| ไม่หวนกลับไปX แล้วจนกว่าอีจะหายเสียสติค่ะ
ณ █▄▀█▀█
“ดูสิ ๆ หลานรักของผมกลับมาแล้ว! พาเพื่อนมาด้วยล่ะ”
ชายหนุ่มที่กำลังทำอาหาร หันไปมองตามที่ทิศที่เสียงข้างหลังบอก
รอยยิ้มประดับบนใบหน้า
..
“ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะครับ”
..
———————
ภาพสุดท้ายก่อนจากกันค่ะ
ขอบคุณที่มาโคกันนะ😊
@shingen-kzk.bsky.social
@shinmu-kzk.bsky.social
*** CW : เลือด แผล การตั้งครรภ์ ***
“ป๊ะป๋าจะช่วยหนูออกมาเอง“
cms. Mx Sesenta
*** CW : เลือด แผล การตั้งครรภ์ ***
“ป๊ะป๋าจะช่วยหนูออกมาเอง“
cms. Mx Sesenta
Music/Lyrics: Tianpansa
Illustration: Mx Sesenta
Vocal: Riku, Iroha
Music/Lyrics: Tianpansa
Illustration: Mx Sesenta
Vocal: Riku, Iroha
(คอมมูจบแล้ว ขอบคุณทุกคนมากนะคะที่มาเล่นกับคุรุมุ 😭❤️ แม้หลังๆจะไม่ได้เล่นอีเว้นมากนัก เพราะติดงานหลวง ฮืออ 😭💦 แต่ได้เล่นกับทุกคนแล้วสนุกมากเลยค่ะ ❤️
ไว้พบกันใหม่นะคะ❤️)
(คอมมูจบแล้ว ขอบคุณทุกคนมากนะคะที่มาเล่นกับคุรุมุ 😭❤️ แม้หลังๆจะไม่ได้เล่นอีเว้นมากนัก เพราะติดงานหลวง ฮืออ 😭💦 แต่ได้เล่นกับทุกคนแล้วสนุกมากเลยค่ะ ❤️
ไว้พบกันใหม่นะคะ❤️)
(เป็นครั้งแรกเลยค่ะที่ได้เล่นมูเซอไวเวอ แต่รับรู้เลยว่าทีมงานและฝ่ายอาร์ตทุ่มเทกันมากๆ ได้ประสบการณ์ใหม่เยอะมาก มีสตอรี่ให้ตื่นเต้นทุกอีเวนท์ ขอบคุณที่ทำงานอย่างหนักและคอยดูแลลูกมูอย่างดีนะคะ เป็น 6 เดือนที่สนุกมากเลย
เพื่อนร่วมมูก็คอยสร้างสีสันอยู่เสมอ ขอบคุณทุกคนที่แวะมาเล่นด้วยกันค่ะ ได้ความทรงจำดีๆ เยอะมากจากที่นี่ แอบเสียดายนิดหน่อยที่จบลงแล้ว
ไว้เจอกันใหม่นะคะ!)
(เป็นครั้งแรกเลยค่ะที่ได้เล่นมูเซอไวเวอ แต่รับรู้เลยว่าทีมงานและฝ่ายอาร์ตทุ่มเทกันมากๆ ได้ประสบการณ์ใหม่เยอะมาก มีสตอรี่ให้ตื่นเต้นทุกอีเวนท์ ขอบคุณที่ทำงานอย่างหนักและคอยดูแลลูกมูอย่างดีนะคะ เป็น 6 เดือนที่สนุกมากเลย
เพื่อนร่วมมูก็คอยสร้างสีสันอยู่เสมอ ขอบคุณทุกคนที่แวะมาเล่นด้วยกันค่ะ ได้ความทรงจำดีๆ เยอะมากจากที่นี่ แอบเสียดายนิดหน่อยที่จบลงแล้ว
ไว้เจอกันใหม่นะคะ!)
