龍城 龍之介 Tatsuki Ryūnosuke 1 年
co/dm open 24/7 เนียนรู้จัก ok!
https://docs.google.com/document/d/1jIyfIfc8c1llwyC8eZUAqiWM_bYl7z7ZHilo69o4ypc/edit?usp=drivesdk
ไม่หนาว ไม่เจ็บ
ไม่รู้สึกอะไรเลยนอกจากความปวกเปียก ราวกับร่างกายนี้ไม่ใช่ของตัวเอง
ดวงตาจับโฟกัสไม่ได้ แม้แต่ปลายนิ้วยังหนักอึ้งเกินจะขยับ
ทว่าเสียงวิ้งในหู หัวใจที่กำลังเต้นจนแทบจะทะลุออกมา และสัมผัสเหนียวเหนอะทั้งตัวบ่งบอกว่านี่ไม่ใช่ความฝัน
ยังคงได้ยินทุกคนรอบตัวพูดคุยกัน … โล่งอกไปที
ไม่หนาว ไม่เจ็บ
ไม่รู้สึกอะไรเลยนอกจากความปวกเปียก ราวกับร่างกายนี้ไม่ใช่ของตัวเอง
ดวงตาจับโฟกัสไม่ได้ แม้แต่ปลายนิ้วยังหนักอึ้งเกินจะขยับ
ทว่าเสียงวิ้งในหู หัวใจที่กำลังเต้นจนแทบจะทะลุออกมา และสัมผัสเหนียวเหนอะทั้งตัวบ่งบอกว่านี่ไม่ใช่ความฝัน
ยังคงได้ยินทุกคนรอบตัวพูดคุยกัน … โล่งอกไปที
แสงแดดแรกของปี 2017
ท้องฟ้ายามเช้าที่ได้เห็นทุกวัน และรัศมีอบอุ่นของดวงอาทิตย์ฉายส่องเปรียบเหมือนการฉลองให้แก่ชีวิตวัยรุ่นสุดบัดซบ
อยากลุกขึ้นมาไชโยอยู่หรอก
ทว่า
แสงแดดแรกของปี 2017
ท้องฟ้ายามเช้าที่ได้เห็นทุกวัน และรัศมีอบอุ่นของดวงอาทิตย์ฉายส่องเปรียบเหมือนการฉลองให้แก่ชีวิตวัยรุ่นสุดบัดซบ
อยากลุกขึ้นมาไชโยอยู่หรอก
ทว่า
กลางดึกสิ้นเดือนธันวา ฉันตัดสินใจทำอะไรบ้าบิ่น
แม้ท้องฟ้ากำลังจะพังลง และพื้นดินไม่มั่นคงอีกต่อไป มันก็ไม่แย่นักเมื่อมีสาวสวยคอยปลอบอยู่ข้าง ๆ
ดวงตาจดจ่อราวกับอยากเก็บรายละเอียดทุกอย่างเอาไว้ก่อนจะหมดโอกาส ส่วนความในใจมีมากเกินกว่าจะเรียบเรียงเป็นคำพูด
ไม่ใช่ครั้งแรกที่เราใกล้ชิดกันขนาดนี้
แต่ใครจะรู้ว่ามันจะเป็นครั้งสุดท้ายรึปล่าว
จากนี้ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น—
กลางดึกสิ้นเดือนธันวา ฉันตัดสินใจทำอะไรบ้าบิ่น
แม้ท้องฟ้ากำลังจะพังลง และพื้นดินไม่มั่นคงอีกต่อไป มันก็ไม่แย่นักเมื่อมีสาวสวยคอยปลอบอยู่ข้าง ๆ
ดวงตาจดจ่อราวกับอยากเก็บรายละเอียดทุกอย่างเอาไว้ก่อนจะหมดโอกาส ส่วนความในใจมีมากเกินกว่าจะเรียบเรียงเป็นคำพูด
ไม่ใช่ครั้งแรกที่เราใกล้ชิดกันขนาดนี้
แต่ใครจะรู้ว่ามันจะเป็นครั้งสุดท้ายรึปล่าว
จากนี้ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น—
12 ตุลาคม 2016
วันที่ใครซักคนอ่านคำประกาศสำคัญ เผยซึ่งความจริงภายใต้เรื่องราวทั้งหมด
เขาเองก็อยู่รับฟังเป็นหนึ่งในฝูงชน
พอจะรู้เรื่องอยู่บ้าง
อย่างน้อยก็สามในสี่
แต่ก็
ไม่เห็นจะเข้าใจเลย ?
