1. จากกฎหลอน สู่กฎแมว

bsky.app/profile/kand...

แล้วหายตัวออกไปทั้ง ๆ ที่ยังไม่ได้ทำอะไรซากุระเลยแม้แต่นิดเดียว

'ไอ้เด็กเวรนี่!!! มันไม่ได้กลัวเราเลยสักนิด แถมยังคิดที่จะจับเรามาหักแข้งหักขาเป็นของเล่นให้มันอีก!!!' อุเมมิยะร้องโวยวายขึ้นมาเสียงดัง จนพวกคาจิต้องปรากฏตัวมาดูเลย

'ก็ฉันเคยบอกแล้วไง ว่าเด็กคนนี้ไม่ธรรมดา' (68)

5. หัวใจที่หายไป

bsky.app/profile/kand...

"นี่เธอแน่ใจจริง ๆ ใช่ไหมอันริว่าอิซางิยังไม่เข้ามา" เอโกะหันไปถามย้ำกับอันริด้วยสีหน้าและน้ำเสียงที่ตื่นตระหนก

"มั่นใจค่ะ เพราะฉันกรอดูหลายรอบแล้ว แต่ก็ไม่เจอใครเลยที่มีเค้าคล้ายอิซางิคุง" ยิ่งได้ฟังคำยืนยันที่ออกมาจากปากของผู้ช่วยคนสนิท มันก็ยิ่งทำให้เอโกะรู้สึกเครียด (17)

"เปล่า ฉันโอเคดี พอดีมีงานที่บริษัทให้คิดนิดหน่อยน่ะ นายไปกินต่อเถอะอิซางิ"

ในตอนนั้นเรโอะกับคนอื่น ๆ ก็คิดว่าอิซางิคงจะเดินกลับมานั่งกินเหมือนเดิม แต่อิซางิกลับทำในสิ่งที่ตัวเรโอะเองก็รู้สึกตกใจอยู่เหมือนกัน

"สู้ ๆ นะ ฉันเป็นกำลังใจให้" ว่าแล้วอิซางิก็จับใบหน้าของเรโอะให้อยู่นิ่ง ๆ ก่อนที่จะยื่นหน้าเข้าไปหอมแก้มอีกฝ่ายฟอดใหญ่เลย... (195)

เธรดรวมฟิคที่เคยเขียน #ออลอิซา เอาไว้ทั้งหมด ถ้าไม่มีแท็กคู่ชิปต่อท้ายก็แสดงว่าเป็นออลอิซาทั้งหมดนะคะ #คลังฟิคของกานดา

พอได้อ่านข้อความจากอิซางิทั้งหมดจนจบ เรโอะจึงยิ้มขึ้นมาอย่างดีใจตาม ก่อนที่จะพิมพ์ข้อความตอบกลับไป

[เก่งมากอิซางิ เดี๋ยวอีก 2 วัน โค้ชก็จะปล่อยให้พักยาวแล้ว

ฉันจองตั๋วเครื่องบินเรียบร้อยแล้ว ไว้ฉันจะพานายไปฉลองนะ

ลิสต์มาได้เลยว่านายจะไปที่ไหนบ้าง เดี๋ยวพี่เรโอะพาทัวร์ให้เอง] (39)

#โลกิอิซา
OOC,Fluffy

......

“หมายความว่าให้ผมช่วยดูแลอิซางิ โยอิจิ คนนั้นที่จะมาทดสอบฝีเท้าที่สโมสรของเราหน่อยน่ะเหรอครับ?”

จูเลี่ยน โลกิ เอ่ยถามผู้จัดการทีมพลางนึกถึงเจ้าของชื่อเอสสไตร์เกอร์ของบลูล็อค

ที่ได้เจอกันเมื่อหลายปีก่อน

คนตาสีน้ำเงินสวย
ท่าทางเป็นเด็กดี

ตอนแข่งกันครั้งแรก
อืม...โลกิไม่เห็นอีกฝ่ายอยู่ในสายตาด้วยซ้ำ

แต่ไกเซอร์ก็ไม่ได้ตะโกนตอบอะไรกลับไป เพราะตอนนี้ไกเซอร์รู้สึกเป็นห่วงอิซางิมากกว่าอะไรทั้งนั้น

'ขอร้องล่ะ อย่าเป็นอะไรมากเลยนะโยอิจิ ฉันสัญญาว่าถ้าแกฟื้นขึ้นมาเป็นปกติ ฉันจะไม่ใจร้ายกับแกอีกแล้ว ฉันขอโทษ' ไกเซอร์คิดแบบนี้ขึ้นมาซ้ำ ๆ ไปตลอดทั้งทาง (188)

ซึ่งภาพเหตุการณ์ทั้งหมดนั้น รินที่แอบเดินตามไกเซอร์มาก็ได้เห็นและได้ยินทั้งหมดแล้ว เจ้าตัวจึงกำมือแน่นขึ้นมาอย่างหงุดหงิด ก่อนที่จะคิดขึ้นมาว่า

'กล้ามากเลยนะอิซางิที่ไปแอบปันใจให้ไอ้หางกระเบนนี่ เดี๋ยวก่อนเถอะ ฉันจะกลับมาทำให้นายชอบฉันเหมือนเดิมแบบเต็มร้อยให้ได้เลย' (58)

'ใครมันมาเคาะวะ!' จากนั้นไกเซอร์ก็เดินตึงตังไปเปิดประตูอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์สักเท่าไหร่

"ดูท่าว่าแกยังอารมณ์ไม่ค่อยดีอยู่เนอะ ถ้าอย่างนั้นฉันไปก่อนดีกว่า เดี๋ยวค่อยมาหาแกใหม่" ว่าแล้วอิซางิก็เตรียมที่จะเดินผละออกไป แต่ไกเซอร์กลับเข้ามาขวางเอาไว้ทัน

"เดี๋ยวก่อนสิโยอิจิ! ฉันปกติแล้วจริง ๆ นะ" (192)

@kandaxkaewkan.bsky.social ในที่สุดด ก็หาเจออ