มาบันทึกไว้ว่าวันนี้เดินทางไปทำงาน หวิดอุบัติเหตุไป 6 รอบ ขับรถเข้าซอยที่ไม่เคยไปเพราะคิดว่าทางลัดแต่สายกว่าเดิมสิบนาที ทำงานที่น่าจะใช้เวลา 4 ชม. เสร็จใน 2:30 ชม. ดื่มกาแฟเข้มๆสามแก้ว ปรับเวลานอนวันแรก เข้านอน 5ทุ่มตีสองยังไม่หลับ น่าจะเพราะดื่มกาแฟมากไป

สรุปผลเดือนแรก เอาแค่ด้านออกกำลังกาย วิดพื้น 30 ทำได้แบบฝืนๆ ดิฟ 8ครั้งจากเป้า 10 ดึงข้อ 5 จากเป้า 15 แพลงค์ 30 วิจาก 2 นาที วิ่ง 5km./35min. ฝึกต่อไป

Drop cut แล้วไม่เซ็ตผมมันก็ม้าเต่อดีๆนี่เอง🤔

เกือบทำได้ละ อีกไม่เกิน 3 เดือนได้แน่นอน

วันนี้ตอนเติมลมรถในปั๊มมีเสียงลอยมาแว่วๆ "จับใจความได้ว่า รถมอเตอร์ไซค์มาเติมอะไรในปั๊ม ร้านข้างนอกเยอะแยะ" พอหันไปมองก็เห็นรถกระบะคันนึงจอดต่อท้ายโดยมีตาแก่คนนึงเป็นคนขับ จากน้ำเสียงและบทพูดคือการหาเรื่องแบบชัดเจน ผมในตอนนั้นไม่ได้รู้สึกโกรธหรือเดือดดาลอะไร แค่รำคาญนิดๆแล้วก็ปล่อยผ่านไป ถ้าเป็นเมื่อก่อนคงไม่จบง่ายๆแบบนี้ เก่งมากๆตัวผมที่ไม่เดือดดาลกับเรื่องแบบนี้

เขียนไว้ตรงนี้จะได้มารื้อดูง่ายๆ ด้วยความที่วันเกิดกันวันปีใหม่ใกล้กันมากเลยว่าจะเขียนเป้าหมายของปีหลังจากวันเกิด ส่วนรีแคปปีที่แล้วตั้งเป้าไว้เยอะแต่ไม่ได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันสักอย่าง เพราะการเป็นพ่อและทำงานประจำแทบจะกินเวลาทั้งหมดในแต่ละวันไม่เว้นแม้แต่เวลานอน ออกกำลังกาย ทำตามแผนเป๊ะๆไม่ได้ ปล่อยตามโอกาสทำเท่าที่ทำได้ เล่นเกม จบไปแค่เกมเดียว ไม่ใช่ไม่อยากเล่นหรือขี้เกียจ

เหนื่อยใจแทบขาดแต่กลับนอนไม่หลับมา 2 สัปดาห์ได้แล้วมั้ง แต่ช่างเหอะ ถ้าลมฟุบไปสักครั้งก็คงได้นอนยาวๆเองแหละ

เห็นคนอื่นสนุกกับการได้มีสังคมหรือกลุ่มเพื่อนที่ชอบอะไรเหมือนๆกันก็รู้สึกดีนะ แต่มันก็เศร้ามากๆเหมืนกันที่เราเป็นแบบนั้นไม่ได้รวมถึงไม่สามารถรู้สึกแบบนั้นได้ด้วย

วันนี้ความรู้สึกว่าเริ่มไม่ไหวกลับมาอีกแล้ว