بعد تحریم‌ها مضیقه‌ی پارچه داشتیم که یک سری آقایان سربالا تصمیم می‌گرفتن چه پارچه‌ای وارد بشه و چه پارچه‌ای نه. و البته به قدری قیمت‌ها مسخره شده که یه پارچه متوسط حدود ۱۰- ۱۲ میلیون تومن می‌شه. الان که رفتم، پارچه از قبل هم محدودتر شده. گمون واسه همینه که تو تابستون تولیداتمون منحصر به انواع لینن شده:))

شاهد بدترین ماچ تاریخ بودم در pain and glory

تو یه دونه کار انواع و اقسام نبایدها و حماقت‌های ممکن رو عملی کردم. تو یه دونه نقاشی. فاکینگ یه دونه نقاشی.
My mind needs the talk to refresh its memory (of painting!)

از روزی که دوستم بهم گفت از نیک لند دعوت کردن با ژیژک مصاحبه کنه هر روز بهش مسیج می‌دم دعوت رو قبول کرد یانه؟ آبسسد شدم.

به مهسا گفتم دیگه از اینکه غمگین‌ترینِ دنیا باشم خسته شدم.
ایشالا فقط دیگه تو شادیا ببینمتون.

دیشب از خودم واقعا پرسیدم که چرا میشن ایمپاسیبل رو در آغوش می‌گیرم؟ کارهای ساده‌تر چه اشکالی دارن؟

مهسا با پدیده‌ای شناخته شده که در توییتر ازش غافل بودم پرده‌برداری کرد.
عزیزانم در حوزه‌ی هنر قطعیتی وجود نداره. سر همینه سخته.
هر کجا دیدید یکی با قطعیت تمام چیزی رو تایید یا رد کرد، دوتا پای دیگه هم قرض بگیرید و الفرار.

حین اینکه از "وضعیت موجود در سوریه: آزادی" در پوستم نمی‌گنجم، به قدری اون ترس و بدبینی موروثی خاورمیانه‌ای توم رسوب کرده که نمی‌ذاره به آینده‌اش امیدوار باشم. خیلی هم به این تحریر الشام شکاکم. گروه منشعب از القاعده باز هم اسم القاعده رو یدک می‌کشه. شاید یه بار خاورمیانه‌ای خوش‌شانس باشه خبر خوب بشنوه

اگر اونقدر امتیاز داشتم که بتونم هر کجای دنیا که خواستم زندگی کنم، حتما چندین سالی آرژانتین زندگی می‌کردم.
(بله دوست قشنگم با پاسپورت یه کشور دیگه هم بعیده راهم بدن به خاطر محل تولد!)

رفتم مراسم ختم، همکلاسی متوفی بند کرده بود به خانم متوفی که ماشالا عجب جوونی. خانم خیلی ملایم و نرم لطیف گفت ۲۵ ساله همسرشونن. من بودم حداقل می‌گفتم not that it's any of ur business
بابا ملت تو مجلس ختم هم دست برنمی‌دارن؟ اونم برای آدمی که جز خوبی برای اطرافیانش نذاشت؟

مهسا جان نمی‌دونم چطور یا چگونه، عکس بیفور افتری از ابعادمون رو گذاشته بود رو پروفایل واتس‌اپ. ابعاد شکم، ران، زیر شکم و الی آخر :))

هنوز چیزی ندارم خدمتتون عرض کنم جز اینکه امان از دست خواهران سیندرلا.