.
.
.
.
.
วันที่ 4 เมษายน 2016
วันที่ 8 กันยายน 2016
คืนก่อนวันคริสต์มาสในปี 2016
วันที่ 25 ธันวาคม 2016
กระทั่งวันที่ 31 ธันวาคม 2016
ทุกคนที่อยู่ ณ ตรงนี้ล้วนแต่สำคัญกับกับโยชิดะ โควงะและการตอบรับหรือการให้คำสัญญาของเธอมันหนักแน่นพอที่จะให้ทุกคนรับรู้มันว่าเธอไม่ใช่คนที่ผิดคำพูด
.
.
.
.
.
วันที่ 4 เมษายน 2016
วันที่ 8 กันยายน 2016
คืนก่อนวันคริสต์มาสในปี 2016
วันที่ 25 ธันวาคม 2016
กระทั่งวันที่ 31 ธันวาคม 2016
ทุกคนที่อยู่ ณ ตรงนี้ล้วนแต่สำคัญกับกับโยชิดะ โควงะและการตอบรับหรือการให้คำสัญญาของเธอมันหนักแน่นพอที่จะให้ทุกคนรับรู้มันว่าเธอไม่ใช่คนที่ผิดคำพูด
แสงแดดแรกของปี 2017
ท้องฟ้ายามเช้าที่ได้เห็นทุกวัน และรัศมีอบอุ่นของดวงอาทิตย์ฉายส่องเปรียบเหมือนการฉลองให้แก่ชีวิตวัยรุ่นสุดบัดซบ
อยากลุกขึ้นมาไชโยอยู่หรอก
ทว่า
แสงแดดแรกของปี 2017
ท้องฟ้ายามเช้าที่ได้เห็นทุกวัน และรัศมีอบอุ่นของดวงอาทิตย์ฉายส่องเปรียบเหมือนการฉลองให้แก่ชีวิตวัยรุ่นสุดบัดซบ
อยากลุกขึ้นมาไชโยอยู่หรอก
ทว่า
—จุดจบ
—จุดจบ
(เป็นครั้งแรกเลยค่ะที่ได้เล่นมูเซอไวเวอ แต่รับรู้เลยว่าทีมงานและฝ่ายอาร์ตทุ่มเทกันมากๆ ได้ประสบการณ์ใหม่เยอะมาก มีสตอรี่ให้ตื่นเต้นทุกอีเวนท์ ขอบคุณที่ทำงานอย่างหนักและคอยดูแลลูกมูอย่างดีนะคะ เป็น 6 เดือนที่สนุกมากเลย
เพื่อนร่วมมูก็คอยสร้างสีสันอยู่เสมอ ขอบคุณทุกคนที่แวะมาเล่นด้วยกันค่ะ ได้ความทรงจำดีๆ เยอะมากจากที่นี่ แอบเสียดายนิดหน่อยที่จบลงแล้ว
ไว้เจอกันใหม่นะคะ!)
(เป็นครั้งแรกเลยค่ะที่ได้เล่นมูเซอไวเวอ แต่รับรู้เลยว่าทีมงานและฝ่ายอาร์ตทุ่มเทกันมากๆ ได้ประสบการณ์ใหม่เยอะมาก มีสตอรี่ให้ตื่นเต้นทุกอีเวนท์ ขอบคุณที่ทำงานอย่างหนักและคอยดูแลลูกมูอย่างดีนะคะ เป็น 6 เดือนที่สนุกมากเลย
เพื่อนร่วมมูก็คอยสร้างสีสันอยู่เสมอ ขอบคุณทุกคนที่แวะมาเล่นด้วยกันค่ะ ได้ความทรงจำดีๆ เยอะมากจากที่นี่ แอบเสียดายนิดหน่อยที่จบลงแล้ว
ไว้เจอกันใหม่นะคะ!)
