ชมรมกระจายเสียง,วารสาร
Account for #KzK_commu
Doc : https://shorturl.asia/LNFzp
"ถ้าไม่ว่าอะไร เราขอนั่งเป็นเพื่อนนะ"
"เอ...เรื่องยาก ๆ แบบนี้เราไม่เข้าใจหรอก คงต้องให้เธอช่วยอธิบายแล้วล่ะ"
今渡 小鳥 Kondo Kotori | ปี1🐣
———————————
Doc : shorturl.asia/LNFzp
โค,โรล,เวิ่น ฯลฯ ---->DM24/7📤
แอคทีพแรนด้อมตามเวลาว่าง
⚠️CW : ดวงตา
@shingen-kzk.bsky.social
(เอาน้องพวกผมไปก็ดูแลดี ๆ ด้วยนะครับ ไม่งั้นผมตามถึงบ้าน)
(ปล.ถ้าวาดผิดยังไงขออภัยด้วยนะครับ)
@shingen-kzk.bsky.social
(เอาน้องพวกผมไปก็ดูแลดี ๆ ด้วยนะครับ ไม่งั้นผมตามถึงบ้าน)
(ปล.ถ้าวาดผิดยังไงขออภัยด้วยนะครับ)
แสงแดดแรกของปี 2017
ท้องฟ้ายามเช้าที่ได้เห็นทุกวัน และรัศมีอบอุ่นของดวงอาทิตย์ฉายส่องเปรียบเหมือนการฉลองให้แก่ชีวิตวัยรุ่นสุดบัดซบ
อยากลุกขึ้นมาไชโยอยู่หรอก
ทว่า
แสงแดดแรกของปี 2017
ท้องฟ้ายามเช้าที่ได้เห็นทุกวัน และรัศมีอบอุ่นของดวงอาทิตย์ฉายส่องเปรียบเหมือนการฉลองให้แก่ชีวิตวัยรุ่นสุดบัดซบ
อยากลุกขึ้นมาไชโยอยู่หรอก
ทว่า
ถึงชมรมกรีฑา เพื่อนของฉัน
กองไม้แกะสลักรูปสัตว์ถูกจัดวางไว้เงียบ ๆ ในห้องของโต๊ะชมรม
แต่ละตัวไม่เหมือนกัน ไม่มีชิ้นไหนซ้ำ
มีเพียงชื่อของสมาชิกติดไว้ ...เรียบง่าย
เคยคิดจะทำของขวัญให้พวกเขามาตั้งแต่ช่วงที่เพิ่งเข้าชมรม
งานไม้แกะสลักที่มักทำเป็นประจำ
แต่สุดท้ายก็ปล่อยให้ความคิดนั้นถูกเลื่อนออกไปครั้งแล้วครั้งเล่า
ด้วยข้ออ้างสารพัด
ถึงชมรมกรีฑา เพื่อนของฉัน
กองไม้แกะสลักรูปสัตว์ถูกจัดวางไว้เงียบ ๆ ในห้องของโต๊ะชมรม
แต่ละตัวไม่เหมือนกัน ไม่มีชิ้นไหนซ้ำ
มีเพียงชื่อของสมาชิกติดไว้ ...เรียบง่าย
เคยคิดจะทำของขวัญให้พวกเขามาตั้งแต่ช่วงที่เพิ่งเข้าชมรม
งานไม้แกะสลักที่มักทำเป็นประจำ
แต่สุดท้ายก็ปล่อยให้ความคิดนั้นถูกเลื่อนออกไปครั้งแล้วครั้งเล่า
ด้วยข้ออ้างสารพัด
ขอขอบคุณทุกคนที่เดินทางด้วยกันมาจนถึงตอนนี้ ทั้งสต๊าฟที่ดูแลคอมมูเป็นอย่างดีแล้วก็ทุกคนผ่านมาเล่นด้วยกัน ดีใจมากค่ะที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของคอมมูนี้ 6เดือนที่ผ่านมามีค่ากับเรามากจริง ๆ ขอบคุณที่เอ็นดูโคโทริกันนะคะ🥹
ส่วนคอนแทคสามารถดูได้ที่ท้ายดอคและห้องแลกคอนแทคในดิสคอร์ดค่ะ แอดได้เลยค่ะถ้าไม่ซีเรื่องความร้างกับเรื่องเราชวนคุยก่อนไม่เก่ง
