[26/9]
และจินปาจิก็ค่อย ๆ สงบลงจนอิซเซย์สามารถจับตัวคนเด็กกว่าให้มานอนหนุนตักของอิโยะได้ง่าย ๆ โดยที่จินปาจิไม่ได้ดิ้นหนีไปไหนอีก
"ขอผมอยู่แบบนี้ต่ออีกสักพักนะครับ" ว่าแล้วจินปาจิก็หันหน้าเข้าหาตัวอิโยะก่อนที่จะกอดอิโยะเอาไว้แน่น (258)
และจินปาจิก็ค่อย ๆ สงบลงจนอิซเซย์สามารถจับตัวคนเด็กกว่าให้มานอนหนุนตักของอิโยะได้ง่าย ๆ โดยที่จินปาจิไม่ได้ดิ้นหนีไปไหนอีก
"ขอผมอยู่แบบนี้ต่ออีกสักพักนะครับ" ว่าแล้วจินปาจิก็หันหน้าเข้าหาตัวอิโยะก่อนที่จะกอดอิโยะเอาไว้แน่น (258)
"สวัสดีครับเอโกะซามะ---
"ไม่ต้องเรียกฉันแบบนั้นแล้ว เพราะพวกคุณคือสายเลือดแท้ที่ฉันตามหามานาน แล้วก็ไม่ต้องกลัวกันขนาดนี้
ฉันไม่ได้มาจับไปฆ่าแบบรุ่นก่อน ได้โปรดเชื่อใจฉันเถอะนะ" (193)
"สวัสดีครับเอโกะซามะ---
"ไม่ต้องเรียกฉันแบบนั้นแล้ว เพราะพวกคุณคือสายเลือดแท้ที่ฉันตามหามานาน แล้วก็ไม่ต้องกลัวกันขนาดนี้
ฉันไม่ได้มาจับไปฆ่าแบบรุ่นก่อน ได้โปรดเชื่อใจฉันเถอะนะ" (193)
ส่วนทางด้านอิซางินั้น เจ้าตัวก็เห็นด้ายแดงตรงหน้าบิดตัวโค้งงอไปมาเป็นประโยคภาษาอังกฤษว่า
Don't act cute with anyone because I'm very protective. (อย่าไปทำตัวน่ารักใส่ใครอีก เพราะฉันหวง) (76)
ส่วนทางด้านอิซางินั้น เจ้าตัวก็เห็นด้ายแดงตรงหน้าบิดตัวโค้งงอไปมาเป็นประโยคภาษาอังกฤษว่า
Don't act cute with anyone because I'm very protective. (อย่าไปทำตัวน่ารักใส่ใครอีก เพราะฉันหวง) (76)
เขาบอกฉันว่าไกด์คลาส D คนนั้นชื่อ อิซางิ โยอิจิ" (93)
เขาบอกฉันว่าไกด์คลาส D คนนั้นชื่อ อิซางิ โยอิจิ" (93)
"ถ้าไม่อยากตาย ก็อย่าขัดขืน" เนสพูดออกมาเพียงเท่านี้ แล้วเจ้าตัวก็ออกแรงลากไกด์คลาส D คนนี้ให้เดินตามตัวเองไป (69)
"ถ้าไม่อยากตาย ก็อย่าขัดขืน" เนสพูดออกมาเพียงเท่านี้ แล้วเจ้าตัวก็ออกแรงลากไกด์คลาส D คนนี้ให้เดินตามตัวเองไป (69)
หลังจากที่ไปปรึกษาหารือกับเบื้องบนมานานหลายวัน ข้าจึงได้ข้อสรุปมาว่า