TW : การตายของตัวละคร / เลือด
ร่างกายเขาหนักอึ้ง
แม้คิดจะขยับร่างกายก็ขยับไม่ได้แต่น้อย
ลมหายใจหอมถี่อย่างตื่นตระหนก
ก่อนเบาบางลงในชั่วอึดใจ
ราวกับชีวิตอันแสนเปราะบาง
กำลังจะดับมอดลง
เขายังปกป้องใครไว้ไม่ได้เลย
แค่จะช่วยเด็กพวกนั้นยังไม่ได้
แค่จะตายช้าที่สุด
เพื่อรอดูพวกเขารอดชีวิต
ยังทำไม่ได้เลย
ดวงตาเขาพร่าลง
เสียงเริ่มอื้ออึง
TW : การตายของตัวละคร / เลือด
ร่างกายเขาหนักอึ้ง
แม้คิดจะขยับร่างกายก็ขยับไม่ได้แต่น้อย
ลมหายใจหอมถี่อย่างตื่นตระหนก
ก่อนเบาบางลงในชั่วอึดใจ
ราวกับชีวิตอันแสนเปราะบาง
กำลังจะดับมอดลง
เขายังปกป้องใครไว้ไม่ได้เลย
แค่จะช่วยเด็กพวกนั้นยังไม่ได้
แค่จะตายช้าที่สุด
เพื่อรอดูพวกเขารอดชีวิต
ยังทำไม่ได้เลย
ดวงตาเขาพร่าลง
เสียงเริ่มอื้ออึง
“...ฮิมาวาริจัง"
"อยู่ตรงนั้นรึเปล่า..."
"รอป๊ะป๋าก่อนนะ...“
ทาเนะซาดะ ชิกิ
สามีของทาเนะซาดะ นาโอะ
และพ่อของฮิมาวาริ
bit.ly/4eUpbze
“...ฮิมาวาริจัง"
"อยู่ตรงนั้นรึเปล่า..."
"รอป๊ะป๋าก่อนนะ...“
ทาเนะซาดะ ชิกิ
สามีของทาเนะซาดะ นาโอะ
และพ่อของฮิมาวาริ
bit.ly/4eUpbze
ณ โลกอีกใบของความฝันใครสักคนหนึ่ง
สถานที่ปราศจากความทุกข์และความโศกเศร้าทั้งมวล
“ผมหวังว่า เธอจะเติบโตเป็นเด็กที่มีความสุขนะครับ ชินคุง”
ชายคนหนึ่งกล่าวกับเด็กในอ้อมกอด
@shingen-kzk.bsky.social
——
“҈̨̕ค̵̧̛ร҉̧̕ั̴̶้̧̕̕͜ง̸͜͡ห̶̢͞น̸้͢͝҈̨҇า҉̢͠ ห̴̡҇ว̶̕͢ั̵̛͢ง̶̢͠ว̴̸่̨̡͠͝า̴̧͠พ̴̧͞ว̴̡͞ก҉҇͢เ҈̧͞ร҉̢̛า̵͜͝จ҈҇͜ะ̸̡̛เ̷̧͠ป̸̢҇็҈̧̛น̷̡҇พ̴̸่̡͢͡͠อ̷̡͞ล̸̵ู̡̨̛͡ก҉̨͝ก̴̧͝ั̷̕͜น҈͢͞จ̵͜͞ร̶̨҇ิ҉̡͝ง̷̨҇ ๆ̷̧҇น̵͢͠ะ̶̡҇ค̶̛͢ร҈̢͞ั҉͜͠บ̵̢͡”̴̢͠