ขอขอบคุณทุกคนที่เดินทางด้วยกันมาจนถึงตอนนี้ ทั้งสต๊าฟที่ดูแลคอมมูเป็นอย่างดีแล้วก็ทุกคนผ่านมาเล่นด้วยกัน ดีใจมากค่ะที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของคอมมูนี้ 6เดือนที่ผ่านมามีค่ากับเรามากจริง ๆ ขอบคุณที่เอ็นดูโคโทริกันนะคะ🥹
ส่วนคอนแทคสามารถดูได้ที่ท้ายดอคและห้องแลกคอนแทคในดิสคอร์ดค่ะ แอดได้เลยค่ะถ้าไม่ซีเรื่องความร้างกับเรื่องเราชวนคุยก่อนไม่เก่ง
(คอมมูจบแล้ว ขอบคุณทุกคนมากนะคะที่มาเล่นกับคุรุมุ 😭❤️ แม้หลังๆจะไม่ได้เล่นอีเว้นมากนัก เพราะติดงานหลวง ฮืออ 😭💦 แต่ได้เล่นกับทุกคนแล้วสนุกมากเลยค่ะ ❤️
ไว้พบกันใหม่นะคะ❤️)
(คอมมูจบแล้ว ขอบคุณทุกคนมากนะคะที่มาเล่นกับคุรุมุ 😭❤️ แม้หลังๆจะไม่ได้เล่นอีเว้นมากนัก เพราะติดงานหลวง ฮืออ 😭💦 แต่ได้เล่นกับทุกคนแล้วสนุกมากเลยค่ะ ❤️
ไว้พบกันใหม่นะคะ❤️)
(สกินสู้บอส + อาวุธ
- ดาบที่ DIY มาจากใบเลื่อย ตัด เจียร ลับคม ประกอบ By มอร์ทริด
- เอเทลน่าตั้งชื่อว่า Excalibur แม้ว่ามอร์ทริดจะบอกว่าเป็นชื่อที่ไม่เป็นมงคลก็ตาม)
(สกินสู้บอส + อาวุธ
- ดาบที่ DIY มาจากใบเลื่อย ตัด เจียร ลับคม ประกอบ By มอร์ทริด
- เอเทลน่าตั้งชื่อว่า Excalibur แม้ว่ามอร์ทริดจะบอกว่าเป็นชื่อที่ไม่เป็นมงคลก็ตาม)
—จุดจบ
—จุดจบ
(เป็นครั้งแรกเลยค่ะที่ได้เล่นมูเซอไวเวอ แต่รับรู้เลยว่าทีมงานและฝ่ายอาร์ตทุ่มเทกันมากๆ ได้ประสบการณ์ใหม่เยอะมาก มีสตอรี่ให้ตื่นเต้นทุกอีเวนท์ ขอบคุณที่ทำงานอย่างหนักและคอยดูแลลูกมูอย่างดีนะคะ เป็น 6 เดือนที่สนุกมากเลย
เพื่อนร่วมมูก็คอยสร้างสีสันอยู่เสมอ ขอบคุณทุกคนที่แวะมาเล่นด้วยกันค่ะ ได้ความทรงจำดีๆ เยอะมากจากที่นี่ แอบเสียดายนิดหน่อยที่จบลงแล้ว
ไว้เจอกันใหม่นะคะ!)
(เป็นครั้งแรกเลยค่ะที่ได้เล่นมูเซอไวเวอ แต่รับรู้เลยว่าทีมงานและฝ่ายอาร์ตทุ่มเทกันมากๆ ได้ประสบการณ์ใหม่เยอะมาก มีสตอรี่ให้ตื่นเต้นทุกอีเวนท์ ขอบคุณที่ทำงานอย่างหนักและคอยดูแลลูกมูอย่างดีนะคะ เป็น 6 เดือนที่สนุกมากเลย
เพื่อนร่วมมูก็คอยสร้างสีสันอยู่เสมอ ขอบคุณทุกคนที่แวะมาเล่นด้วยกันค่ะ ได้ความทรงจำดีๆ เยอะมากจากที่นี่ แอบเสียดายนิดหน่อยที่จบลงแล้ว
ไว้เจอกันใหม่นะคะ!)
(About ruki part)
ท่ามกลางเสียงอึกทึกจากการต่อสู้ไทไม่หยุดหย่อน แม้จะมีใครสักคนร่วงหล่นไม่อาจยืนหยัดต่อทว่าก็ยังไม่มีใครยอมท้อถอย
เด็กหนุ่มผมสีส้มอ่อนที่ยุ่งเหยิงก้มหน้าลง ยืนมองบริเวณที่โล่งที่ครั้งหนึ่งเคยมีคนที่รู้จักยืนอยู่ตรงนี้ไม่กี่นาทีที่แล้ว
"......."