คนที่เกิดขึ้นมาในตระกูลอิซางิ พวกเขาทุกคนจะถูกจัดให้อยู่ในระดับ SS ทันที โดยที่ไม่ต้องมีการประเมินก่อน..." (59)
หลังจากที่ไปปรึกษาหารือกับเบื้องบนมานานหลายวัน ข้าจึงได้ข้อสรุปมาว่า
คนที่เกิดขึ้นมาในตระกูลอิซางิ พวกเขาทุกคนจะถูกจัดให้อยู่ในระดับ SS ทันที โดยที่ไม่ต้องมีการประเมินก่อน..." (59)
จะหัวเราะเยาะต่อก็ได้นะชิโด้ ฉันไม่ว่าอะไรหรอก" แล้วรินก็ทำท่าจะเอื้อมมือไปจับตัวชิโด้เอาไว้ แต่ชิโด้กลับตัดสินใจวิ่งหนีไปแทน
"โว๊ย! แกนี่มันหลอนยิ่งกว่าผีอีกนะริน!" (185)
จะหัวเราะเยาะต่อก็ได้นะชิโด้ ฉันไม่ว่าอะไรหรอก" แล้วรินก็ทำท่าจะเอื้อมมือไปจับตัวชิโด้เอาไว้ แต่ชิโด้กลับตัดสินใจวิ่งหนีไปแทน
"โว๊ย! แกนี่มันหลอนยิ่งกว่าผีอีกนะริน!" (185)
"ถ้าหายโกรธแล้ว เราก็มาเป็นแฟนกันนะอิซางิ! แล้วถ้าคิดถึงกัน นายก็มองตามด้ายแดงมา เพราะสิ่งที่ด้ายแดงบอก มันก็ความรู้สึกของฉันกับนายนั่นแหละ!" (67)
"ถ้าหายโกรธแล้ว เราก็มาเป็นแฟนกันนะอิซางิ! แล้วถ้าคิดถึงกัน นายก็มองตามด้ายแดงมา เพราะสิ่งที่ด้ายแดงบอก มันก็ความรู้สึกของฉันกับนายนั่นแหละ!" (67)
"อย่าลีลา รู้อะไรก็พูดออกมาให้หมด" แล้วรินก็ใช้สายตากดดันจ้องไปที่ชิโด้หนักมากขึ้น แต่ชิโด้กลับไม่ได้รู้สึกกลัวอะไรเลยแม้แต่นิดเดียว
"ใจเย็น ๆ สิรินจัง~ เพราะฉันเองก็เพิ่งจะรู้มาจากชาร์ลเหมือนกัน~" (176)
"อย่าลีลา รู้อะไรก็พูดออกมาให้หมด" แล้วรินก็ใช้สายตากดดันจ้องไปที่ชิโด้หนักมากขึ้น แต่ชิโด้กลับไม่ได้รู้สึกกลัวอะไรเลยแม้แต่นิดเดียว
"ใจเย็น ๆ สิรินจัง~ เพราะฉันเองก็เพิ่งจะรู้มาจากชาร์ลเหมือนกัน~" (176)
[มาสิ มาหากันให้เจอ ถ้าหากันไม่เจอ มันตาย!!!]
.
.
.
.
.
.
.
"แล้วภาพในกล้องวงจรปิดล่ะ ไม่มีเลยรึไง?" เป็นเสียงของเอโกะที่ดังขึ้นมาอย่างเคร่งเครียด จากนั้นนายตำรวจตรงหน้าก็พูดตอบออกไปว่า (3)
[มาสิ มาหากันให้เจอ ถ้าหากันไม่เจอ มันตาย!!!]
.
.
.
.
.
.
.