12 ตุลาคม 2016
วันที่ใครซักคนอ่านคำประกาศสำคัญ เผยซึ่งความจริงภายใต้เรื่องราวทั้งหมด
เขาเองก็อยู่รับฟังเป็นหนึ่งในฝูงชน
พอจะรู้เรื่องอยู่บ้าง
อย่างน้อยก็สามในสี่
แต่ก็
ไม่เห็นจะเข้าใจเลย ?
“แบบนี้…พอจะช่วยได้มั้ย ?
อย่างน้อยก็จนกว่าของกินจะมา”
พูดด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ แต่ในใจกำลังกรีดร้องพร้อมอุณหภูมิร่างกายที่พุ่งสูง
“แล้วเสร็จจากที่นี่ ค่อยไปหาถุงมือน่ารัก ๆ ใส่กันเนาะ☆”
ชักอยากจะขอบคุณความกล้าของตัวเองขึ้นมาแล้ว
ไม่สิ หน้าหนาวนี่มันสุดยอด !!!
“แบบนี้…พอจะช่วยได้มั้ย ?
อย่างน้อยก็จนกว่าของกินจะมา”
พูดด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ แต่ในใจกำลังกรีดร้องพร้อมอุณหภูมิร่างกายที่พุ่งสูง
“แล้วเสร็จจากที่นี่ ค่อยไปหาถุงมือน่ารัก ๆ ใส่กันเนาะ☆”
ชักอยากจะขอบคุณความกล้าของตัวเองขึ้นมาแล้ว
ไม่สิ หน้าหนาวนี่มันสุดยอด !!!
จังหวะแบบนี้ก็ต้องกุมมือแน่อยู่แล้ว แต่นิ้วเขาก็ดันเย็นไปหมดเพราะความตื่นเต้นจนชาไม่ต่างกันนี่สิ …
แต่เพราะอยากกุมมือสาว ก็เลยเลือกปล่อยใจปล่อยกายทำตามเสียงในหัว
“ชุดสวยมากเลยก็จริง แต่ฉันอยากให้โมโมะจังอุ่นมากกว่านะ”
“ถ้างั้น—”
มือยกขึ้น สอดเรียวนิ้วประสานกับฝ่ามือที่เล็กกว่า
+
จังหวะแบบนี้ก็ต้องกุมมือแน่อยู่แล้ว แต่นิ้วเขาก็ดันเย็นไปหมดเพราะความตื่นเต้นจนชาไม่ต่างกันนี่สิ …
แต่เพราะอยากกุมมือสาว ก็เลยเลือกปล่อยใจปล่อยกายทำตามเสียงในหัว
“ชุดสวยมากเลยก็จริง แต่ฉันอยากให้โมโมะจังอุ่นมากกว่านะ”
“ถ้างั้น—”
มือยกขึ้น สอดเรียวนิ้วประสานกับฝ่ามือที่เล็กกว่า
+
ประโยคหลังเสียงแผ่วลงนิดหน่อย เมื่อได้รับคำเยินยอเรื่องเสื้อผ้าที่ใส่อยู่กลับมาเขาก็ยิ้มแหะอย่างเขินอาย
“ง งั้นเหรอ ดีใจจัง ฮะฮะ”
คำว่า‘เท่สุด ๆ ไปเลย~☆’ดังก้องในหัวต่อสามถึงสี่รอบ เขาหลบตา ในอกรู้สึกเหมือนกับหัวใจเต้นผิดจังหวะไปหลายหน
โมโมะจังปากหวานชะมัด-!! จะถูกชมกี่รอบก็ไม่ชินซักที
อันตราย อันตราย
+
ประโยคหลังเสียงแผ่วลงนิดหน่อย เมื่อได้รับคำเยินยอเรื่องเสื้อผ้าที่ใส่อยู่กลับมาเขาก็ยิ้มแหะอย่างเขินอาย
“ง งั้นเหรอ ดีใจจัง ฮะฮะ”
คำว่า‘เท่สุด ๆ ไปเลย~☆’ดังก้องในหัวต่อสามถึงสี่รอบ เขาหลบตา ในอกรู้สึกเหมือนกับหัวใจเต้นผิดจังหวะไปหลายหน
โมโมะจังปากหวานชะมัด-!! จะถูกชมกี่รอบก็ไม่ชินซักที
อันตราย อันตราย
+
โรลปิด w @momoka-kzk.bsky.social
เป็นเพราะใบปลิวที่ดึงดูดสายตา และความรู้สึกอยากหลีกหนีจากเรื่องเลวร้าย ทำให้เขามายืนอยู่ที่นี่
หน้าคาเฟ่ จุดประจำในการเที่ยวเล่น
แม้จะไม่ใช่ครั้งแรกที่มา แต่ใจก็เต้นโครมครามไปกับบรรยากาศรอบข้าง
โดยเฉพาะเมื่อเห็นคนคุ้นเคยเดินใกล้เข้ามา ดึงดูดสายตามากกว่าใคร
“โมโมะจัง-!”