ณ โลกอีกใบของความฝันใครสักคนหนึ่ง
สถานที่ปราศจากความทุกข์และความโศกเศร้าทั้งมวล
“ผมหวังว่า เธอจะเติบโตเป็นเด็กที่มีความสุขนะครับ ชินคุง”
ชายคนหนึ่งกล่าวกับเด็กในอ้อมกอด
@shingen-kzk.bsky.social
——
“҈̨̕ค̵̧̛ร҉̧̕ั̴̶้̧̕̕͜ง̸͜͡ห̶̢͞น̸้͢͝҈̨҇า҉̢͠ ห̴̡҇ว̶̕͢ั̵̛͢ง̶̢͠ว̴̸่̨̡͠͝า̴̧͠พ̴̧͞ว̴̡͞ก҉҇͢เ҈̧͞ร҉̢̛า̵͜͝จ҈҇͜ะ̸̡̛เ̷̧͠ป̸̢҇็҈̧̛น̷̡҇พ̴̸่̡͢͡͠อ̷̡͞ล̸̵ู̡̨̛͡ก҉̨͝ก̴̧͝ั̷̕͜น҈͢͞จ̵͜͞ร̶̨҇ิ҉̡͝ง̷̨҇ ๆ̷̧҇น̵͢͠ะ̶̡҇ค̶̛͢ร҈̢͞ั҉͜͠บ̵̢͡”̴̢͠
ผ҉ู҉้҉เ҉ห҉ล҉ื҉อ҉ร҉อ҉ด҉จ҉า҉ก҉เ҉ง҉า҉ม҉ื҉ด҉ ҉
҉ม҉ั҉ธ҉ย҉ม҉ป҉ล҉า҉ย҉ ҉ป҉ี҉1҉ ҉โ҉ร҉ง҉เ҉ร҉ี҉ย҉น҉ค҉ิ҉ไ҉ซ҉
Doc : bit.ly/42OhKoh
ผ҉ู҉้҉เ҉ห҉ล҉ื҉อ҉ร҉อ҉ด҉จ҉า҉ก҉เ҉ง҉า҉ม҉ื҉ด҉ ҉
҉ม҉ั҉ธ҉ย҉ม҉ป҉ล҉า҉ย҉ ҉ป҉ี҉1҉ ҉โ҉ร҉ง҉เ҉ร҉ี҉ย҉น҉ค҉ิ҉ไ҉ซ҉
Doc : bit.ly/42OhKoh
———————————
"ครั้งสุดท้าย"
"สักครั้งในชีวิตก็ยังดี...."
———————————
吉田鋼牙 | Yoshida Kouga
ผู้เหลือรอดจากเงามืด | โรงเรียนคิไซ | ปี 2 | 182/64
ชมรมนักประดิษฐ์
Doc : in Bio
Role | Talk | Co-op | DM = OK
———————————
"ครั้งสุดท้าย"
"สักครั้งในชีวิตก็ยังดี...."
———————————
吉田鋼牙 | Yoshida Kouga
ผู้เหลือรอดจากเงามืด | โรงเรียนคิไซ | ปี 2 | 182/64
ชมรมนักประดิษฐ์
Doc : in Bio
Role | Talk | Co-op | DM = OK
"หนีไปมันก็คงช่วยอะไรไม่ได้แล้ว"
"ถ้าอยากมีชีวิตต่อ ก็มีแต่ต้องสู้ ใช่มั้ยล่ะ??"
----------------
โอเซคิ โควคิ | 大関 鋼毅
ปี 2 ชมรมกรีฑา | ชมรมภาษามือ
❉ Doc in Bio
❉ Co / Role /Talk ⇒ DM
"หนีไปมันก็คงช่วยอะไรไม่ได้แล้ว"
"ถ้าอยากมีชีวิตต่อ ก็มีแต่ต้องสู้ ใช่มั้ยล่ะ??"
