.
.
.
“ มันไม่มีประโยชน์อะไรแล้วล่ะ ” : https://bit.ly/Shingen-KzK
ตอนนี้เอมิโตะตัดสินใจเงยขึ้นสบตาชายตรงหน้า รับการตอกย้ำว่าเขาเห็นแก่ตัวขนาดไหน
การเผชิญหน้ากับความจริงทรมานไม่น้อยไปกว่าที่เคยหวาดกลัวเลย
“ .…อืม ”
แต่หากความจริงนั้นไม่อาจรั้งคนตรงหน้าไว้ได้อีกเขาคงแตกสลายไม่เหลือชิ้นดี
“ คิดถึงครับ ”
คิดถึง
จนแทบจะเป็นบ้าตายอยู่แล้ว
แด่มิตรภาพและความสัมพันธ์ที่ได้ก่อกำเนิดท่ามกลางความสิ้นหวัง
แด่มิตรภาพและความสัมพันธ์ที่ได้ก่อกำเนิดท่ามกลางความสิ้นหวัง
2026年 7月 25日 | @ โอกินาว่า
[โรลปิด]
งานแต่งงานของชิโนโนเมะ ริน และ ฮิราบายาชิ นาโอเอะที่ถูกจัดขึ้นกว่าสิบปีให้หลังพาให้ผู้คนที่ห่างหายจากกันไปได้กลับมาพบกันอีกครั้ง รวมถึงผู้ที่ต้องเผชิญความขมขื่นจากคนในความทรงจำเช่นกัน
ชายหนุ่มร่างสูงชะลูดเดินสับเท้าผ่านชายหาดตามทางที่จำได้ว่าเห็นคนผ่านไปไว ๆ เมื่อครู่ช่วงที่ตนยังร่ำลามิตรเก่าไม่เสร็จดี
(+)
2026年 7月 25日 | @ โอกินาว่า
[โรลปิด]
งานแต่งงานของชิโนโนเมะ ริน และ ฮิราบายาชิ นาโอเอะที่ถูกจัดขึ้นกว่าสิบปีให้หลังพาให้ผู้คนที่ห่างหายจากกันไปได้กลับมาพบกันอีกครั้ง รวมถึงผู้ที่ต้องเผชิญความขมขื่นจากคนในความทรงจำเช่นกัน
ชายหนุ่มร่างสูงชะลูดเดินสับเท้าผ่านชายหาดตามทางที่จำได้ว่าเห็นคนผ่านไปไว ๆ เมื่อครู่ช่วงที่ตนยังร่ำลามิตรเก่าไม่เสร็จดี
(+)
*** CW : เลือด แผล การตั้งครรภ์ ***
“ป๊ะป๋าจะช่วยหนูออกมาเอง“
cms. Mx Sesenta
*** CW : เลือด แผล การตั้งครรภ์ ***
“ป๊ะป๋าจะช่วยหนูออกมาเอง“
cms. Mx Sesenta
(คอมมูจบแล้ว ขอบคุณทุกคนมากนะคะที่มาเล่นกับคุรุมุ 😭❤️ แม้หลังๆจะไม่ได้เล่นอีเว้นมากนัก เพราะติดงานหลวง ฮืออ 😭💦 แต่ได้เล่นกับทุกคนแล้วสนุกมากเลยค่ะ ❤️
ไว้พบกันใหม่นะคะ❤️)
(คอมมูจบแล้ว ขอบคุณทุกคนมากนะคะที่มาเล่นกับคุรุมุ 😭❤️ แม้หลังๆจะไม่ได้เล่นอีเว้นมากนัก เพราะติดงานหลวง ฮืออ 😭💦 แต่ได้เล่นกับทุกคนแล้วสนุกมากเลยค่ะ ❤️
ไว้พบกันใหม่นะคะ❤️)
.
.
.
.
.
วันที่ 4 เมษายน 2016
วันที่ 8 กันยายน 2016
คืนก่อนวันคริสต์มาสในปี 2016
วันที่ 25 ธันวาคม 2016
กระทั่งวันที่ 31 ธันวาคม 2016
ทุกคนที่อยู่ ณ ตรงนี้ล้วนแต่สำคัญกับกับโยชิดะ โควงะและการตอบรับหรือการให้คำสัญญาของเธอมันหนักแน่นพอที่จะให้ทุกคนรับรู้มันว่าเธอไม่ใช่คนที่ผิดคำพูด
.
.
.
.
.
วันที่ 4 เมษายน 2016
วันที่ 8 กันยายน 2016
คืนก่อนวันคริสต์มาสในปี 2016
วันที่ 25 ธันวาคม 2016
กระทั่งวันที่ 31 ธันวาคม 2016
ทุกคนที่อยู่ ณ ตรงนี้ล้วนแต่สำคัญกับกับโยชิดะ โควงะและการตอบรับหรือการให้คำสัญญาของเธอมันหนักแน่นพอที่จะให้ทุกคนรับรู้มันว่าเธอไม่ใช่คนที่ผิดคำพูด
‘ทั้งที่น่าจะไปได้ไกลกว่านี้แท้ๆ’
‘เขาเด็กเกินไปที่จะตายด้วยซ้ำ’
‘ทั้งที่น่าจะไปได้ไกลกว่านี้แท้ๆ’
‘เขาเด็กเกินไปที่จะตายด้วยซ้ำ’
ทางทีมงานขอขอบคุณทุกท่านที่เป็นส่วนหนึ่งของคอมมูนิตี้เรา และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะได้พบกันอีกครั้งในโอกาสหน้า
www.facebook.com/share/v/1A8p...
