{ทัก โรล โค เวิ่น 24/7🌅
เนียนรู้จัก / + ได้ทุกโพส}
Doc : https://docs.google.com/document/d/1uZnrRLswoUXaJpu6wBLbJkWnLPeG7amK-yDdur2_eck/edit?usp=drivesdk
"จะว่ายังไงดีล่ะ— เป็นหมอกที่ทำให้รู้สึกไม่ดีเอาซะเลย"
หยุดพูดไปแปปนึง สีหน้าเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ก่อนตัดสินใจพูดต่อ
"แล้วตอนที่กำลังมองหาทางออกจากหมอกก็ดันไปเห็นเงาดำ— แต่ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นเงาของอะไร มันผิดสัดส่วนไปหมด"
"แต่น่าขนลุกสุด ๆ ตอนนี้ก็ยังรู้สึกไม่ดีอยู่นิดหน่อยตอนที่นึกภาพ ดีแล้วล่ะที่ริมะจังไม่ได้เห็น"
"จะว่ายังไงดีล่ะ— เป็นหมอกที่ทำให้รู้สึกไม่ดีเอาซะเลย"
หยุดพูดไปแปปนึง สีหน้าเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ก่อนตัดสินใจพูดต่อ
"แล้วตอนที่กำลังมองหาทางออกจากหมอกก็ดันไปเห็นเงาดำ— แต่ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นเงาของอะไร มันผิดสัดส่วนไปหมด"
"แต่น่าขนลุกสุด ๆ ตอนนี้ก็ยังรู้สึกไม่ดีอยู่นิดหน่อยตอนที่นึกภาพ ดีแล้วล่ะที่ริมะจังไม่ได้เห็น"
"เลิกเกรงใจกันได้แล้วน่าริมะจัง"
"เราอยู่ด้วยกันมาจะสามปีแล้วนะ! จะสามปี!"
นั่งลงที่ม้านั่งเดียวกันฝั่งที่ว่าง แล้วก็บ่น ๆ ออกมาคล้ายว่ากำลังน้อยอกน้อยใจ พลางจิ้มแก้มนุ่มของเพื่อนสาวเบา ๆ สองสามจึก
อืม~ เหมือนจะร้อนกว่าที่จับไปเมื่อกี้อีกหน่อยหรือเปล่านะ?
แต่ก็ได้เปลี่ยนหัวข้อเสียก่อน เมื่อจะพูดถึงภารกิจ ซุยฮะปรับน้ำเสียงและท่าทางให้ดูจริงจังขึ้น
+
"เลิกเกรงใจกันได้แล้วน่าริมะจัง"
"เราอยู่ด้วยกันมาจะสามปีแล้วนะ! จะสามปี!"
นั่งลงที่ม้านั่งเดียวกันฝั่งที่ว่าง แล้วก็บ่น ๆ ออกมาคล้ายว่ากำลังน้อยอกน้อยใจ พลางจิ้มแก้มนุ่มของเพื่อนสาวเบา ๆ สองสามจึก
อืม~ เหมือนจะร้อนกว่าที่จับไปเมื่อกี้อีกหน่อยหรือเปล่านะ?
แต่ก็ได้เปลี่ยนหัวข้อเสียก่อน เมื่อจะพูดถึงภารกิจ ซุยฮะปรับน้ำเสียงและท่าทางให้ดูจริงจังขึ้น
+
"ริมะจัง~"
"เป็นไง ๆ สืบเจออะไรบ้างแล้วล่ะ?"
นิ้วเรียวจิ้มไหล่เพื่อนสาวสองจึก แต่เมื่อเธอหันกลับมา ซุยฮะก็ขมวดคิ้วมุ่นรู้สึกได้ถึงความผิดปกติ
"สีหน้าดูไม่ดีเลยนะ?"
ใช้หลังมือทาบหน้าผากตัวเอง แล้วจึงถือวิสาสะทาบลงบนหน้าผากของเพื่อนอีกที
"ตัวรุม ๆ นี่นา"
หันซ้ายหันขวา เห็นว่ามีม้านั่งยาวอยู่ห่างออกไปไม่มากนัก
"ไปนั่งพักกันก่อนดีกว่าเนาะ?"
"ริมะจัง~"
"เป็นไง ๆ สืบเจออะไรบ้างแล้วล่ะ?"
นิ้วเรียวจิ้มไหล่เพื่อนสาวสองจึก แต่เมื่อเธอหันกลับมา ซุยฮะก็ขมวดคิ้วมุ่นรู้สึกได้ถึงความผิดปกติ
"สีหน้าดูไม่ดีเลยนะ?"
ใช้หลังมือทาบหน้าผากตัวเอง แล้วจึงถือวิสาสะทาบลงบนหน้าผากของเพื่อนอีกที
"ตัวรุม ๆ นี่นา"
หันซ้ายหันขวา เห็นว่ามีม้านั่งยาวอยู่ห่างออกไปไม่มากนัก
"ไปนั่งพักกันก่อนดีกว่าเนาะ?"
"อรุณสวัสดิ์มินาโมโตะคุง! ไม่ไปเข้าปฐมนิเทศเหรอจ๊ะ?"
หล่อนยกมือขึ้นมาเปลี่ยนอริยาบทเป็นท่าเท้าคาง เอียงคอเล็กน้อยมองเขา
"อ๊ะ! หรือว่าจะโดดเหมือนกันน้า~"
"อรุณสวัสดิ์มินาโมโตะคุง! ไม่ไปเข้าปฐมนิเทศเหรอจ๊ะ?"
หล่อนยกมือขึ้นมาเปลี่ยนอริยาบทเป็นท่าเท้าคาง เอียงคอเล็กน้อยมองเขา
"อ๊ะ! หรือว่าจะโดดเหมือนกันน้า~"
สำหรับซุยฮะที่อยู่ปี 3 แล้ววันปฐมนิเทศถือว่าค่อนข้างน่าเบื่อ เธอจึงแอบหลบออกมาหาห้องเรียนสักห้อง เพื่อนั่งรอจนกว่าพิธีจะจบ
หญิงสาวผมแซมสีมิ้นต์โดดเด่นสุ่มเปิดประตูห้องเรียนหนึ่งบานและโผล่เข้าไปสอดส่อง โดยหวังว่าจะไม่มีคนอยู่
แต่ก็ต้องเจอกับใบหน้าที่คุ้นเคย เพื่อนร่วมชั้นปีของเธอ และดูเหมือนว่าปีนี้เราจะอยู่ห้องเดียวกันเสียด้วย
เจออะไรที่น่าสนใจกว่าปฐมนิเทศแล้ว~
(+)
สำหรับซุยฮะที่อยู่ปี 3 แล้ววันปฐมนิเทศถือว่าค่อนข้างน่าเบื่อ เธอจึงแอบหลบออกมาหาห้องเรียนสักห้อง เพื่อนั่งรอจนกว่าพิธีจะจบ
หญิงสาวผมแซมสีมิ้นต์โดดเด่นสุ่มเปิดประตูห้องเรียนหนึ่งบานและโผล่เข้าไปสอดส่อง โดยหวังว่าจะไม่มีคนอยู่
แต่ก็ต้องเจอกับใบหน้าที่คุ้นเคย เพื่อนร่วมชั้นปีของเธอ และดูเหมือนว่าปีนี้เราจะอยู่ห้องเดียวกันเสียด้วย
เจออะไรที่น่าสนใจกว่าปฐมนิเทศแล้ว~
(+)