Вось, цяпер назіраем развіццё гэтых ідэй :) Барселона Фліка ляціць наперад ужо хутчэй як каманда Здэнэка Зэмана, а не Саккі, і душыць суперніка на чужой палове, хаця пераадычна і атрымлівае за каўнер. Цікава, што цяпер і аўтсайдары ў той жа Бундэслізе спрабуюць так гуляць, каманды рэдка закрываюцца.

Угу – увогуле цікава, якімі трэнерам становяцца куміры мінулага цяпер – Хабі Алонса, Ківу, Артэта, Кампані... Шмат адносна маладых у топах.

Мяркую, што Левандоўскі лепей як завяршыцель, але Кейн больш пазітыўна ўплывае на гульню каманды ў цэлым.

У юнаках захапляе хутчэй тое, як вольна і крэатыўна яны гуляюць, як разгойдваюць сістэмную гульню – вайбы бразільцаў 90-х – нулявых.
Кейн у гэтым сезоне не толькі забівае, але і адцягваецца, раздае, адбірае – я такой эвалюцыі ад яго дакладна не чакаў:) Носіцца па ўсім полі, але разумна.

Па персонах:
- Мбаппэ, можа, і не R9, але ўсё ж лепшы за Бэйла
- Леваногія абаронцы з радыёкіраваным пасам: Шлотэрбэк, Бастоні
- Хары Кейн зараз робіць на полі проста ўсё, хіба найлепшы сезон у кар'еры
- Падлеткі, якія гуляюць на чыстым таленце: Ламін Ямаль, Ленарт Карл

- Радыкальнае пераасэнсаванне гульні на флангах (ілжывыя фулбэкі, ілжывыя вінгеры, універсальныя вінгбэкі)
- Дзе-нідзе ў больш працавітых ролях вяртаюцца падзакінутыя амплуа "дзясяткі" – раю паглядзець Ніка Паса ў "Кома".

Мэссі і Раналду моцна выпалілі зямлю ў дыскурсе пра сапраўдных зорак футбола, гэта праўда. Але ёсць цікавае і проста зараз:
- Абаронцы усё больш атлетычныя і з усё лепшым пасам, выконваюць больш задач на полі.
- Каманды з самым радыкальным прэсінгам у гісторыі (Барса Фліка, напрыклад)