----------------
โอเซคิ โควคิ | 大関 鋼毅
ปี 2 ชมรมกรีฑา | ชมรมภาษามือ
❉ Doc in Bio
❉ Co / Role /Talk ⇒ DM
“หื▆—?ชื่▆หรอ”
“̿ͣ͒͢▆ ̦͌ͪ͐ͨ̌͞ ̦͌ͪ͐ͨ̌͞▆̢̢̒ͮ̃̽͟ ̸̜̬̔͐́▆̵̶͕̉̋▆̢̖͌͂ ̸̜̬̔͐́▆̵̶͕̉̋▆̢̖͌͂ ̣̈ͮ̎̀͟͢ไ̲̒̓ͥ͋͒͢ง̦̀̏͌́͜͝ค̠̯͛͒ͤͮ͢ร̮̅̒ͪ̅͜͠ัͤ͊̀͠บ̵͉͞”̡̡̄
̹̎̋ͥ͝
̡͕̌̉́͠—̲͈ͣ͗ͬ͑͜͠—̮̋ͥ“̶͎̑̾ผ̴̡̹ͪ͜ม̵̵̤ͬก̴̬̉̈́͐̀͟็̸̵̢͉̱ͪ̓̄̆ใ̊͂́ช̵̸้̱̈̿ͪ̊ͨͭ͞ช̼̯̏̔́͞ื̷̷่̡̋ͨ̇ͪ͊́͘͢อ̴̢͇̱͊̏̅͗̊͠น̶ͭ͟ี̸̴้́̑̐͘ม̌̓͞า̣̀͂́͜ต̝̈́ͥ̐ͧ͜͜ล͕̅ͩ͑̇́͟͜อ̡̀ͮ͜ด̸̪͒ͤ ͔̽͜͢เ̡̡̖͉̂̋̽͋̃ช̗͟ื̸่̡̢͕̆̅͑͑͟͠อ͓̑͐ͭผ̮̒̒͘͞͝ม̵̵̤̤̃ͬ̓ͥ͢สͥ͊̄̾͢͠ิ̹̉͐̀́̀”͒ͫ̿ͨ͜͢
——————✃
▆▆ ▆▆
▆ 年—▆月 ▆日
Doc : bio | co-role -dm24/7
สามารถเรียก/ตั้งชื่อตัวละครได้ตามอัธยาศัย
“หื▆—?ชื่▆หรอ”
“̿ͣ͒͢▆ ̦͌ͪ͐ͨ̌͞ ̦͌ͪ͐ͨ̌͞▆̢̢̒ͮ̃̽͟ ̸̜̬̔͐́▆̵̶͕̉̋▆̢̖͌͂ ̸̜̬̔͐́▆̵̶͕̉̋▆̢̖͌͂ ̣̈ͮ̎̀͟͢ไ̲̒̓ͥ͋͒͢ง̦̀̏͌́͜͝ค̠̯͛͒ͤͮ͢ร̮̅̒ͪ̅͜͠ัͤ͊̀͠บ̵͉͞”̡̡̄
̹̎̋ͥ͝
̡͕̌̉́͠—̲͈ͣ͗ͬ͑͜͠—̮̋ͥ“̶͎̑̾ผ̴̡̹ͪ͜ม̵̵̤ͬก̴̬̉̈́͐̀͟็̸̵̢͉̱ͪ̓̄̆ใ̊͂́ช̵̸้̱̈̿ͪ̊ͨͭ͞ช̼̯̏̔́͞ื̷̷่̡̋ͨ̇ͪ͊́͘͢อ̴̢͇̱͊̏̅͗̊͠น̶ͭ͟ี̸̴้́̑̐͘ม̌̓͞า̣̀͂́͜ต̝̈́ͥ̐ͧ͜͜ล͕̅ͩ͑̇́͟͜อ̡̀ͮ͜ด̸̪͒ͤ ͔̽͜͢เ̡̡̖͉̂̋̽͋̃ช̗͟ื̸่̡̢͕̆̅͑͑͟͠อ͓̑͐ͭผ̮̒̒͘͞͝ม̵̵̤̤̃ͬ̓ͥ͢สͥ͊̄̾͢͠ิ̹̉͐̀́̀”͒ͫ̿ͨ͜͢
——————✃
▆▆ ▆▆
▆ 年—▆月 ▆日
Doc : bio | co-role -dm24/7
สามารถเรียก/ตั้งชื่อตัวละครได้ตามอัธยาศัย
[ 𝑻𝒊𝒏𝒚 𝑳𝒊𝒈𝒉𝒕 ⭐]
ʜᴀᴘᴘʏ ʙɪʀᴛʜᴅᴀʏ ꜱᴇɪɴᴀ 𝟢𝟣/𝟢𝟣
-
แด่ดวงดาวที่ทอแสงด้วยความหวัง
ท่ามกลางพายุที่โหมกระหน่ำ
ได้สัมผัสความใจดีของคลื่นลึกใต้ทะเล
ความใกล้ชิดที่จะเปลี่ยนแปลงโลกนี้ไปตลอดกาล
ยังคงไม่จางหายไป ความอบอุ่นที่ได้มา
ก้าวสู่วันพรุ่งนี้ ด้วยหัวใจที่กล้าแกร่ง
สุขสันต์วันเกิด ดวงดาวอำพันตัวน้อย
"อินูอิ เซย์นะ"
✧.*
[ 𝑻𝒊𝒏𝒚 𝑳𝒊𝒈𝒉𝒕 ⭐]