"แล้วภาพในกล้องวงจรปิดล่ะ ไม่มีเลยรึไง?" เป็นเสียงของเอโกะที่ดังขึ้นมาอย่างเคร่งเครียด จากนั้นนายตำรวจตรงหน้าก็พูดตอบออกไปว่า (3)
ฮิโอริผละตัวออกมาเล็กน้อย แต่ริมฝีปากของเจ้าตัวก็ยังคงโดนกับริมฝีปากของอิซางิอยู่ดี
"...แล้วฉันก็รู้ตัวมาตั้งนานแล้วด้วยว่านายชอบฉัน ฉันไม่ยอมให้นานาเสะมาแทนที่ฉันหรอกนะอิซางิ" แล้วฮิโอริก็เริ่มละเลียดชิมของหวานชิ้นโปรดตรงหน้าใหม่อีกครั้งอย่างช้า ๆ (58)
ฮิโอริผละตัวออกมาเล็กน้อย แต่ริมฝีปากของเจ้าตัวก็ยังคงโดนกับริมฝีปากของอิซางิอยู่ดี
"...แล้วฉันก็รู้ตัวมาตั้งนานแล้วด้วยว่านายชอบฉัน ฉันไม่ยอมให้นานาเสะมาแทนที่ฉันหรอกนะอิซางิ" แล้วฮิโอริก็เริ่มละเลียดชิมของหวานชิ้นโปรดตรงหน้าใหม่อีกครั้งอย่างช้า ๆ (58)
"ก็ฉันเห็นว่านายเล่นกับ---
"ไม่อิซางิ นายอย่ามาคิดแทนฉันได้ไหม ถ้ามีเหตุผลแค่นี้ ฉันไม่ยอมให้นานาเสะมาแทนที่ฉันหรอกนะ" ฮิโอริพูดแทรกอิซางิขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่แสดงออกได้ถึงความไม่พอใจ (48)
"ก็ฉันเห็นว่านายเล่นกับ---
"ไม่อิซางิ นายอย่ามาคิดแทนฉันได้ไหม ถ้ามีเหตุผลแค่นี้ ฉันไม่ยอมให้นานาเสะมาแทนที่ฉันหรอกนะ" ฮิโอริพูดแทรกอิซางิขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่แสดงออกได้ถึงความไม่พอใจ (48)
"เปล่านี่ ถ้าอย่างนั้นเราก็แยกกันตรงนี้เลยนะคิล เดี๋ยวถ้ามีเบาะแสอะไรเพิ่มเติม พี่จะส่งข้อความไปบอกอีกที"
พออิรูมิเดินหายลับไปกับฝูงชนเรียบร้อยแล้ว คิรัวร์ถึงได้เดินจูงมืออารุกะกลับไปที่ห้องพักของวิงค์บ้าง (135)
"เปล่านี่ ถ้าอย่างนั้นเราก็แยกกันตรงนี้เลยนะคิล เดี๋ยวถ้ามีเบาะแสอะไรเพิ่มเติม พี่จะส่งข้อความไปบอกอีกที"
พออิรูมิเดินหายลับไปกับฝูงชนเรียบร้อยแล้ว คิรัวร์ถึงได้เดินจูงมืออารุกะกลับไปที่ห้องพักของวิงค์บ้าง (135)
'ทำไม่ได้หรอก ก็ฮิโอริไม่ได้ชอบฉันนี่นา ขืนพูดออกไป คงได้เสียเพื่อนกันแน่ ๆ เลย' (38)
'ทำไม่ได้หรอก ก็ฮิโอริไม่ได้ชอบฉันนี่นา ขืนพูดออกไป คงได้เสียเพื่อนกันแน่ ๆ เลย' (38)
'แค่ครั้งนี้ครั้งเดียวนะชาร์ล ให้ตายเถอะ แล้วทำไมฉันถึงจะต้องมาโดนว่าด้วยเนี่ย เฮ้อ' โลกิจึงทำได้เพียงแค่คิดขึ้นมาอยู่ภายในใจเท่านั้น
ส่วนสิ่งที่เจ้าตัวสามารถพูดออกไปให้หมอกับพยาบาลฟังได้ก็คือ การรับปากว่าจะปรับตารางฝึกซ้อมของชาร์ลให้เบาลงนั่นเอง (166)
'แค่ครั้งนี้ครั้งเดียวนะชาร์ล ให้ตายเถอะ แล้วทำไมฉันถึงจะต้องมาโดนว่าด้วยเนี่ย เฮ้อ' โลกิจึงทำได้เพียงแค่คิดขึ้นมาอยู่ภายในใจเท่านั้น
ส่วนสิ่งที่เจ้าตัวสามารถพูดออกไปให้หมอกับพยาบาลฟังได้ก็คือ การรับปากว่าจะปรับตารางฝึกซ้อมของชาร์ลให้เบาลงนั่นเอง (166)
