(อ่านขวาไปซ้าย)
ความรู้สึกด้านลบที่ฝังลึกอยู่ในใจ ถูกขุดรากถอนโคนออกมาในรูปแบบกระดาษที่ปลิวไปที่ไหนบ้างก็ไม่รู้
เธอที่คิดว่าตัวเองไม่จำเป็นต้องหาจดหมายของตัวเอง...สุดท้ายก็ต้องวิ่งวุ่นตามหาจนทั่ว
(อ่านขวาไปซ้าย)
ความรู้สึกด้านลบที่ฝังลึกอยู่ในใจ ถูกขุดรากถอนโคนออกมาในรูปแบบกระดาษที่ปลิวไปที่ไหนบ้างก็ไม่รู้
เธอที่คิดว่าตัวเองไม่จำเป็นต้องหาจดหมายของตัวเอง...สุดท้ายก็ต้องวิ่งวุ่นตามหาจนทั่ว
'วันนี้ก็ยังไม่ปกติเหมือนเดิมสินะ'
'เหงาจังเลย'
'ปีนี้จะได้มีเพื่อนเพิ่มไหมนะ?'
'อยากหนีไปสักที่จัง'
'บางทีฉันอาจจะไม่เหมาะกับที่นี่ก็ได้...'
.
.
.
เจ้าตัวได้แต่เงยหน้ามองดูกระดาษที่ผุดออกมาเรื่อยๆจากความในใจพร้อมชื่อของตน ก่อนจะพูดออกมาอย่างปลงๆ
"คงไม่ต้องตามเก็บแล้วล่ะ...ถ้าจะเยอะขนาดนี้🧍"
'วันนี้ก็ยังไม่ปกติเหมือนเดิมสินะ'
'เหงาจังเลย'
'ปีนี้จะได้มีเพื่อนเพิ่มไหมนะ?'
'อยากหนีไปสักที่จัง'
'บางทีฉันอาจจะไม่เหมาะกับที่นี่ก็ได้...'
.
.
.
เจ้าตัวได้แต่เงยหน้ามองดูกระดาษที่ผุดออกมาเรื่อยๆจากความในใจพร้อมชื่อของตน ก่อนจะพูดออกมาอย่างปลงๆ
"คงไม่ต้องตามเก็บแล้วล่ะ...ถ้าจะเยอะขนาดนี้🧍"
“จดหมายของใครบ้างละเนี่ย?”
“ถ้าพับเป็นจรวดกระดาษแล้วปาไปมันจะกลับไปหาเจ้าของมั้ยน้า” อาสึกะ
“..ต้องเอาไปคืนหรือเปล่านะ?“ อาราตะ
________________
@kmi-arata.bsky.social
✉️💌
“จดหมายของใครบ้างละเนี่ย?”
“ถ้าพับเป็นจรวดกระดาษแล้วปาไปมันจะกลับไปหาเจ้าของมั้ยน้า” อาสึกะ
“..ต้องเอาไปคืนหรือเปล่านะ?“ อาราตะ
________________
@kmi-arata.bsky.social
✉️💌
「 ฉันจะรอคุณที่ชายป่า ช่วยมาหาหน่อยสิ 」
ข้อความในกระดาษที่เขียนด้วยลายมือของคนรักเขา
เหมือนทุกรายละเอียดจนน่าหัวเราะ
ถ้าไม่ใช่ว่าเขามองเธออยู่ 'ตลอดเวลา' คงเผลอเชื่อไปแล้ว
ฮิเอย์ถอนหายใจเบา ๆ
แล้วค่อย ๆ ฉีกจดหมายออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
...กล้าดียังไงมาเลียนแบบลายมือของเธอ
กล้าดียังไง
กล้าดียังไง
กล้าดียังไง
กล้าดียังไง
กล้าดียังไง
「 ฉันจะรอคุณที่ชายป่า ช่วยมาหาหน่อยสิ 」
ข้อความในกระดาษที่เขียนด้วยลายมือของคนรักเขา
เหมือนทุกรายละเอียดจนน่าหัวเราะ
ถ้าไม่ใช่ว่าเขามองเธออยู่ 'ตลอดเวลา' คงเผลอเชื่อไปแล้ว
ฮิเอย์ถอนหายใจเบา ๆ
แล้วค่อย ๆ ฉีกจดหมายออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
...กล้าดียังไงมาเลียนแบบลายมือของเธอ
กล้าดียังไง
กล้าดียังไง
กล้าดียังไง
กล้าดียังไง
กล้าดียังไง
กระดาษมากมายปลิวว่อนไปทั่ว ซึ่งเจ้าของของมันก็วิ่งไล่เก็บแทบตายเพราะไม่อยากให้ใครรู้ความในใจ
น่าแปลกที่กระดาษส่วนใหญ่ล้วนมีชื่อผู้รับและผู้ส่งเป็นชื่อเดียวกันอย่างน่าประหลาด
กระดาษมากมายปลิวว่อนไปทั่ว ซึ่งเจ้าของของมันก็วิ่งไล่เก็บแทบตายเพราะไม่อยากให้ใครรู้ความในใจ
น่าแปลกที่กระดาษส่วนใหญ่ล้วนมีชื่อผู้รับและผู้ส่งเป็นชื่อเดียวกันอย่างน่าประหลาด
“ฮะๆ— เจ้านี่น่ะ”
“จะให้เธอรู้ไม่ได้หรอกนะครับ”
สีชมพูหวนคืนมาอีกเป็นครั้งที่สอง ครานี้เขาอมยิ้มหวาน มือเอื้อมคว้ามันไว้ไม่ให้ลอยปลิวไปหาเธอ เจ้าจดหมายจากดวงใจฉบับนี้
💌 🌸 ?
“ฮะๆ— เจ้านี่น่ะ”
“จะให้เธอรู้ไม่ได้หรอกนะครับ”
สีชมพูหวนคืนมาอีกเป็นครั้งที่สอง ครานี้เขาอมยิ้มหวาน มือเอื้อมคว้ามันไว้ไม่ให้ลอยปลิวไปหาเธอ เจ้าจดหมายจากดวงใจฉบับนี้
💌 🌸 ?
✉️ ยามความในลอยล่อง 🌸
(unofficial event)
“ จดหมายสีขาวลอยล่องสวนกระแสลม นักเรียนชายหญิงวิ่งสวนกันเพื่อไล่ตามจดหมายความในใจอันน่าอาย ”
“ มาแฉกันแบบนี้ใครจะยอมเล่า !? ”
รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...
✉️ ยามความในลอยล่อง 🌸
(unofficial event)
“ จดหมายสีขาวลอยล่องสวนกระแสลม นักเรียนชายหญิงวิ่งสวนกันเพื่อไล่ตามจดหมายความในใจอันน่าอาย ”
“ มาแฉกันแบบนี้ใครจะยอมเล่า !? ”
รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...