ʜᴀᴘᴘʏ ʙɪʀᴛʜᴅᴀʏ ꜱᴇɪɴᴀ 𝟢𝟣/𝟢𝟣
-
แด่ดวงดาวที่ทอแสงด้วยความหวัง
ท่ามกลางพายุที่โหมกระหน่ำ
ได้สัมผัสความใจดีของคลื่นลึกใต้ทะเล
ความใกล้ชิดที่จะเปลี่ยนแปลงโลกนี้ไปตลอดกาล
ยังคงไม่จางหายไป ความอบอุ่นที่ได้มา
ก้าวสู่วันพรุ่งนี้ ด้วยหัวใจที่กล้าแกร่ง
สุขสันต์วันเกิด ดวงดาวอำพันตัวน้อย
"อินูอิ เซย์นะ"
✧.*
#KzK_Roleplay
โรลปิด w/ @kzk-saichou.bsky.social
13 ตุลาคม 2016
ช่วงเวลาเพียงหนึ่งวันหลังจากเอกสารนั้นถูกประกาศออกไป
เอกสารที่ว่าด้วยอะไรสักอย่างที่ยากจะเข้าใจ
แต่ความจริงที่ว่า ทั้งเมืองนี้ถูกเลือกเพื่อสังเวยให้แก่สิ่งที่สูบกิน ‘ความเป็นจริง’ เป็นอาหารนั้น กลับชัดเจนจนฝังรากลึกลงไปในจิตใจของใครหลายคน
…
#KzK_Roleplay
โรลปิด w/ @kzk-saichou.bsky.social
13 ตุลาคม 2016
ช่วงเวลาเพียงหนึ่งวันหลังจากเอกสารนั้นถูกประกาศออกไป
เอกสารที่ว่าด้วยอะไรสักอย่างที่ยากจะเข้าใจ
แต่ความจริงที่ว่า ทั้งเมืองนี้ถูกเลือกเพื่อสังเวยให้แก่สิ่งที่สูบกิน ‘ความเป็นจริง’ เป็นอาหารนั้น กลับชัดเจนจนฝังรากลึกลงไปในจิตใจของใครหลายคน
…
"...ให้สัญญาณกันก่อนสิคะ"
ดวงตาใต้หน้ากากกลับเข้ามาประสานกัน ในความใส่ใจตรงนั้น ยังคงเหมือนเดิม
ปิดไม่มิด
เป็นอีกครั้งหนึ่ง ที่ตนเป็นฝ่ายผละสายตาออกไปก่อน
"...ให้สัญญาณกันก่อนสิคะ"
ดวงตาใต้หน้ากากกลับเข้ามาประสานกัน ในความใส่ใจตรงนั้น ยังคงเหมือนเดิม
ปิดไม่มิด
เป็นอีกครั้งหนึ่ง ที่ตนเป็นฝ่ายผละสายตาออกไปก่อน
นี่อาจกลายเป็นงานเลี้ยงอำลาก็ได้ใครจะรู้…
ถ้ามีใครมาชวนเขาให้ทำอะไรบ้าๆในตอนนี้ก็คงไม่มีเหตุผลให้ปฎิเสธ
แต่ถ้าหากข้อเสนอไม่น่าสนใจพอล่ะก็…เขาก็จะดื่มมันไปเรื่อยๆอย่างงี้นี่แหละ
