักอีกในยามนี้

สวมเกราะแลใส่อาวุธ

จงยืนหยัดเป็นโล่ให้ผู้ไร้พลัง—

ปกป้องโลกใบนี้

— จบบริบูรณ์ —

ตู้ม!!

"พี่เลนนี่!!!!!!!!!!"

ร่างของสิงโตตัวน้อยพุ่งออกมาจากประตูบ้านเข้ามาเกาะเอวของสิงโตที่สูงกว่าพร้อมใบหน้ายิ้มแย้ม หางของเด็กน้อยแกว่งไปมา แสดงให้เห็นว่าเธอกำลังดีใจแบบสุดๆ ใบหน้าน้อยของเด็กหญิงไถตัวของพี่ชายตัวเองไปมา นึกดูแมวเหมือนลูกแมวกำลังน้วยอีกคนอยู่ยังไงอย่างงั้นเลย

“—ข้า”

เวทย์ถูกร่ายออกไปยังชายหนุ่มทั้งคู่ ฉีกอากาศก่อเป็นริ้วพายุ คล้ายเวทย์ยามใช้รักษา หนนี้เป็นดังแส้ที่จะฟาดทำลาย

เป็นคำสาปจากสรวงสวรรค์

ร่างของเอลฟ์สาวแน่นิ่งตรงกลางรอยวงเวทที่สิ้นแสง เปลือกตาบางหลับลงอย่างอ่อนโยน ใบหน้าเรียบสงบราวกับเธอแค่หลับใหล

ไร้เสียงร่ำไห้ ไร้คำร่ำลา
ในท้ายที่สุด ลูซีลได้เปลี่ยนปัญญาและศรัทธาเป็นแสงสว่างให้โลกครั้งสุดท้าย

[ ลูซีล โซเลซ เสียชีวิตในวัย 271 ปี ]

แม้จะมาก่อนเวลาพอจะช่วยตระเตรียมวางจานอาหาร แต่แก้วนมสดในมือนั้นไม่ได้พร่องลงไปเท่าไหร่นัก ราวกับรอดื่มพร้อมกับคนอื่นๆ

@faelindra-wyh.bsky.social

"นั่นน่าจะเป็นคำถามผมมากกว่า"
"พวกท่านเจ็บหนักสุดเลยไม่ใช่เหรอครับ?"
"ผมหวังว่าร่างกายและบาดแผลทุกท่านจะฟื้นและสมานดีเช่นกัน"

มิมิหมาป่ามาก่อนเวลานัดราวๆ 10-15 นาที เอ่ยถาม นัยน์ตาสีอำพันจ้องมองไปยังมนุษย์มังกรสาวและเอลฟ์นักบวช แล้วไล่มองไปยังมิมิกวางและเอลฟ์จอมเวทย์ตามลำดับ อาจเพราะนอกจากจะอายุน้อยสุดแล้วยังบาดเจ็บน้อยที่สุดด้วย ทำให้อดห่วงคนอื่นๆไม่ได้
+

“ ก็ดูดีกว่าตอนแรกอยู่นะ ”

เขาตอบเพื่อคลี่คลายความกังวลของทั้งคู่ ปล่อยให้ได้สำรวจและปัดฝุ่นดินตามใจชอบ สายตาเคลื่อนมองนกที่บินจากไปอย่างเสียดาย

อย่างน้อยก่อนมาทำภารกิจ เขาก็ให้ท่านลานัวร์ช่วยทำแผลรอบสองแล้ว

เรียกว่าอยู่ในสภาพดูดีกว่าช่วงแรกมากโข

“ พวกเจ้าก็ดูดี— อ่าไม่สิ... ข้าหมายถึง วันนั้นที่พวกเจ้าสู้ด้วยน่ะ แต่วันนี้ก็ดูพร้อมทำภารกิจเหมือนกัน ”

"อรุณเบิ้กฟ๊า~⤴️" เสียงหลงตั้งแต่ท่อนแรก

"นกก้าโบ่ยบิ่นนน⤵️" เอื้อนเสียงลูกคอ(เพี้ยน) 7 ชั้น กบเริ่มทยอยกระโดดหนีไปคนละทิศ

"ออกห๊ากินร่าเริงแจ่มใส๊!!📢" แผดเสียงเน้นความแจ่มใส

"เราเบิ้กบานรีบมาเร่วไหว่⏬" กบดึ๋งให้ไวขึ้นอีกเพื่อเอาชีวิตรอด

"ยิ้มร้า~บวันใหม่ ยิ้มห้า~ยแก่กั๋น🎶" ถึงตรงนี้กบไม่กี่ตัวที่ยังทนอยู่ได้ล้มลงไปนอนกองระเนระนาด
.
.
.
รายงานภารกิจ: สำเร็จโดยไม่ใช้ความรุนแรง

ยิ่งอีกฝ่ายพยายามเบือนหนี เขาก็ยิ่งอยากล่วงล้ำเข้าไปใกล้

ฝีเท้าผ่อนจังหวะลงตามคำขอแรกของไซรอส แทบคล้ายจะหยุดลงเสียด้วยซ้ำ…

แต่ในห้วงจังหวะที่อีกฝ่ายเว้นช่วงหายใจเพียงครึ่งวินาที ฟีอัสก็ข้ามเส้นที่ขีดไว้ ลำตัวแนบชิดกันจนเกือบไร้ช่องว่างระหว่างกัน

“ …ฟังดูสิ ”

เมื่อซิกฟรีดยืนยันคำตอบอย่างหนักแน่น ผู้ดูแลกิลด์จันทราก็ทำได้เพียงตอบรับความต้องการของอีกฝ่ายเอาไว้

ยามมือแกร่งผละออกไป นัยน์ตาเคลื่อนลงมามองสิ่งของในมืออย่างพิจารณา

“ อื้ม ”

“ ถ้าเป็นเช่นนั้น..ข้าจะเลี่ยงแทงจุดตายแล้วกัน ข้าไม่อยากเดินกลับไปรับท่านจากชั้น 1 ”

เอ่ยหยอกด้วยใบหน้าเรียบเฉย เรียวนิ้วเกลี่ยไปที่ตราค้างคาวสวย ก่อนส่ายหน้าปฏิเสธ