ย้อนหลัง | Last story
—จุดจบ

#KzK_Story

ยินดีที่ได้รู้จัก

(2/10)
(ย้อนหลังวันเด็กครับ)

[ ส่งท้าย ]

(เป็นครั้งแรกเลยค่ะที่ได้เล่นมูเซอไวเวอ แต่รับรู้เลยว่าทีมงานและฝ่ายอาร์ตทุ่มเทกันมากๆ ได้ประสบการณ์ใหม่เยอะมาก มีสตอรี่ให้ตื่นเต้นทุกอีเวนท์ ขอบคุณที่ทำงานอย่างหนักและคอยดูแลลูกมูอย่างดีนะคะ เป็น 6 เดือนที่สนุกมากเลย

เพื่อนร่วมมูก็คอยสร้างสีสันอยู่เสมอ ขอบคุณทุกคนที่แวะมาเล่นด้วยกันค่ะ ได้ความทรงจำดีๆ เยอะมากจากที่นี่ แอบเสียดายนิดหน่อยที่จบลงแล้ว

ไว้เจอกันใหม่นะคะ!)

#KzK_DayNone #KzK_Story

เช้าวันใหม่มาเยือน ร่างกายเจ็บสะท้าน เนื้อที่เคยเชื่อมต่อกันตอนนี้กลับฉีกขาด โลหิตหยาดย้อยไหลรินตามลำตัว สองมือโอบกอดบาดแผลไว้ สองเท้าเดินหน้าอย่างไร้ทิศทาง

เจ็บชะมัดยาก...

‘มะม๊าจะเป็นยังไงบ้างนะ’
“มะม๊าครับ ไคคุงไม่อยากเล่นซ้อนหาแล้วนะครับ” น้ำเสียงอิดโรยถูกเปล่งออกมาอย่างไม่มีจุดหมาย

#KzK_Story
กลางดึกสิ้นเดือนธันวา ฉันตัดสินใจทำอะไรบ้าบิ่น

แม้ท้องฟ้ากำลังจะพังลง และพื้นดินไม่มั่นคงอีกต่อไป มันก็ไม่แย่นักเมื่อมีสาวสวยคอยปลอบอยู่ข้าง ๆ

ดวงตาจดจ่อราวกับอยากเก็บรายละเอียดทุกอย่างเอาไว้ก่อนจะหมดโอกาส ส่วนความในใจมีมากเกินกว่าจะเรียบเรียงเป็นคำพูด

ไม่ใช่ครั้งแรกที่เราใกล้ชิดกันขนาดนี้
แต่ใครจะรู้ว่ามันจะเป็นครั้งสุดท้ายรึปล่าว

จากนี้ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น—

(ของแบบนี้มันต้องมีรูปประกอบ)

[ ประกาศจากทางคอมมูนิตี้ ]

สามารถติดตามช่องทางข่าวสารได้ทางเพจ

web.facebook.com/KibouzakuraK...

[Epilogue]

ณ █▄▀█▀█

“ดูสิ ๆ หลานรักของผมกลับมาแล้ว! พาเพื่อนมาด้วยล่ะ”

ชายหนุ่มที่กำลังทำอาหาร หันไปมองตามที่ทิศที่เสียงข้างหลังบอก

รอยยิ้มประดับบนใบหน้า

..

“ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะครับ”

..

———————

ภาพสุดท้ายก่อนจากกันค่ะ
ขอบคุณที่มาโคกันนะ😊

@shingen-kzk.bsky.social
@shinmu-kzk.bsky.social

#KzK_DayNone

" จงใช้ชีวิตอย่างภาคภูมิ "

" จงมีชีวิตต่อไปต่อให้เปล่าเปลี่ยวแค่ไหนก็ตาม "

#KzK_DayNone

TW : การตายของตัวละคร / เลือด

ร่างกายเขาหนักอึ้ง
แม้คิดจะขยับร่างกายก็ขยับไม่ได้แต่น้อย

ลมหายใจหอมถี่อย่างตื่นตระหนก
ก่อนเบาบางลงในชั่วอึดใจ
ราวกับชีวิตอันแสนเปราะบาง

กำลังจะดับมอดลง

เขายังปกป้องใครไว้ไม่ได้เลย
แค่จะช่วยเด็กพวกนั้นยังไม่ได้
แค่จะตายช้าที่สุด

เพื่อรอดูพวกเขารอดชีวิต

ยังทำไม่ได้เลย

ดวงตาเขาพร่าลง
เสียงเริ่มอื้ออึง

#KzK_Story
.
.
.
.
.
วันที่ 4 เมษายน 2016
วันที่ 8 กันยายน 2016
คืนก่อนวันคริสต์มาสในปี 2016
วันที่ 25 ธันวาคม 2016