อิรูมิมองสบตากับอารุกะอยู่สักพัก แล้วเจ้าตัวถึงได้พูดตอบออกไปว่า "เหงาอะไร ฉันก็อยู่คนเดียวของฉันได้มาตั้งนานแล้ว" (126)
อิรูมิมองสบตากับอารุกะอยู่สักพัก แล้วเจ้าตัวถึงได้พูดตอบออกไปว่า "เหงาอะไร ฉันก็อยู่คนเดียวของฉันได้มาตั้งนานแล้ว" (126)
อิซางิที่ไม่สามารถรับความเขินไปได้มากกว่านี้แล้ว เจ้าตัวจึงเป็นลมล้มพับไปทันที แต่โชคดีที่ฮิโอริจับตัวอิซางิขึ้นมาอุ้มเอาไว้ได้ทัน
"เฮ้อ ป่วยเห็น ๆ เลยเนี่ยอิซางิ ชอบทำให้เป็นห่วงอยู่เรื่อยเลย" (28)
อิซางิที่ไม่สามารถรับความเขินไปได้มากกว่านี้แล้ว เจ้าตัวจึงเป็นลมล้มพับไปทันที แต่โชคดีที่ฮิโอริจับตัวอิซางิขึ้นมาอุ้มเอาไว้ได้ทัน
"เฮ้อ ป่วยเห็น ๆ เลยเนี่ยอิซางิ ชอบทำให้เป็นห่วงอยู่เรื่อยเลย" (28)
"งั้นต้องเป็นช่องส่วนตัวสินะ" ชาร์ลพูดพึมพำกับตัวเองขึ้นมาพร้อมกับขอบตาที่เริ่มสีคล้ำลง
แต่ชาร์ลก็ไม่ได้สนใจอะไร เพราะสิ่งที่ชาร์ลอยากได้มากที่สุดตอนนี้ มันไม่ใช่การนอนหลับพักผ่อน แต่เป็นการได้รู้ว่าคนที่โลกิกำลังอินเลิฟด้วยคือใครต่างหาก (147)
"งั้นต้องเป็นช่องส่วนตัวสินะ" ชาร์ลพูดพึมพำกับตัวเองขึ้นมาพร้อมกับขอบตาที่เริ่มสีคล้ำลง
แต่ชาร์ลก็ไม่ได้สนใจอะไร เพราะสิ่งที่ชาร์ลอยากได้มากที่สุดตอนนี้ มันไม่ใช่การนอนหลับพักผ่อน แต่เป็นการได้รู้ว่าคนที่โลกิกำลังอินเลิฟด้วยคือใครต่างหาก (147)
ใครจะบ้าทิ้งน้องตัวเองเอาไว้เพียงเพราะแค่ล้มกัน"
อิรูมิไม่ได้รู้ตัวเลยว่าคำตอบที่ตัวเองได้พูดออกมานั้น มันจะสามารถทำให้อารุกะรู้สึกอบอุ่นไปทั่วทั้งตัว จนร้องไห้ออกมาเลย (64)
ใครจะบ้าทิ้งน้องตัวเองเอาไว้เพียงเพราะแค่ล้มกัน"
อิรูมิไม่ได้รู้ตัวเลยว่าคำตอบที่ตัวเองได้พูดออกมานั้น มันจะสามารถทำให้อารุกะรู้สึกอบอุ่นไปทั่วทั้งตัว จนร้องไห้ออกมาเลย (64)
"เดี๋ยวสิโลกิ! นี่นายกำลังอินเลิฟจริง ๆ เหรอเนี่ย! แล้วคนคนนั้นเป็นใคร ฉันรู้จักไหม กลับมาบอกกันก๊อน!!!" (138)
"เดี๋ยวสิโลกิ! นี่นายกำลังอินเลิฟจริง ๆ เหรอเนี่ย! แล้วคนคนนั้นเป็นใคร ฉันรู้จักไหม กลับมาบอกกันก๊อน!!!" (138)
อารุกะจำได้ว่านี่คือเสียงของพี่ชายคนโตอย่างอิรูมิ เธอจึงหันขวับไปมองอย่างไม่เข้าใจว่าอิรูมิจะมาพูดแบบนี้กับเธอทำไมกัน
"ขอบคุณทั้งเธอและนานิกะที่ช่วยพาคิลกลับมาหากอน และจนกว่าที่คิลจะมารับเธอไป ฉันก็จะพาเธอออกไปข้างนอกเอง" (33)
อารุกะจำได้ว่านี่คือเสียงของพี่ชายคนโตอย่างอิรูมิ เธอจึงหันขวับไปมองอย่างไม่เข้าใจว่าอิรูมิจะมาพูดแบบนี้กับเธอทำไมกัน
"ขอบคุณทั้งเธอและนานิกะที่ช่วยพาคิลกลับมาหากอน และจนกว่าที่คิลจะมารับเธอไป ฉันก็จะพาเธอออกไปข้างนอกเอง" (33)
"มีแฟนเหรอโลกิ?"