นี่อาจกลายเป็นงานเลี้ยงอำลาก็ได้ใครจะรู้…
ถ้ามีใครมาชวนเขาให้ทำอะไรบ้าๆในตอนนี้ก็คงไม่มีเหตุผลให้ปฎิเสธ
แต่ถ้าหากข้อเสนอไม่น่าสนใจพอล่ะก็…เขาก็จะดื่มมันไปเรื่อยๆอย่างงี้นี่แหละ
โรลเปิด (แยกรูท)
ท่ามกลางบรรยากาศงานเต้นรำ ดนตรีบรรเลงคลอเคล้า — ร่างสูงและชุดสีดำแดงนั่นก็พลันประจักษ์สู่สายตาคุณ
เขาไม่ได้เคลื่อนหา
ยืนหลบเสียด้วยซ้ำ
ก่อนจะทำท่าทีนอบน้อมแล้วยื่นมือไปหาตอนที่คุณเดินใกล้เข้ามา
.
.
.
.
.
.
ตอบรับคำชวนเต้นรำดูดีไหมล่ะ
โรลเปิด (แยกรูท)
ท่ามกลางบรรยากาศงานเต้นรำ ดนตรีบรรเลงคลอเคล้า — ร่างสูงและชุดสีดำแดงนั่นก็พลันประจักษ์สู่สายตาคุณ
เขาไม่ได้เคลื่อนหา
ยืนหลบเสียด้วยซ้ำ
ก่อนจะทำท่าทีนอบน้อมแล้วยื่นมือไปหาตอนที่คุณเดินใกล้เข้ามา
.
.
.
.
.
.
ตอบรับคำชวนเต้นรำดูดีไหมล่ะ
#KzK_Merrymasquerade
บริเวณลานกลาง Kisai NeoPlaza | โรลปิด w/ @yoshida-kzk.bsky.social
ท่ามกลางแสงไฟดวงเล็กๆ ที่รายล้อมพื้นที่ในค่ำคืนวันคริสต์มาสอีฟ
เสียงเพลงคลอแว่วมาแผ่วเบา ราวกับว่ากำลังฝันไป
ห่างไกลจากบรรดาผู้คนไม่เท่าไหร่
เด็กสาวอยู่ในชุดขาว สวมหน้ากากที่บางจนแนบไปกับรูปหน้า
มือของเธอลูบแขนตนเอง ที่ยังพอมีแผลทิ้งรอยไว้จางๆ
+
#KzK_Merrymasquerade
บริเวณลานกลาง Kisai NeoPlaza | โรลปิด w/ @yoshida-kzk.bsky.social
ท่ามกลางแสงไฟดวงเล็กๆ ที่รายล้อมพื้นที่ในค่ำคืนวันคริสต์มาสอีฟ
เสียงเพลงคลอแว่วมาแผ่วเบา ราวกับว่ากำลังฝันไป
ห่างไกลจากบรรดาผู้คนไม่เท่าไหร่
เด็กสาวอยู่ในชุดขาว สวมหน้ากากที่บางจนแนบไปกับรูปหน้า
มือของเธอลูบแขนตนเอง ที่ยังพอมีแผลทิ้งรอยไว้จางๆ
+