กลางดึกสิ้นเดือนธันวา ฉันตัดสินใจทำอะไรบ้าบิ่น
แม้ท้องฟ้ากำลังจะพังลง และพื้นดินไม่มั่นคงอีกต่อไป มันก็ไม่แย่นักเมื่อมีสาวสวยคอยปลอบอยู่ข้าง ๆ
ดวงตาจดจ่อราวกับอยากเก็บรายละเอียดทุกอย่างเอาไว้ก่อนจะหมดโอกาส ส่วนความในใจมีมากเกินกว่าจะเรียบเรียงเป็นคำพูด
ไม่ใช่ครั้งแรกที่เราใกล้ชิดกันขนาดนี้
แต่ใครจะรู้ว่ามันจะเป็นครั้งสุดท้ายรึปล่าว
จากนี้ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น—
กลางดึกสิ้นเดือนธันวา ฉันตัดสินใจทำอะไรบ้าบิ่น
แม้ท้องฟ้ากำลังจะพังลง และพื้นดินไม่มั่นคงอีกต่อไป มันก็ไม่แย่นักเมื่อมีสาวสวยคอยปลอบอยู่ข้าง ๆ
ดวงตาจดจ่อราวกับอยากเก็บรายละเอียดทุกอย่างเอาไว้ก่อนจะหมดโอกาส ส่วนความในใจมีมากเกินกว่าจะเรียบเรียงเป็นคำพูด
ไม่ใช่ครั้งแรกที่เราใกล้ชิดกันขนาดนี้
แต่ใครจะรู้ว่ามันจะเป็นครั้งสุดท้ายรึปล่าว
จากนี้ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น—
อาจก่อให้เกิดความไม่สบายใจจากทั้งคำพูดและการกระทำ
หากคิดว่ารับไม่ไหวโปรดเลื่อนผ่าน
.
.
.
.
อาจก่อให้เกิดความไม่สบายใจจากทั้งคำพูดและการกระทำ
หากคิดว่ารับไม่ไหวโปรดเลื่อนผ่าน
.
.
.
.
.
.
.
.
.
วันที่ 4 เมษายน 2016
วันที่ 8 กันยายน 2016
คืนก่อนวันคริสต์มาสในปี 2016
วันที่ 25 ธันวาคม 2016
กระทั่งวันที่ 31 ธันวาคม 2016
ทุกคนที่อยู่ ณ ตรงนี้ล้วนแต่สำคัญกับกับโยชิดะ โควงะและการตอบรับหรือการให้คำสัญญาของเธอมันหนักแน่นพอที่จะให้ทุกคนรับรู้มันว่าเธอไม่ใช่คนที่ผิดคำพูด
.
.
.
.
.
วันที่ 4 เมษายน 2016
วันที่ 8 กันยายน 2016
คืนก่อนวันคริสต์มาสในปี 2016
วันที่ 25 ธันวาคม 2016
กระทั่งวันที่ 31 ธันวาคม 2016
ทุกคนที่อยู่ ณ ตรงนี้ล้วนแต่สำคัญกับกับโยชิดะ โควงะและการตอบรับหรือการให้คำสัญญาของเธอมันหนักแน่นพอที่จะให้ทุกคนรับรู้มันว่าเธอไม่ใช่คนที่ผิดคำพูด
เช้าวันใหม่มาเยือน ร่างกายเจ็บสะท้าน เนื้อที่เคยเชื่อมต่อกันตอนนี้กลับฉีกขาด โลหิตหยาดย้อยไหลรินตามลำตัว สองมือโอบกอดบาดแผลไว้ สองเท้าเดินหน้าอย่างไร้ทิศทาง
เจ็บชะมัดยาก...
‘มะม๊าจะเป็นยังไงบ้างนะ’
“มะม๊าครับ ไคคุงไม่อยากเล่นซ้อนหาแล้วนะครับ” น้ำเสียงอิดโรยถูกเปล่งออกมาอย่างไม่มีจุดหมาย
เช้าวันใหม่มาเยือน ร่างกายเจ็บสะท้าน เนื้อที่เคยเชื่อมต่อกันตอนนี้กลับฉีกขาด โลหิตหยาดย้อยไหลรินตามลำตัว สองมือโอบกอดบาดแผลไว้ สองเท้าเดินหน้าอย่างไร้ทิศทาง
เจ็บชะมัดยาก...
