از چهار سال پیش.

بلاکش میکنیم.

طوری نیست ما هستیم.

منم. توییتر هم نمیتونم نظر واقعی‌ام رو بگم‌ چون باز باعث دلخوری میشه. باید توی این چاه فریاد بکشم تا دلم خالی بشه.

قربونت برم بودم اما کم بودم. الان بیشترم. منم خوشحال شدم عزیزم. دلم برات تنگ بود:***

بله درسته. الان هیچ فایده‌ای نداره جز آزرده کردن و شدن.

متوجه شدم. میگم یعنی اون هم ملاک نیست.

واقعا تاریخ مشخصی نداره.

یکی از مهارت‌هام در چند سال اخیر همین شده که اگر با آدمی دوستی می‌کنم که در برخی جنبه‌ها باهام بسیار متفاوته و‌مورد تاییدم نیست چطوری تا حد لازم دور نگه‌اش بدارم و‌نگذارم بیشتر از چیزی که می‌خوام بهم نزدیک بشه.

جنون محض. هیچ دلیل دیگری نمی‌تونه داشته باشه.

بله مصرف میکنم.

شبکه‌های اجتماعی بازتاب دقیقی از جامعه نیستن. رفتارها در مجازی شدید و اکستریمیستیه و بسیاری از اونها که همیشه با صدای بلند اظهار نظر میکنن اصلا سلامت روان ندارن. در ایران واقعی همه مردم همه صفات عالی رو ندارن ولی با اختلاف زیاد از آنچه در مجازی میبینی مهربان‌تر، میانه‌روتر، سخاوتمندتر و سالم‌ترن.