“แปลกดีนะ…”
เสียงพึมพำหลุดออกมา
“เรารู้จักกัน… แค่นี้เองแท้ๆ”
+
(About ruki part)
ท่ามกลางเสียงอึกทึกจากการต่อสู้ไทไม่หยุดหย่อน แม้จะมีใครสักคนร่วงหล่นไม่อาจยืนหยัดต่อทว่าก็ยังไม่มีใครยอมท้อถอย
เด็กหนุ่มผมสีส้มอ่อนที่ยุ่งเหยิงก้มหน้าลง ยืนมองบริเวณที่โล่งที่ครั้งหนึ่งเคยมีคนที่รู้จักยืนอยู่ตรงนี้ไม่กี่นาทีที่แล้ว
"......."
“แปลกดีนะ…”
เสียงพึมพำหลุดออกมา
“เรารู้จักกัน… แค่นี้เองแท้ๆ”
+
กลางดึกสิ้นเดือนธันวา ฉันตัดสินใจทำอะไรบ้าบิ่น
แม้ท้องฟ้ากำลังจะพังลง และพื้นดินไม่มั่นคงอีกต่อไป มันก็ไม่แย่นักเมื่อมีสาวสวยคอยปลอบอยู่ข้าง ๆ
ดวงตาจดจ่อราวกับอยากเก็บรายละเอียดทุกอย่างเอาไว้ก่อนจะหมดโอกาส ส่วนความในใจมีมากเกินกว่าจะเรียบเรียงเป็นคำพูด
ไม่ใช่ครั้งแรกที่เราใกล้ชิดกันขนาดนี้
แต่ใครจะรู้ว่ามันจะเป็นครั้งสุดท้ายรึปล่าว
จากนี้ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น—
กลางดึกสิ้นเดือนธันวา ฉันตัดสินใจทำอะไรบ้าบิ่น
แม้ท้องฟ้ากำลังจะพังลง และพื้นดินไม่มั่นคงอีกต่อไป มันก็ไม่แย่นักเมื่อมีสาวสวยคอยปลอบอยู่ข้าง ๆ
ดวงตาจดจ่อราวกับอยากเก็บรายละเอียดทุกอย่างเอาไว้ก่อนจะหมดโอกาส ส่วนความในใจมีมากเกินกว่าจะเรียบเรียงเป็นคำพูด
ไม่ใช่ครั้งแรกที่เราใกล้ชิดกันขนาดนี้
แต่ใครจะรู้ว่ามันจะเป็นครั้งสุดท้ายรึปล่าว
จากนี้ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น—
เช้าวันใหม่มาเยือน ร่างกายเจ็บสะท้าน เนื้อที่เคยเชื่อมต่อกันตอนนี้กลับฉีกขาด โลหิตหยาดย้อยไหลรินตามลำตัว สองมือโอบกอดบาดแผลไว้ สองเท้าเดินหน้าอย่างไร้ทิศทาง
เจ็บชะมัดยาก...
‘มะม๊าจะเป็นยังไงบ้างนะ’
“มะม๊าครับ ไคคุงไม่อยากเล่นซ้อนหาแล้วนะครับ” น้ำเสียงอิดโรยถูกเปล่งออกมาอย่างไม่มีจุดหมาย
เช้าวันใหม่มาเยือน ร่างกายเจ็บสะท้าน เนื้อที่เคยเชื่อมต่อกันตอนนี้กลับฉีกขาด โลหิตหยาดย้อยไหลรินตามลำตัว สองมือโอบกอดบาดแผลไว้ สองเท้าเดินหน้าอย่างไร้ทิศทาง
เจ็บชะมัดยาก...
‘มะม๊าจะเป็นยังไงบ้างนะ’
“มะม๊าครับ ไคคุงไม่อยากเล่นซ้อนหาแล้วนะครับ” น้ำเสียงอิดโรยถูกเปล่งออกมาอย่างไม่มีจุดหมาย
[ ช̷̡̣̙̄͛̈́̋̋̈́̔̊̓͠ิ̶̙̣̖͈̹͙̣̑̽̄น̵̧̡̛͚̣̰͕̟̤̖̝̩̤͈̲̈́̎̓̄̇̿́́̈́͗͒̃̋͜ͅน̶̛̬̓̆̓̊͐͠͝ิ̵̲͚̥͈̟̭̘̖̞̀̇̇̽͒̊̃̌̽̓̽̾͐ͅก̶͓͉̞̟͔̜͚̲͋́̆̊͛̔ͅา̶̯́͗̀̋͌̌̉̎̆̽̾̾̕͝͝ม̸͎͎̫̦̟̞͈̔̌̂ิ̴̢̢̫͈̜̞͉̙̬̼̌̑̋̈́̈̂̈́̈͜͝͝ ชินเงน ]
[ ช̷̡̣̙̄͛̈́̋̋̈́̔̊̓͠ิ̶̙̣̖͈̹͙̣̑̽̄น̵̧̡̛͚̣̰͕̟̤̖̝̩̤͈̲̈́̎̓̄̇̿́́̈́͗͒̃̋͜ͅน̶̛̬̓̆̓̊͐͠͝ิ̵̲͚̥͈̟̭̘̖̞̀̇̇̽͒̊̃̌̽̓̽̾͐ͅก̶͓͉̞̟͔̜͚̲͋́̆̊͛̔ͅา̶̯́͗̀̋͌̌̉̎̆̽̾̾̕͝͝ม̸͎͎̫̦̟̞͈̔̌̂ิ̴̢̢̫͈̜̞͉̙̬̼̌̑̋̈́̈̂̈́̈͜͝͝ ชินเงน ]
ณ █▄▀█▀█
“ดูสิ ๆ หลานรักของผมกลับมาแล้ว! พาเพื่อนมาด้วยล่ะ”
ชายหนุ่มที่กำลังทำอาหาร หันไปมองตามที่ทิศที่เสียงข้างหลังบอก
รอยยิ้มประดับบนใบหน้า
..
“ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะครับ”
..
———————
ภาพสุดท้ายก่อนจากกันค่ะ
ขอบคุณที่มาโคกันนะ😊
@shingen-kzk.bsky.social
@shinmu-kzk.bsky.social
ณ █▄▀█▀█
“ดูสิ ๆ หลานรักของผมกลับมาแล้ว! พาเพื่อนมาด้วยล่ะ”
ชายหนุ่มที่กำลังทำอาหาร หันไปมองตามที่ทิศที่เสียงข้างหลังบอก
รอยยิ้มประดับบนใบหน้า
..
“ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะครับ”
..
———————
ภาพสุดท้ายก่อนจากกันค่ะ
ขอบคุณที่มาโคกันนะ😊
@shingen-kzk.bsky.social
@shinmu-kzk.bsky.social
⊹⊹—⊹ ⊹⊹ —⊹ ⊹— ⊹—⊹⊹ ⊹—⊹⊹ —⊹—— ——⊹⊹—— [] —⊹—⊹ ⊹— —⊹ [] ⊹⊹ [] —⊹⊹⊹ ⊹ [] ⊹⊹⊹⊹ ⊹— ⊹——⊹ ⊹——⊹ —⊹—— ⊹⊹——⊹⊹
⊹⊹—⊹ ⊹⊹ —⊹ ⊹— ⊹—⊹⊹ ⊹—⊹⊹ —⊹—— ——⊹⊹—— [] —⊹—⊹ ⊹— —⊹ [] ⊹⊹ [] —⊹⊹⊹ ⊹ [] ⊹⊹⊹⊹ ⊹— ⊹——⊹ ⊹——⊹ —⊹—— ⊹⊹——⊹⊹
ทางทีมงานขอขอบคุณทุกท่านที่เป็นส่วนหนึ่งของคอมมูนิตี้เรา และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะได้พบกันอีกครั้งในโอกาสหน้า
www.facebook.com/share/v/1A8p...
ทางทีมงานขอขอบคุณทุกท่านที่เป็นส่วนหนึ่งของคอมมูนิตี้เรา และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะได้พบกันอีกครั้งในโอกาสหน้า
www.facebook.com/share/v/1A8p...
รวดเร็วพอๆกับลมหายใจหนึ่งครั้ง
แล้วอีกคนก็ไม่อยู่ตรงนั้นอีกเลย
ไม่มีร่าง
ไม่มีเสียง
ไม่มีแม้แต่เงาที่ควรจะหลงเหลือ
พื้นที่ตรงหน้าโล่งเปล่าอย่างโหดร้าย
ราวกับโลกตั้งใจลบเขาออกไปจากความจริงโดยไม่ทิ้งคำอธิบาย
รามิยืนค้างอยู่ตรงนั้น
ดวงตาเบิกกว้าง
สมองปฏิเสธสิ่งที่เห็น
“ …รุกิ ? ”
.
.
(+)
รวดเร็วพอๆกับลมหายใจหนึ่งครั้ง
แล้วอีกคนก็ไม่อยู่ตรงนั้นอีกเลย
ไม่มีร่าง
ไม่มีเสียง
ไม่มีแม้แต่เงาที่ควรจะหลงเหลือ
พื้นที่ตรงหน้าโล่งเปล่าอย่างโหดร้าย
ราวกับโลกตั้งใจลบเขาออกไปจากความจริงโดยไม่ทิ้งคำอธิบาย
รามิยืนค้างอยู่ตรงนั้น
ดวงตาเบิกกว้าง
สมองปฏิเสธสิ่งที่เห็น
“ …รุกิ ? ”
.
.
(+)
[ ช่างมันเถอะ ]
[ เรามาทำสิ่งที่ถนัดกันดีกว่า. . . ]
[ ช่างมันเถอะ ]
[ เรามาทำสิ่งที่ถนัดกันดีกว่า. . . ]