#KzK_Daynone (True ending)
*** CW : เลือด แผล การตั้งครรภ์ ***

“ป๊ะป๋าจะช่วยหนูออกมาเอง“

cms. Mx Sesenta

“ฮิมาวาริ“

Music/Lyrics: Tianpansa
Illustration: Mx Sesenta
Vocal: Riku, Iroha

#KzK_Story

เช้าวันใหม่หลังจุดจบ
.
.
.

(ของแบบนี้มันต้องมีรูปประกอบ)

#KzK_Story
.
.
.
.
.
วันที่ 4 เมษายน 2016
วันที่ 8 กันยายน 2016
คืนก่อนวันคริสต์มาสในปี 2016
วันที่ 25 ธันวาคม 2016

กระทั่งวันที่ 31 ธันวาคม 2016

ทุกคนที่อยู่ ณ ตรงนี้ล้วนแต่สำคัญกับกับโยชิดะ โควงะและการตอบรับหรือการให้คำสัญญาของเธอมันหนักแน่นพอที่จะให้ทุกคนรับรู้มันว่าเธอไม่ใช่คนที่ผิดคำพูด

#KzK_DayNone

(สกินสู้บอส + อาวุธ

- ดาบที่ DIY มาจากใบเลื่อย ตัด เจียร ลับคม ประกอบ By มอร์ทริด

- เอเทลน่าตั้งชื่อว่า Excalibur แม้ว่ามอร์ทริดจะบอกว่าเป็นชื่อที่ไม่เป็นมงคลก็ตาม)

[ เอนด์ดิ้งคอมมูคิโบวซากุระ ]

ทางทีมงานขอขอบคุณทุกท่านที่เป็นส่วนหนึ่งของคอมมูนิตี้เรา และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะได้พบกันอีกครั้งในโอกาสหน้า

www.facebook.com/share/v/1A8p...

#KzK_DayNone

" จงใช้ชีวิตอย่างภาคภูมิ "

" จงมีชีวิตต่อไปต่อให้เปล่าเปลี่ยวแค่ไหนก็ตาม "

[Epilogue]

ณ █▄▀█▀█

“ดูสิ ๆ หลานรักของผมกลับมาแล้ว! พาเพื่อนมาด้วยล่ะ”

ชายหนุ่มที่กำลังทำอาหาร หันไปมองตามที่ทิศที่เสียงข้างหลังบอก

รอยยิ้มประดับบนใบหน้า

..

“ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะครับ”

..

———————

ภาพสุดท้ายก่อนจากกันค่ะ
ขอบคุณที่มาโคกันนะ😊

@shingen-kzk.bsky.social
@shinmu-kzk.bsky.social

海野 海也 - เสียชีวิต

TW : ภาพมีสีรุนแรงและนอยซ์
อาจก่อให้เกิดความไม่สบายใจจากทั้งคำพูดและการกระทำ

หากคิดว่ารับไม่ไหวโปรดเลื่อนผ่าน
.
.
.
.

-------------------

It's time to say Good bye now

-------------------

#KzK_Commu

ref: good bye eri

#KzK_DayNone

TW : การตายของตัวละคร / เลือด

ร่างกายเขาหนักอึ้ง
แม้คิดจะขยับร่างกายก็ขยับไม่ได้แต่น้อย

ลมหายใจหอมถี่อย่างตื่นตระหนก
ก่อนเบาบางลงในชั่วอึดใจ
ราวกับชีวิตอันแสนเปราะบาง

กำลังจะดับมอดลง

เขายังปกป้องใครไว้ไม่ได้เลย
แค่จะช่วยเด็กพวกนั้นยังไม่ได้
แค่จะตายช้าที่สุด

เพื่อรอดูพวกเขารอดชีวิต

ยังทำไม่ได้เลย

ดวงตาเขาพร่าลง
เสียงเริ่มอื้ออึง

#KzK_Commu

“...ฮิมาวาริจัง"
"อยู่ตรงนั้นรึเปล่า..."
"รอป๊ะป๋าก่อนนะ...“

ทาเนะซาดะ ชิกิ
สามีของทาเนะซาดะ นาโอะ
และพ่อของฮิมาวาริ

bit.ly/4eUpbze

เขาไม่ได้เป็นคนกล้าหาญ
ไม่ได้เป็นคนที่ดีพอที่จะยอมสละชีวิต

เขาก็แค่..
อยากมีชีวิตอยู่

เขายังมีความหวัง
ยังมีความฝันที่ยังไม่ได้ไปถึง

ยังมีอีกหลากหลายสิ่งที่ไม่ได้พูดออกไป

ยังมีผู้คนที่อยากเดินกลับไปหาอีกครั้ง
.
.

ขอแค่อีกนิดเดียว
.
.
ขอแค่ผ่านมันไปได้อีกก้าวเดียวเท่านั้น

เขายังไม่พร้อมจะตาย

ไม่ใช่ตอนนี้

ไม่ใช่หลังจากที่พยายามมาไกลขนาดนี้

ไม่ใช่หลังจากที่ฝืนยืนมาได้ถึงตรงนี้

(+)

[ ทำนาย ]

แสงหลากสีระเบิดซัดเข้ามา
ราวกับจะฉีกโลกทั้งใบออกเป็นชิ้น

ความร้อน
ความกดดัน
ความเจ็บปวด..