‘มะม๊าจะเป็นยังไงบ้างนะ’
“มะม๊าครับ ไคคุงไม่อยากเล่นซ้อนหาแล้วนะครับ” น้ำเสียงอิดโรยถูกเปล่งออกมาอย่างไม่มีจุดหมาย
[ ช̷̡̣̙̄͛̈́̋̋̈́̔̊̓͠ิ̶̙̣̖͈̹͙̣̑̽̄น̵̧̡̛͚̣̰͕̟̤̖̝̩̤͈̲̈́̎̓̄̇̿́́̈́͗͒̃̋͜ͅน̶̛̬̓̆̓̊͐͠͝ิ̵̲͚̥͈̟̭̘̖̞̀̇̇̽͒̊̃̌̽̓̽̾͐ͅก̶͓͉̞̟͔̜͚̲͋́̆̊͛̔ͅา̶̯́͗̀̋͌̌̉̎̆̽̾̾̕͝͝ม̸͎͎̫̦̟̞͈̔̌̂ิ̴̢̢̫͈̜̞͉̙̬̼̌̑̋̈́̈̂̈́̈͜͝͝ ชินเงน ]
[ ช̷̡̣̙̄͛̈́̋̋̈́̔̊̓͠ิ̶̙̣̖͈̹͙̣̑̽̄น̵̧̡̛͚̣̰͕̟̤̖̝̩̤͈̲̈́̎̓̄̇̿́́̈́͗͒̃̋͜ͅน̶̛̬̓̆̓̊͐͠͝ิ̵̲͚̥͈̟̭̘̖̞̀̇̇̽͒̊̃̌̽̓̽̾͐ͅก̶͓͉̞̟͔̜͚̲͋́̆̊͛̔ͅา̶̯́͗̀̋͌̌̉̎̆̽̾̾̕͝͝ม̸͎͎̫̦̟̞͈̔̌̂ิ̴̢̢̫͈̜̞͉̙̬̼̌̑̋̈́̈̂̈́̈͜͝͝ ชินเงน ]
[~ซากุระผู้ร่ำไห้~]
หลังจากคืนชีพนับหลายครา
..แสงอุษาทลายฟ้าทมิฬ และไออุ่นอาบแก้มอีกครั้ง
(+)
[~ซากุระผู้ร่ำไห้~]
หลังจากคืนชีพนับหลายครา
..แสงอุษาทลายฟ้าทมิฬ และไออุ่นอาบแก้มอีกครั้ง
(+)
เขาเจ็บปวดรวดร้าวไปทั้งกายใจ
แต่ถึงอย่างงั้นตัวเขาก็ยังคงสู้ต่อไป
แม้ร่างกายจะตะโกนกู่ร้องออกมาไม่หยุดเพื่อบอกให้เขาพอได้แล้ว
แต่เขาก็ยังคง
ลุกขึ้น
ลุกขึ้นยืนอีกครั้ง
.
.
.
.
เพื่อที่จะสู้ต่อไป
เพื่อที่จะไม่เป็นภาระ
เพื่อที่จะไม่ไร้ประโยชน์
เพื่อทุกคนที่พยายาม
เพื่อทุกสิ่งทุกอย่างที่ทุ่มเทไป
เพื่อ…
เขาเจ็บปวดรวดร้าวไปทั้งกายใจ
แต่ถึงอย่างงั้นตัวเขาก็ยังคงสู้ต่อไป
แม้ร่างกายจะตะโกนกู่ร้องออกมาไม่หยุดเพื่อบอกให้เขาพอได้แล้ว
แต่เขาก็ยังคง
ลุกขึ้น
ลุกขึ้นยืนอีกครั้ง
.
.
.
.
เพื่อที่จะสู้ต่อไป
เพื่อที่จะไม่เป็นภาระ
เพื่อที่จะไม่ไร้ประโยชน์
เพื่อทุกคนที่พยายาม
เพื่อทุกสิ่งทุกอย่างที่ทุ่มเทไป
เพื่อ…
ณ █▄▀█▀█
“ดูสิ ๆ หลานรักของผมกลับมาแล้ว! พาเพื่อนมาด้วยล่ะ”
ชายหนุ่มที่กำลังทำอาหาร หันไปมองตามที่ทิศที่เสียงข้างหลังบอก
รอยยิ้มประดับบนใบหน้า
..
“ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะครับ”
..
———————
ภาพสุดท้ายก่อนจากกันค่ะ
ขอบคุณที่มาโคกันนะ😊
@shingen-kzk.bsky.social
@shinmu-kzk.bsky.social
ณ █▄▀█▀█
“ดูสิ ๆ หลานรักของผมกลับมาแล้ว! พาเพื่อนมาด้วยล่ะ”
ชายหนุ่มที่กำลังทำอาหาร หันไปมองตามที่ทิศที่เสียงข้างหลังบอก
รอยยิ้มประดับบนใบหน้า
..
“ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะครับ”
..
———————
ภาพสุดท้ายก่อนจากกันค่ะ
ขอบคุณที่มาโคกันนะ😊
@shingen-kzk.bsky.social
@shinmu-kzk.bsky.social
รักเนื้อเรื่องที่สร้างสรร รักการมีส่วนร่วมของทุกท่าน หวังว่าจะได้พบกันอีก)
(Farewell 😊🙏)
ทางทีมงานขอขอบคุณทุกท่านที่เป็นส่วนหนึ่งของคอมมูนิตี้เรา และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะได้พบกันอีกครั้งในโอกาสหน้า
www.facebook.com/share/v/1A8p...