กระทั่งวันที่ 31 ธันวาคม 2016

ทุกคนที่อยู่ ณ ตรงนี้ล้วนแต่สำคัญกับกับโยชิดะ โควงะและการตอบรับหรือการให้คำสัญญาของเธอมันหนักแน่นพอที่จะให้ทุกคนรับรู้มันว่าเธอไม่ใช่คนที่ผิดคำพูด

#KzK_Story

เขาเจ็บปวดรวดร้าวไปทั้งกายใจ

แต่ถึงอย่างงั้นตัวเขาก็ยังคงสู้ต่อไป

แม้ร่างกายจะตะโกนกู่ร้องออกมาไม่หยุดเพื่อบอกให้เขาพอได้แล้ว

แต่เขาก็ยังคง

ลุกขึ้น

ลุกขึ้นยืนอีกครั้ง
.
.
.
.
เพื่อที่จะสู้ต่อไป

เพื่อที่จะไม่เป็นภาระ

เพื่อที่จะไม่ไร้ประโยชน์

เพื่อทุกคนที่พยายาม

เพื่อทุกสิ่งทุกอย่างที่ทุ่มเทไป

เพื่อ…

[ เอนด์ดิ้งคอมมูคิโบวซากุระ ]

ทางทีมงานขอขอบคุณทุกท่านที่เป็นส่วนหนึ่งของคอมมูนิตี้เรา และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะได้พบกันอีกครั้งในโอกาสหน้า

www.facebook.com/share/v/1A8p...

เธอสูดหายใจก่อนจะตอบรับออกไปสั้น ๆ

(+)

@ichiekzk.bsky.social

ในโลกอีกฝั่ง หรือ สักสถานที่

เด็กน้อยคนนึงในชุดยูกาตะสีแดง นั่งหัวเราะอย่างมีความสุขกับชายคนนึง เด็กคนนั้นเขาอ้าแขนหาคนนั้นอย่างต้องการให้อีกฝ่ายโอบรับ
.
.
.
.

—

ถ้ามีสักครั้ง..จริงๆ

ผ̴͖̤̭̍̆ม҈̝͙͂̾ก҉͔̭͙̬̘́̈́͗͛็҈̪̤̬̥͕̽͛͐อ҈̞͙̩͂̋̈́ย҈̗̘̖̦̓̇า̶͓͔̝̟̎̀͛ก҈͇̩̭̑̔̄͛เ҉̙̞̩̐́ป̶͔̙̝͑̒͌̓็̴̦̟̐̽น̷̜͔̂͋͂̿̚ล̷̴ู̰̜̳͚͆͆̋͒̋̍̾͌ก̶͙̰̈́́̐̿̈ช̷̯͚̮̆̐̎า̴͇̦̀͐̇ย̷̳̳̠̝̟̊̇̍̍̈́ค̸̷ุ̙͖͈̟͉͉̣͎̍͐̌̀͐̀̓̽̏ณ̷̠̘̈́́̎͌̇อ̸̦͖̒̂ͅิ̶͓̦̞̾̇̈́̒จ̵̜̝̲̓́̈́̔ิ̸̩̫͛͊̀เ̷̱͓̓̋̇̎̚อ̵̥̥͖͊̉͆̉̀ะ̴͕͙̅̈̿̑ส̷̦͇̌͛̋͌ั̶̙̣̿̀̀ก҉̦̥͇͇̌̅͐̈́̏ͅค̸̰̝̲͙̔̈̄̆̌ร҈̠̖͐̂̈ั҉̵้̰̰̮͚̣͍̥̫̿̓̿͐̎͊̃̿ง̷̖͔̠͐͒͂เ̷̪̙̠͈̯͗́͌͗ห̸͔͓̯̟̽̆̈ม҉̭̙̈̉͛̈̍ื̶̳͙͛̑อ̶͙͍̤͒͒น̶̠̳͗͊͛ก҈͍̱̊̓ั̵̫̦̿͆́น̶̲͈͉͆͆ค̵̪̭͙̆̂͒̇͐ร̴͉̠̞͗̂̚ั̸̝̙̲̱̽̈́͆บ̶̮̳̯̮̒̔̂

