「全部、どうでもいい」
____________________________________
千律・彩 | 2年| 弓道部 🏹🍃
____________________________________
Doc : bit.ly/Sai_KzK
(Role/Co/MT/DM ✅)
#KzK_Commu
TW : การตายของตัวละคร / เลือด
ร่างกายเขาหนักอึ้ง
แม้คิดจะขยับร่างกายก็ขยับไม่ได้แต่น้อย
ลมหายใจหอมถี่อย่างตื่นตระหนก
ก่อนเบาบางลงในชั่วอึดใจ
ราวกับชีวิตอันแสนเปราะบาง
กำลังจะดับมอดลง
เขายังปกป้องใครไว้ไม่ได้เลย
แค่จะช่วยเด็กพวกนั้นยังไม่ได้
แค่จะตายช้าที่สุด
เพื่อรอดูพวกเขารอดชีวิต
ยังทำไม่ได้เลย
ดวงตาเขาพร่าลง
เสียงเริ่มอื้ออึง
TW : การตายของตัวละคร / เลือด
ร่างกายเขาหนักอึ้ง
แม้คิดจะขยับร่างกายก็ขยับไม่ได้แต่น้อย
ลมหายใจหอมถี่อย่างตื่นตระหนก
ก่อนเบาบางลงในชั่วอึดใจ
ราวกับชีวิตอันแสนเปราะบาง
กำลังจะดับมอดลง
เขายังปกป้องใครไว้ไม่ได้เลย
แค่จะช่วยเด็กพวกนั้นยังไม่ได้
แค่จะตายช้าที่สุด
เพื่อรอดูพวกเขารอดชีวิต
ยังทำไม่ได้เลย
ดวงตาเขาพร่าลง
เสียงเริ่มอื้ออึง
ทางทีมงานขอขอบคุณทุกท่านที่เป็นส่วนหนึ่งของคอมมูนิตี้เรา และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะได้พบกันอีกครั้งในโอกาสหน้า
www.facebook.com/share/v/1A8p...
ทางทีมงานขอขอบคุณทุกท่านที่เป็นส่วนหนึ่งของคอมมูนิตี้เรา และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะได้พบกันอีกครั้งในโอกาสหน้า
www.facebook.com/share/v/1A8p...
แสงหลากสีระเบิดซัดเข้ามา
ราวกับจะฉีกโลกทั้งใบออกเป็นชิ้น
ความร้อน
ความกดดัน
ความเจ็บปวด..
ทุกอย่างถาโถมใส่ร่างของ
ฟุกะเซ็ทสึ รุกิ
แต่ถึงอย่างนั้น
เขาก็ยังยืนอยู่..
มือที่สั่นเทายังกำดาบแน่น
ดวงตายังคงจ้องไปยังข้างหน้า
(+)
แสงหลากสีระเบิดซัดเข้ามา
ราวกับจะฉีกโลกทั้งใบออกเป็นชิ้น
ความร้อน
ความกดดัน
ความเจ็บปวด..
ทุกอย่างถาโถมใส่ร่างของ
ฟุกะเซ็ทสึ รุกิ
แต่ถึงอย่างนั้น
เขาก็ยังยืนอยู่..
มือที่สั่นเทายังกำดาบแน่น
ดวงตายังคงจ้องไปยังข้างหน้า
(+)
#โรลปิด w/ @sakura-kzk.bsky.social
ทั่วทั้งเมืองคิไซถูกปกคลุมด้วยหิมะสีขาว ท่ามกลางความวังเวงยังคงมีแสงไฟประดับประดาให้พอรู้สึกถึงเทศกาลรื่นเริงที่ยังถูกจัดขึ้นแม้ในช่วงที่โลกใกล้ดับสูญ
ราวกับว่านี่คือเทศกาลครั้งสุดท้ายของเหล่ามวลมนุษย์
ไซเหลือบมองต้นคริสต์มาสกลางห้างสรรพสินค้าที่ถูกตกแต่งอย่างสวยงามก่อนจะมองเลยขึ้นไปบนยอดของต้นสน
+
#โรลปิด w/ @sakura-kzk.bsky.social
ทั่วทั้งเมืองคิไซถูกปกคลุมด้วยหิมะสีขาว ท่ามกลางความวังเวงยังคงมีแสงไฟประดับประดาให้พอรู้สึกถึงเทศกาลรื่นเริงที่ยังถูกจัดขึ้นแม้ในช่วงที่โลกใกล้ดับสูญ
ราวกับว่านี่คือเทศกาลครั้งสุดท้ายของเหล่ามวลมนุษย์
ไซเหลือบมองต้นคริสต์มาสกลางห้างสรรพสินค้าที่ถูกตกแต่งอย่างสวยงามก่อนจะมองเลยขึ้นไปบนยอดของต้นสน
+
?????