แย่ล่ะ แย่ล่ะ แย่ล่ะ
+
โรลปิด w @momoka-kzk.bsky.social
เป็นเพราะใบปลิวที่ดึงดูดสายตา และความรู้สึกอยากหลีกหนีจากเรื่องเลวร้าย ทำให้เขามายืนอยู่ที่นี่
หน้าคาเฟ่ จุดประจำในการเที่ยวเล่น
แม้จะไม่ใช่ครั้งแรกที่มา แต่ใจก็เต้นโครมครามไปกับบรรยากาศรอบข้าง
โดยเฉพาะเมื่อเห็นคนคุ้นเคยเดินใกล้เข้ามา ดึงดูดสายตามากกว่าใคร
“โมโมะจัง-!”
แย่ล่ะ แย่ล่ะ แย่ล่ะ
+
เพราะงั้นเขาถึงได้เอ่ยปากถาม … ว่ารู้สึกยังไงกับเรื่องราวพวกนี้
ได้คำตอบมาพร้อมเสียงหัวเราะเจือจาง ท่ามกลางลมหนาวพัดผ่านพร้อมภาพท้องฟ้าสุดวิปริต
เราเหมือนกัน
ตรงที่อยากจดจ่อแค่กับเรื่องดี ๆ ที่ยังพอมีหลงเหลือ … แม้จะน้อยนิด หรือสูญเสียอะไรไประหว่างทาง
ยังไงซะหายนะทุกอย่างที่เกิดขึ้นก็เป็น「เรื่องที่ช่วยไม่ได้」
เพราะงั้นเขาถึงได้เอ่ยปากถาม … ว่ารู้สึกยังไงกับเรื่องราวพวกนี้
ได้คำตอบมาพร้อมเสียงหัวเราะเจือจาง ท่ามกลางลมหนาวพัดผ่านพร้อมภาพท้องฟ้าสุดวิปริต
เราเหมือนกัน
ตรงที่อยากจดจ่อแค่กับเรื่องดี ๆ ที่ยังพอมีหลงเหลือ … แม้จะน้อยนิด หรือสูญเสียอะไรไประหว่างทาง
ยังไงซะหายนะทุกอย่างที่เกิดขึ้นก็เป็น「เรื่องที่ช่วยไม่ได้」
[ ต้นเดือนตุลาคม | หลังจากเหตุการณ์ผลึกความทรงจำร่วงหล่น ]
ริวโนะสุเกะคิดมาโดยตลอดว่าตัวเองมีความสุขดี
เพราะเขาไม่รู้ว่าควรรู้สึกยังไงกับการที่ทั้งโลกกำลังค่อย ๆ พังทลายลงต่อหน้า
พูดให้ถูกคือจัดระเบียบความคิดไม่ได้เลยซักนิด —ทุกอารมณ์ตีปนมั่ว เหตุและผลผิดเพี้ยนใช้การไม่ได้ อื้ออึงจนยากจะกลั่นกรอง
… ยังดีที่คนข้างกายคือเธอ
เขาถึงได้กล้าแสดงสีหน้าคล้ายคนหลงทาง
[ ต้นเดือนตุลาคม | หลังจากเหตุการณ์ผลึกความทรงจำร่วงหล่น ]
ริวโนะสุเกะคิดมาโดยตลอดว่าตัวเองมีความสุขดี
เพราะเขาไม่รู้ว่าควรรู้สึกยังไงกับการที่ทั้งโลกกำลังค่อย ๆ พังทลายลงต่อหน้า
พูดให้ถูกคือจัดระเบียบความคิดไม่ได้เลยซักนิด —ทุกอารมณ์ตีปนมั่ว เหตุและผลผิดเพี้ยนใช้การไม่ได้ อื้ออึงจนยากจะกลั่นกรอง
… ยังดีที่คนข้างกายคือเธอ
เขาถึงได้กล้าแสดงสีหน้าคล้ายคนหลงทาง
[ ซักช่วงหลังการย้ายเข้ามาอาศัยที่นีโอพลาซ่า ]
ท้องฟ้ากำลังค่อย ๆ แตกออกราวกระจกแก้ว และทั้งเมืองกำลังส่งเสียงครืนนน-น่าขนหัวลุก