รักเนื้อเรื่องที่สร้างสรร รักการมีส่วนร่วมของทุกท่าน หวังว่าจะได้พบกันอีก)
(Farewell 😊🙏)
ทางทีมงานขอขอบคุณทุกท่านที่เป็นส่วนหนึ่งของคอมมูนิตี้เรา และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะได้พบกันอีกครั้งในโอกาสหน้า
www.facebook.com/share/v/1A8p...
ทางทีมงานขอขอบคุณทุกท่านที่เป็นส่วนหนึ่งของคอมมูนิตี้เรา และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะได้พบกันอีกครั้งในโอกาสหน้า
www.facebook.com/share/v/1A8p...
⊹⊹—⊹ ⊹⊹ —⊹ ⊹— ⊹—⊹⊹ ⊹—⊹⊹ —⊹—— ——⊹⊹—— [] —⊹—⊹ ⊹— —⊹ [] ⊹⊹ [] —⊹⊹⊹ ⊹ [] ⊹⊹⊹⊹ ⊹— ⊹——⊹ ⊹——⊹ —⊹—— ⊹⊹——⊹⊹
⊹⊹—⊹ ⊹⊹ —⊹ ⊹— ⊹—⊹⊹ ⊹—⊹⊹ —⊹—— ——⊹⊹—— [] —⊹—⊹ ⊹— —⊹ [] ⊹⊹ [] —⊹⊹⊹ ⊹ [] ⊹⊹⊹⊹ ⊹— ⊹——⊹ ⊹——⊹ —⊹—— ⊹⊹——⊹⊹
[ ช่างมันเถอะ ]
[ เรามาทำสิ่งที่ถนัดกันดีกว่า. . . ]
[ ช่างมันเถอะ ]
[ เรามาทำสิ่งที่ถนัดกันดีกว่า. . . ]
[บันทึกบนเศษกระดาษ]
“ มิรู้ด้วยเหตุใด
อาลัยอาวรณ์ต่อโลกา
ที่แห่งการบอกลา ”
- นัตสึเมะ โซเซกิ , 1910 -
—————
จู่ ๆ ก็นึกออกขึ้นมา
ตัวผมนั้นยึดติดกับอะไรหลาย ๆอย่างจนสภาพไม่น่าดู
แต่นี้คงเป็นครั้งแรก ที่ผมกล้าที่จะปล่อยมือเสียที
เพียงแต่…อยากจะพบกันอีกสักครั้งจัง
—————
███ ███ เ̴҉ส̸҈ี҉ย҈̴ช҉ี̸ว̷ิ҉ต̸
—————
[บันทึกบนเศษกระดาษ]
“ มิรู้ด้วยเหตุใด
อาลัยอาวรณ์ต่อโลกา
ที่แห่งการบอกลา ”
- นัตสึเมะ โซเซกิ , 1910 -
—————
จู่ ๆ ก็นึกออกขึ้นมา
ตัวผมนั้นยึดติดกับอะไรหลาย ๆอย่างจนสภาพไม่น่าดู
แต่นี้คงเป็นครั้งแรก ที่ผมกล้าที่จะปล่อยมือเสียที
เพียงแต่…อยากจะพบกันอีกสักครั้งจัง
—————
███ ███ เ̴҉ส̸҈ี҉ย҈̴ช҉ี̸ว̷ิ҉ต̸
—————
TW : การตายของตัวละคร / เลือด
ร่างกายเขาหนักอึ้ง
แม้คิดจะขยับร่างกายก็ขยับไม่ได้แต่น้อย
ลมหายใจหอมถี่อย่างตื่นตระหนก
ก่อนเบาบางลงในชั่วอึดใจ
ราวกับชีวิตอันแสนเปราะบาง
กำลังจะดับมอดลง
เขายังปกป้องใครไว้ไม่ได้เลย
แค่จะช่วยเด็กพวกนั้นยังไม่ได้
แค่จะตายช้าที่สุด
เพื่อรอดูพวกเขารอดชีวิต
ยังทำไม่ได้เลย
ดวงตาเขาพร่าลง
เสียงเริ่มอื้ออึง
TW : การตายของตัวละคร / เลือด
ร่างกายเขาหนักอึ้ง
แม้คิดจะขยับร่างกายก็ขยับไม่ได้แต่น้อย
ลมหายใจหอมถี่อย่างตื่นตระหนก
ก่อนเบาบางลงในชั่วอึดใจ
ราวกับชีวิตอันแสนเปราะบาง
กำลังจะดับมอดลง
เขายังปกป้องใครไว้ไม่ได้เลย
แค่จะช่วยเด็กพวกนั้นยังไม่ได้
แค่จะตายช้าที่สุด
เพื่อรอดูพวกเขารอดชีวิต
ยังทำไม่ได้เลย
ดวงตาเขาพร่าลง
เสียงเริ่มอื้ออึง