มันควรเป็นค่ำคืนที่เขาได้หลับเช่นทุกคืนแม้จะนอนไม่หลับก็ตาม แต่ประกายแสงบางอย่างก็เรียกความสนใจเขาจนได้
เขาลืมตาขึ้น เบือนหน้าหนีไปอีกทาง
หนีจากภาพหลอนถาวรของภรรยา
ที่อยู่กับเขามาได้สักพักแล้ว
บางทีเขาคงป่วยจริงๆนั่นล่ะ
ป่วยเป็นอะไรที่รู้อยู่แก่ใจ และไม่คิดยอมรับมันนัก
|
ดวงตาสีควันที่เหลือเพียงข้างเดียวมองมันอย่างเงียบงัน
?????
มันควรเป็นค่ำคืนที่เขาได้หลับเช่นทุกคืนแม้จะนอนไม่หลับก็ตาม แต่ประกายแสงบางอย่างก็เรียกความสนใจเขาจนได้
เขาลืมตาขึ้น เบือนหน้าหนีไปอีกทาง
หนีจากภาพหลอนถาวรของภรรยา
ที่อยู่กับเขามาได้สักพักแล้ว
บางทีเขาคงป่วยจริงๆนั่นล่ะ
ป่วยเป็นอะไรที่รู้อยู่แก่ใจ และไม่คิดยอมรับมันนัก
|
ดวงตาสีควันที่เหลือเพียงข้างเดียวมองมันอย่างเงียบงัน
มือเรียวประคองแก้ม ลูบปลอบคนข้างกายเชื่องช้า พยายามประคองสติตัวเองยามจะเอ่ยคำพูดหนึ่ง
“นี่..”
กรอบหน้าขยับเข้ามาข้างใบหู เพื่อให้มั่นใจว่าอีกฝ่ายจะได้ยินคำที่แสนสำคัญนี้อย่างชัดเจน
“ชอบนะ”
เสียงทุ้มนุ่มลึกเอ่ยข้างหู ตอบรับคำขอของโปโกะก่อนหน้า เธอหวังว่าโคโนกะเองก็จะเข้าใจความหมายของคำพูดนั้น
มือเรียวประคองแก้ม ลูบปลอบคนข้างกายเชื่องช้า พยายามประคองสติตัวเองยามจะเอ่ยคำพูดหนึ่ง
“นี่..”
กรอบหน้าขยับเข้ามาข้างใบหู เพื่อให้มั่นใจว่าอีกฝ่ายจะได้ยินคำที่แสนสำคัญนี้อย่างชัดเจน
“ชอบนะ”
เสียงทุ้มนุ่มลึกเอ่ยข้างหู ตอบรับคำขอของโปโกะก่อนหน้า เธอหวังว่าโคโนกะเองก็จะเข้าใจความหมายของคำพูดนั้น
ผลคะแนนถูกประกาศขึ้นในช่วงเวลาเย็นของวันที่ 10 ตุลาคม กลางลานห้าง
ทีมรัตติกาลเงิน 3 - 2 ทีมสุริยันทอง
ผลคะแนนถูกประกาศขึ้นในช่วงเวลาเย็นของวันที่ 10 ตุลาคม กลางลานห้าง
ทีมรัตติกาลเงิน 3 - 2 ทีมสุริยันทอง
SCIENTIST OF DAWN
Team : The Luminiferous Aether
Position : Cheerleader
Shimizu Akina
— [ COUNTING DOWN 5 ] —
SCIENTIST OF DAWN
Team : The Luminiferous Aether
Position : Cheerleader
Shimizu Akina
— [ COUNTING DOWN 5 ] —
#KzK_Undoukai_Scavenger
หลังจากเริ่มการแข่งขันเริ่มไปสักพัก เขาเองก็หายไปจากสนามเพื่อไปค้นหาของที่ต้องตามหา เหมือนจะหานานนิดหน่อยสมกับระดับความยากของมัน
พอกลับมาอีกที...ไฟห้างที่เพิ่งซ่อมเสร็จไม่นานเหมือนจะเป็นใจ มีติดๆดับๆบ้าง ส่วนเขาเองตอนนี้ก็ไม่มีอะไรจะเสียแล้ว
เอาล่ะ ไปส่งเต้–- ไปส่งของกัน
it show time...Aaow!