.
.
.
.
.
.
.
พอถึงวันที่อิซางิจะต้องกลับเข้าไปใน blue lock อีกครั้งตามกำหนดการ อิซางิก็ได้พบว่าคุณผู้อำนวยคนดี (?) เตรียมธัญพืชบาร์เอาไว้ให้เป็นของว่างในวันนี้ (118)
"มีแฟนเหรอโลกิ?"
.
.
.
.
.
.
.
พอถึงวันที่อิซางิจะต้องกลับเข้าไปใน blue lock อีกครั้งตามกำหนดการ อิซางิก็ได้พบว่าคุณผู้อำนวยคนดี (?) เตรียมธัญพืชบาร์เอาไว้ให้เป็นของว่างในวันนี้ (118)
อ้อ ฝากเธอไปซื้อพวกธัญพืชมาให้ฉันที ขอแบบหลาย ๆ ชนิดเลยนะอันริจัง"
"แล้วเอโกะซังจะเอาธัญพืชไปทำอะไรตั้งเยอะแยะเหรอคะ?" เมื่อได้ยินอันริถามออกไปแบบนี้ เอโกะจึงยิ้มเจ้าเล่ห์ขึ้นมาแล้วถึงค่อยพูดตอบออกไป
"เอามาให้อาหารนกฝูงใหญ่ที่ฉันเลี้ยงอยู่น่ะอันริจัง~" (109)
อ้อ ฝากเธอไปซื้อพวกธัญพืชมาให้ฉันที ขอแบบหลาย ๆ ชนิดเลยนะอันริจัง"
"แล้วเอโกะซังจะเอาธัญพืชไปทำอะไรตั้งเยอะแยะเหรอคะ?" เมื่อได้ยินอันริถามออกไปแบบนี้ เอโกะจึงยิ้มเจ้าเล่ห์ขึ้นมาแล้วถึงค่อยพูดตอบออกไป
"เอามาให้อาหารนกฝูงใหญ่ที่ฉันเลี้ยงอยู่น่ะอันริจัง~" (109)
และตัวอิซางิก็กลัวว่าความรู้สึกของตัวเองที่มันได้เกินเลยไปจากคำว่าพี่น้องไปแล้ว มันจะทำให้โลกิอึดอัดได้
เจ้าตัวถึงได้ตัดสินใจที่จะไม่พูดออกไป เพราะอิซางิไม่อยากเสียโลกิไปเลยจริง ๆ (90)
และตัวอิซางิก็กลัวว่าความรู้สึกของตัวเองที่มันได้เกินเลยไปจากคำว่าพี่น้องไปแล้ว มันจะทำให้โลกิอึดอัดได้
เจ้าตัวถึงได้ตัดสินใจที่จะไม่พูดออกไป เพราะอิซางิไม่อยากเสียโลกิไปเลยจริง ๆ (90)
"เดี๋ยวผมก็ได้นิสัยเสียกันพอดี" อิซางิแย้งออกไปทั้งที่ยังยิ้มอยู่ โลกิจึงรีบพูดสวนกลับไปทันทีเลยว่า
"ก็เสียไปเลย เพราะเดี๋ยวพี่ดูแลตัวเล็กไปตลอดชีวิตเอง" (79)
"เดี๋ยวผมก็ได้นิสัยเสียกันพอดี" อิซางิแย้งออกไปทั้งที่ยังยิ้มอยู่ โลกิจึงรีบพูดสวนกลับไปทันทีเลยว่า
"ก็เสียไปเลย เพราะเดี๋ยวพี่ดูแลตัวเล็กไปตลอดชีวิตเอง" (79)