ถ้าเป็นเมื่อหลายเดือนก่อนเขาคงอกสั่นขวัญผวา นั่งกอดเข่าคุดคู้ฟูมฟายจนหมดสภาพ
มาตอนนี้ถึงแม้ยังกลัวจับใจ แต่ก็เรียนรู้ที่จะรับมือกับมันได้บ้างแล้ว ถึงได้กล้ามานั่งมองภาพทิวทัศน์สุดแสนวิปริต
ไม่มีชีวิตชีวาเอาซะเลยน้า
— ☆
[ ซักช่วงหลังการย้ายเข้ามาอาศัยที่นีโอพลาซ่า ]
ท้องฟ้ากำลังค่อย ๆ แตกออกราวกระจกแก้ว และทั้งเมืองกำลังส่งเสียงครืนนน-น่าขนหัวลุก
ถ้าเป็นเมื่อหลายเดือนก่อนเขาคงอกสั่นขวัญผวา นั่งกอดเข่าคุดคู้ฟูมฟายจนหมดสภาพ
มาตอนนี้ถึงแม้ยังกลัวจับใจ แต่ก็เรียนรู้ที่จะรับมือกับมันได้บ้างแล้ว ถึงได้กล้ามานั่งมองภาพทิวทัศน์สุดแสนวิปริต
ไม่มีชีวิตชีวาเอาซะเลยน้า
— ☆
แผ่นฟิล์มกักเก็บความทรงจำ ด้านหลังบันทึกข้อความที่เขียนด้วยลายมือขยุกขยุยเอาไว้
ซักวันมันคงเป็นช่วงเวลาที่น่าคิดถึง
‘ภาพนี้ถ่ายโดยอุซากิจังล่ะ’
แผ่นฟิล์มกักเก็บความทรงจำ ด้านหลังบันทึกข้อความที่เขียนด้วยลายมือขยุกขยุยเอาไว้
ซักวันมันคงเป็นช่วงเวลาที่น่าคิดถึง
‘ภาพนี้ถ่ายโดยอุซากิจังล่ะ’
#KzK_Udk_Support
เพราะมีกิจกรรมกีฬาสีเลยทำให้ได้คุยกับผู้คนเยอะแยะเลย แถมยังได้รู้จักคนจากคิไซมากขึ้นอีก ดีชะมัด
หลังจากเสียเหงื่อพักใหญ่ก็ทำให้ร่างกายร้อนระอุขึ้นมาแม้จะเป็นหน้าหนาว ต้องขอบคุณเด็กสาวจากคิไซคนนี้ที่คอยยื่นน้ำให้— มีแรงฮึ้ดขึ้นมาอีกรอบแล้วล่ะ
“อุซากิจังแต๊งกิ้ว ☆”
สู้ตาย !
#KzK_Udk_Support
เพราะมีกิจกรรมกีฬาสีเลยทำให้ได้คุยกับผู้คนเยอะแยะเลย แถมยังได้รู้จักคนจากคิไซมากขึ้นอีก ดีชะมัด
หลังจากเสียเหงื่อพักใหญ่ก็ทำให้ร่างกายร้อนระอุขึ้นมาแม้จะเป็นหน้าหนาว ต้องขอบคุณเด็กสาวจากคิไซคนนี้ที่คอยยื่นน้ำให้— มีแรงฮึ้ดขึ้นมาอีกรอบแล้วล่ะ
“อุซากิจังแต๊งกิ้ว ☆”
สู้ตาย !
#KzK_Undoukai_Dogeball
[ ช่วงก่อนเริ่มการแข่งขันดอดจ์บอล ]
จริง ๆ แล้วก็ตั้งใจมาเชียร์โมโมกะจังด้วย (ถึงจะอยู่คนละสีก็เถอะ)
เสร็จจากตรงนี้ก็กะจะชวนไปเติมพลังด้วยของหวาน ๆ ซักหน่อย
—ดีมั้ยนะ ?
#KzK_Undoukai_Dogeball
[ ช่วงก่อนเริ่มการแข่งขันดอดจ์บอล ]
จริง ๆ แล้วก็ตั้งใจมาเชียร์โมโมกะจังด้วย (ถึงจะอยู่คนละสีก็เถอะ)
เสร็จจากตรงนี้ก็กะจะชวนไปเติมพลังด้วยของหวาน ๆ ซักหน่อย
—ดีมั้ยนะ ?