ทุกอย่างถาโถมใส่ร่างของ
ฟุกะเซ็ทสึ รุกิ

แต่ถึงอย่างนั้น
เขาก็ยังยืนอยู่..
มือที่สั่นเทายังกำดาบแน่น

ดวงตายังคงจ้องไปยังข้างหน้า

(+)

(หย่อนค่ะ วาดดองไว้ตั้งแต่ต้นธันวา ก่อนทุกคนจะไม่ได้เห็นหน้าเพื่อนสมัยเด้กยุกิจัง)

[ #KzK_story | #KzK_DayNone ]

เส้นทางสู่ความหวังของแบบนั้นน่ะ—

'ยูกิริ โคกะ' ไม่เคยเชื่อตั้งแต่วันที่พวกเราเสียพ่อแม่

ทั้งที่ไม่เชื่อ、สองขากลับก้าวขึ้นมาบนรถไฟ แม้ว่าเขาไม่มีความคิดที่จะทอดทิ้งครอบครัวไว้ข้างหลัง

นั่นก็เพราะเหตุผลง่ายๆ

"ประธาน—!"

ประธานชมรมศึกษาอิเฮน รุ่นพี่ที่มักจดบันทึก ลูกชายที่รักคุณแม่สุดหัวใจ

「 คามิทากะ มาโคโตะ 」

Happy children day!

ณ โลกอีกใบของความฝันใครสักคนหนึ่ง

สถานที่ปราศจากความทุกข์และความโศกเศร้าทั้งมวล

“ผมหวังว่า เธอจะเติบโตเป็นเด็กที่มีความสุขนะครับ ชินคุง”

ชายคนหนึ่งกล่าวกับเด็กในอ้อมกอด

@shingen-kzk.bsky.social

——

“҈̨̕ค̵̧̛ร҉̧̕ั̴̶้̧̕̕͜ง̸͜͡ห̶̢͞น̸้͢͝҈̨҇า҉̢͠ ห̴̡҇ว̶̕͢ั̵̛͢ง̶̢͠ว̴̸่̨̡͠͝า̴̧͠พ̴̧͞ว̴̡͞ก҉҇͢เ҈̧͞ร҉̢̛า̵͜͝จ҈҇͜ะ̸̡̛เ̷̧͠ป̸̢҇็҈̧̛น̷̡҇พ̴̸่̡͢͡͠อ̷̡͞ล̸̵ู̡̨̛͡ก҉̨͝ก̴̧͝ั̷̕͜น҈͢͞จ̵͜͞ร̶̨҇ิ҉̡͝ง̷̨҇ ๆ̷̧҇น̵͢͠ะ̶̡҇ค̶̛͢ร҈̢͞ั҉͜͠บ̵̢͡”̴̢͠

“ ผีเสื้อพวกนี้น่ะ.. มันมีวงจรของมันน่ะคามิชิน ”

“ ระยะไข่ ระยะตัวอ่อน.. ระยะดักแด้.. ก่อนจะเป็นระยะผีเสื้อ “

“ แต่มันก็อยู่ได้ไม่นานเท่านั้นหรอกนะ “

” นายเกิดมา นายเจ็บตัว นายแก่ลง สุดท้ายนายก็ต้องดับสูญอยู่ดี “

” แล้วนายโตขึ้นอยากจะทำอะไรล่ะ คามิชิน “

@kamishin-kzk.bsky.social

( แฮปปี้วันเด็กค่ะ )

[ บอส : เส้นทางสู่ความหวัง ]

-ฮานาโอริ โคโตเนะ?-

#KZK_Commu

"หนีไปมันก็คงช่วยอะไรไม่ได้แล้ว"

"ถ้าอยากมีชีวิตต่อ ก็มีแต่ต้องสู้ ใช่มั้ยล่ะ??"

----------------

โอเซคิ โควคิ | 大関 鋼毅
ปี 2 ชมรมกรีฑา | ชมรมภาษามือ

❉ Doc in Bio
❉ Co / Role /Talk ⇒ DM

#KzK_DayNone
#KzK_story
ในเดือนธันวาคม ก่อนถึงบทสรุป

วันที่หิมะโปรยลงช้าๆ เหมือนเถ้าถ่านสีขาวที่ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
ทับถมซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนถนนหน้าคิไซพลาซ่าแทบจะกลายเป็นผืนเดียวกับฟ้าเหนือศีรษะ

อากาศหนาวบาดผิวจนเสียงลมหายใจของรามิกลายเป็นไอสีจางที่สั่นระริกอยู่ตรงริมฝีปาก

เขายืนอยู่หน้าประตูอัตโนมัติที่หยุดทำงานมานานแล้ว มองผ่านกระจกแตกเป็นใยแมงมุมออกไปยังเมือง

+

“ เราขอ… ไปกับพวกเธอด้วย “

” ได้ไหม..?”

เสียงของเด็กสาวดังขึ้น
เมื่อคุณเงยหน้าขึ้นมอง เบื้องหน้าคือ เธอเจ้าของผมชมพูอันคุ้นตา

ใบหน้า ท่าทาง รอยยิ้ม
ทุกอย่างเหมือนเธอไม่มีผิด

แต่บางอย่างไม่ถูกต้อง

สัญชาตญาณร้องเตือน
แม้รูปลักษณ์จะเหมือนเดิม

แต่สิ่งที่ยืนอยู่ตรงหน้า ไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไป

สายตาคู่นั้นว่างเปล่า
ราวกับกำลังเลียนแบบ ความเป็นมนุษย์