#KzK_Undoukai_Scavenger
หลังจากเริ่มการแข่งขันเริ่มไปสักพัก เขาเองก็หายไปจากสนามเพื่อไปค้นหาของที่ต้องตามหา เหมือนจะหานานนิดหน่อยสมกับระดับความยากของมัน
พอกลับมาอีกที...ไฟห้างที่เพิ่งซ่อมเสร็จไม่นานเหมือนจะเป็นใจ มีติดๆดับๆบ้าง ส่วนเขาเองตอนนี้ก็ไม่มีอะไรจะเสียแล้ว
เอาล่ะ ไปส่งเต้–- ไปส่งของกัน
it show time...Aaow!
ไม่คิดว่าจะมีโอกาสได้เข้าร่วมงานกีฬาสีในสถานการณ์แบบนี้
โจทย์ที่โซได้คือ ‘ของที่มาเป็นคู่’ อันที่จริงมันค่อนข้างที่จะง่าย แต่เนื่องจากเป็นงานกีฬาสีสุดพิเศษทั้งทีเขาจึงตั้งใจหาตัวเลือกที่ดีกว่านั้น (?)
ประจวบเหมาะกับตอนที่เห็นบุคคลคุ้นตาสองคนยืนอยู่หน้าโต๊ะกรรมการจึงวิ่งเข้าชาร์จแล้วผายมือไปที่คนทั้งคู่ทันที
แต่นแต๊น~!
”มา ‘เป็นคู่’ ยังไงละครับ!!“
ไม่คิดว่าจะมีโอกาสได้เข้าร่วมงานกีฬาสีในสถานการณ์แบบนี้
โจทย์ที่โซได้คือ ‘ของที่มาเป็นคู่’ อันที่จริงมันค่อนข้างที่จะง่าย แต่เนื่องจากเป็นงานกีฬาสีสุดพิเศษทั้งทีเขาจึงตั้งใจหาตัวเลือกที่ดีกว่านั้น (?)
ประจวบเหมาะกับตอนที่เห็นบุคคลคุ้นตาสองคนยืนอยู่หน้าโต๊ะกรรมการจึงวิ่งเข้าชาร์จแล้วผายมือไปที่คนทั้งคู่ทันที
แต่นแต๊น~!
”มา ‘เป็นคู่’ ยังไงละครับ!!“
ยืนนิ่งอยู่นานกับหัวข้อที่สุ่มได้ ความชอบค่อนข้างเป็นเรื่องปัจเจกนิยมจึงยากจะตัดสิน
ในขณะที่กำลังครุ่นคิดอยู่นานสองนานก็มีคนเข้าเสนอตัวมาช่วย
จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก… อามากิริ ซากุระ
ผู้ใฝ่ฝันอยากจะเป็น ‘อัลฟ่าจ่าฝูง’
เพราะซากุระดูท่าทางมั่นอกมั่นใจ เขาจึงพามาที่โต๊ะของกรรมการ
และนี่
คือชายหนุ่มผู้มีใบหน้าหล่อเหลา
@sakura-kzk.bsky.social
ยืนนิ่งอยู่นานกับหัวข้อที่สุ่มได้ ความชอบค่อนข้างเป็นเรื่องปัจเจกนิยมจึงยากจะตัดสิน
ในขณะที่กำลังครุ่นคิดอยู่นานสองนานก็มีคนเข้าเสนอตัวมาช่วย
จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก… อามากิริ ซากุระ
ผู้ใฝ่ฝันอยากจะเป็น ‘อัลฟ่าจ่าฝูง’
เพราะซากุระดูท่าทางมั่นอกมั่นใจ เขาจึงพามาที่โต๊ะของกรรมการ
และนี่
คือชายหนุ่มผู้มีใบหน้าหล่อเหลา
@sakura-kzk.bsky.social
เมื่อเสียงสัญญาณได้ดังขึ้น เสียงฝีเท้าที่กระทบบนพื้นปูนจำนวนหนึ่งได้ดังราวกับเม็ดฝนที่แผ่วเบา แต่ก็ทำให้รับรู้ถึงชีวิตแม้จะพบเจอเรื่องราวต่าง ๆ นานา
แน่นอนว่าตัวเขารีบออกวิ่งแทบทันก่อนจะหยิบกระดาษสิ่งที่ต้องหาออกมาแล้วถอยห่างจากผู้คนที่กำลังวิ่งมาเอากระดาษกัน
และพอเปิดกระดาษออกมาดู
สิ่งที่เขาต้องหานั้นก็คือ
เมื่อเสียงสัญญาณได้ดังขึ้น เสียงฝีเท้าที่กระทบบนพื้นปูนจำนวนหนึ่งได้ดังราวกับเม็ดฝนที่แผ่วเบา แต่ก็ทำให้รับรู้ถึงชีวิตแม้จะพบเจอเรื่องราวต่าง ๆ นานา