海野 海也 - เสียชีวิต

[ Final Chapter — Yuugiri Kouga ]

tw — character death

เสียงเครื่องจักรทำงานดุจดั่งเสียงระฆังแห่งชัยชนะอำนวยพรแด่เหล่ามนุษย์ผู้ไขว่คว้าความหวัง、แม้ไม่รู้หนทางข้างหน้ามีสิ่งใดรอคอย

กระนั้นความหวัง วันพรุ่งนี้ การเริ่มต้นใหม่ล้วนไม่ใช่สิ่งที่ 'ยูกิริ โคกะ' ปรารถนา

ร่างสะบักสะบอมยันกายเคลื่อนตัวอย่างยากลำบาก、เด็กหนุ่มผู้ถูกหมอกกลืนกินหยุดยืนระหว่างรอต่อของขบวน

Before the Ending of KZK
#KzK_Story

[Thread]

(น่ารักค่ะ 🥺🥺🥺)

“อื้อ ได้สิ” เธอเอ่ยตอบเรียบง่ายทั้งที่หัวใจเต้นรัวเจียนระเบิดจากอก

จิโตเสะเยื้องย่างขยับเข้าหาคนตรงหน้า ย่นระยะห่างระหว่างทั้งสองจนหัวไหล่อิงสนิทแนบชิดกัน

“พูดแล้วต้องอยู่ข้างๆเราไปตลอดเลยนะ…?“

เธอเอื้อนเอ่ยแผ่วเบา พลันยกมือขึ้นรอให้อีกคนเกี้ยวก้อยสัญญาตอบ

TW : ภาพมีสีรุนแรงและนอยซ์
อาจก่อให้เกิดความไม่สบายใจจากทั้งคำพูดและการกระทำ

หากคิดว่ารับไม่ไหวโปรดเลื่อนผ่าน
.
.
.
.

เขาไม่ได้เป็นคนกล้าหาญ
ไม่ได้เป็นคนที่ดีพอที่จะยอมสละชีวิต

เขาก็แค่..
อยากมีชีวิตอยู่

เขายังมีความหวัง
ยังมีความฝันที่ยังไม่ได้ไปถึง

ยังมีอีกหลากหลายสิ่งที่ไม่ได้พูดออกไป

ยังมีผู้คนที่อยากเดินกลับไปหาอีกครั้ง
.
.

ขอแค่อีกนิดเดียว
.
.
ขอแค่ผ่านมันไปได้อีกก้าวเดียวเท่านั้น

เขายังไม่พร้อมจะตาย

ไม่ใช่ตอนนี้

ไม่ใช่หลังจากที่พยายามมาไกลขนาดนี้

ไม่ใช่หลังจากที่ฝืนยืนมาได้ถึงตรงนี้

(+)

[ ทำนาย ]

แสงหลากสีระเบิดซัดเข้ามา
ราวกับจะฉีกโลกทั้งใบออกเป็นชิ้น

ความร้อน
ความกดดัน
ความเจ็บปวด..

ทุกอย่างถาโถมใส่ร่างของ
ฟุกะเซ็ทสึ รุกิ

แต่ถึงอย่างนั้น
เขาก็ยังยืนอยู่..
มือที่สั่นเทายังกำดาบแน่น

ดวงตายังคงจ้องไปยังข้างหน้า

(+)

1.
(โบกี้หมายเลข 13 ถูกทำลาย)
ผู้เล่นที่ยังคงอยู่ในโบกี้นี้ ถูกเหวี่ยงหลุดออกจากขบวนรถไฟและเสียชีวิตในทันที

2.
เอนด์ดิ้งคอมมูนิตี้ จะทำการอัพเดทพร้อมกับฝั่ง [สู่วันพรุ่งนี้]

[ #KzK_story | #KzK_DayNone ]

เส้นทางสู่ความหวังของแบบนั้นน่ะ—

'ยูกิริ โคกะ' ไม่เคยเชื่อตั้งแต่วันที่พวกเราเสียพ่อแม่

ทั้งที่ไม่เชื่อ、สองขากลับก้าวขึ้นมาบนรถไฟ แม้ว่าเขาไม่มีความคิดที่จะทอดทิ้งครอบครัวไว้ข้างหลัง

นั่นก็เพราะเหตุผลง่ายๆ

"ประธาน—!"

ประธานชมรมศึกษาอิเฮน รุ่นพี่ที่มักจดบันทึก ลูกชายที่รักคุณแม่สุดหัวใจ

「 คามิทากะ มาโคโตะ 」