แน่นอนว่าตัวเขารีบออกวิ่งแทบทันก่อนจะหยิบกระดาษสิ่งที่ต้องหาออกมาแล้วถอยห่างจากผู้คนที่กำลังวิ่งมาเอากระดาษกัน
และพอเปิดกระดาษออกมาดู
สิ่งที่เขาต้องหานั้นก็คือ
ยูกะรู้สึกประหลาดใจกับภารกิจที่ตนได้จนต้องขมวดคิ้ววนอ่านซ้ำอีกรอบ
ถึงอย่างนั้นจะให้เอาน้ำเปล่ามาก็คงธรรมดาไป จึงนำเมลอนครีมโซดาที่เขาทำแจกร่วมกับสมาชิกชมรมคหกรรมในงานอยู่แล้วมาดัดแปลงเล็กน้อยจากเดิมที่ลักษณะเหมือนแมวน้ำธรรมดาให้มีหูคล้ายแมว เพื่อเพิ่มความบันเทิงให้เท่านั้น
"เหนื่อยหน่อยนะครับประธาน"
ยูกะรู้สึกประหลาดใจกับภารกิจที่ตนได้จนต้องขมวดคิ้ววนอ่านซ้ำอีกรอบ
ถึงอย่างนั้นจะให้เอาน้ำเปล่ามาก็คงธรรมดาไป จึงนำเมลอนครีมโซดาที่เขาทำแจกร่วมกับสมาชิกชมรมคหกรรมในงานอยู่แล้วมาดัดแปลงเล็กน้อยจากเดิมที่ลักษณะเหมือนแมวน้ำธรรมดาให้มีหูคล้ายแมว เพื่อเพิ่มความบันเทิงให้เท่านั้น
"เหนื่อยหน่อยนะครับประธาน"
จากโจทย์ที่จับมา เขาคิดเอาไว้แล้วว่าของมันโคตรจะง่าย
ก็แค่หาสบู่ที่คิดว่าหอมที่สุด...เองนี่?
แต่ใครจะรู้ーว่าสุดท้ายตัวเขาก็นั่งอยู่ท่ามกลางกองสบู่ที่ไปขนมาลองกลิ่นอยู่นานสองนาน
อันนั้นก็ดี อันนี้ก็หอม
ไม่ได้ต่างกันเลยนี่หว่า...
จากโจทย์ที่จับมา เขาคิดเอาไว้แล้วว่าของมันโคตรจะง่าย
ก็แค่หาสบู่ที่คิดว่าหอมที่สุด...เองนี่?
แต่ใครจะรู้ーว่าสุดท้ายตัวเขาก็นั่งอยู่ท่ามกลางกองสบู่ที่ไปขนมาลองกลิ่นอยู่นานสองนาน
อันนั้นก็ดี อันนี้ก็หอม
ไม่ได้ต่างกันเลยนี่หว่า...
จากโจทย์ที่จับมา เขาคิดเอาไว้แล้วว่าของมันโคตรจะง่าย
ก็แค่หาสบู่ที่คิดว่าหอมที่สุด...เองนี่?
แต่ใครจะรู้ーว่าสุดท้ายตัวเขาก็นั่งอยู่ท่ามกลางกองสบู่ที่ไปขนมาลองกลิ่นอยู่นานสองนาน
อันนั้นก็ดี อันนี้ก็หอม
ไม่ได้ต่างกันเลยนี่หว่า...
เสียงประกาศดังทะลุโถงผ่านโทรโข่ง
แม้เวลาจะไม่เหมาะสม
หรือสถานที่จะไม่เอื้ออำนวย…
“ขอประกาศ!
เปิดงานกีฬาสี คิโบวซากุระ ประจำปี..
ณ ตอนนี้!!”
คำประกาศดังก้องกังวาน
สะท้อนผ่านห้างร้างอันเงียบงัน
ใครจะคิดว่าในห้างร้างหลังโลกล่มสลายแบบนี้ จะมีงานกีฬาสีเกิดขึ้นได้..
“ ในช่วงต่อไป…
ขอเชิญคณาจารย์ขึ้นมากล่าวสุนทรพจน์ด้วย ”
เสียงประกาศดังทะลุโถงผ่านโทรโข่ง
แม้เวลาจะไม่เหมาะสม
หรือสถานที่จะไม่เอื้ออำนวย…
“ขอประกาศ!
เปิดงานกีฬาสี คิโบวซากุระ ประจำปี..
ณ ตอนนี้!!”
คำประกาศดังก้องกังวาน
สะท้อนผ่านห้างร้างอันเงียบงัน
ใครจะคิดว่าในห้างร้างหลังโลกล่มสลายแบบนี้ จะมีงานกีฬาสีเกิดขึ้นได้..
“ ในช่วงต่อไป…
ขอเชิญคณาจารย์ขึ้นมากล่าวสุนทรพจน์ด้วย ”