ทางทีมงานขอขอบคุณทุกท่านที่เป็นส่วนหนึ่งของคอมมูนิตี้เรา และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะได้พบกันอีกครั้งในโอกาสหน้า
www.facebook.com/share/v/1A8p...
ณ █▄▀█▀█
“ดูสิ ๆ หลานรักของผมกลับมาแล้ว! พาเพื่อนมาด้วยล่ะ”
ชายหนุ่มที่กำลังทำอาหาร หันไปมองตามที่ทิศที่เสียงข้างหลังบอก
รอยยิ้มประดับบนใบหน้า
..
“ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะครับ”
..
———————
ภาพสุดท้ายก่อนจากกันค่ะ
ขอบคุณที่มาโคกันนะ😊
@shingen-kzk.bsky.social
@shinmu-kzk.bsky.social
ณ █▄▀█▀█
“ดูสิ ๆ หลานรักของผมกลับมาแล้ว! พาเพื่อนมาด้วยล่ะ”
ชายหนุ่มที่กำลังทำอาหาร หันไปมองตามที่ทิศที่เสียงข้างหลังบอก
รอยยิ้มประดับบนใบหน้า
..
“ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะครับ”
..
———————
ภาพสุดท้ายก่อนจากกันค่ะ
ขอบคุณที่มาโคกันนะ😊
@shingen-kzk.bsky.social
@shinmu-kzk.bsky.social
ณ █▄▀█▀█
“ดูสิ ๆ หลานรักของผมกลับมาแล้ว! พาเพื่อนมาด้วยล่ะ”
ชายหนุ่มที่กำลังทำอาหาร หันไปมองตามที่ทิศที่เสียงข้างหลังบอก
รอยยิ้มประดับบนใบหน้า
..
“ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะครับ”
..
———————
ภาพสุดท้ายก่อนจากกันค่ะ
ขอบคุณที่มาโคกันนะ😊
@shingen-kzk.bsky.social
@shinmu-kzk.bsky.social
[ ช̷̡̣̙̄͛̈́̋̋̈́̔̊̓͠ิ̶̙̣̖͈̹͙̣̑̽̄น̵̧̡̛͚̣̰͕̟̤̖̝̩̤͈̲̈́̎̓̄̇̿́́̈́͗͒̃̋͜ͅน̶̛̬̓̆̓̊͐͠͝ิ̵̲͚̥͈̟̭̘̖̞̀̇̇̽͒̊̃̌̽̓̽̾͐ͅก̶͓͉̞̟͔̜͚̲͋́̆̊͛̔ͅา̶̯́͗̀̋͌̌̉̎̆̽̾̾̕͝͝ม̸͎͎̫̦̟̞͈̔̌̂ิ̴̢̢̫͈̜̞͉̙̬̼̌̑̋̈́̈̂̈́̈͜͝͝ ชินเงน ]
[ ช̷̡̣̙̄͛̈́̋̋̈́̔̊̓͠ิ̶̙̣̖͈̹͙̣̑̽̄น̵̧̡̛͚̣̰͕̟̤̖̝̩̤͈̲̈́̎̓̄̇̿́́̈́͗͒̃̋͜ͅน̶̛̬̓̆̓̊͐͠͝ิ̵̲͚̥͈̟̭̘̖̞̀̇̇̽͒̊̃̌̽̓̽̾͐ͅก̶͓͉̞̟͔̜͚̲͋́̆̊͛̔ͅา̶̯́͗̀̋͌̌̉̎̆̽̾̾̕͝͝ม̸͎͎̫̦̟̞͈̔̌̂ิ̴̢̢̫͈̜̞͉̙̬̼̌̑̋̈́̈̂̈́̈͜͝͝ ชินเงน ]
[ ช̷̡̣̙̄͛̈́̋̋̈́̔̊̓͠ิ̶̙̣̖͈̹͙̣̑̽̄น̵̧̡̛͚̣̰͕̟̤̖̝̩̤͈̲̈́̎̓̄̇̿́́̈́͗͒̃̋͜ͅน̶̛̬̓̆̓̊͐͠͝ิ̵̲͚̥͈̟̭̘̖̞̀̇̇̽͒̊̃̌̽̓̽̾͐ͅก̶͓͉̞̟͔̜͚̲͋́̆̊͛̔ͅา̶̯́͗̀̋͌̌̉̎̆̽̾̾̕͝͝ม̸͎͎̫̦̟̞͈̔̌̂ิ̴̢̢̫͈̜̞͉̙̬̼̌̑̋̈́̈̂̈́̈͜͝͝ ชินเงน ]
[ ช̷̡̣̙̄͛̈́̋̋̈́̔̊̓͠ิ̶̙̣̖͈̹͙̣̑̽̄น̵̧̡̛͚̣̰͕̟̤̖̝̩̤͈̲̈́̎̓̄̇̿́́̈́͗͒̃̋͜ͅน̶̛̬̓̆̓̊͐͠͝ิ̵̲͚̥͈̟̭̘̖̞̀̇̇̽͒̊̃̌̽̓̽̾͐ͅก̶͓͉̞̟͔̜͚̲͋́̆̊͛̔ͅา̶̯́͗̀̋͌̌̉̎̆̽̾̾̕͝͝ม̸͎͎̫̦̟̞͈̔̌̂ิ̴̢̢̫͈̜̞͉̙̬̼̌̑̋̈́̈̂̈́̈͜͝͝ ชินเงน ]
[บันทึกบนเศษกระดาษ]
“ มิรู้ด้วยเหตุใด
อาลัยอาวรณ์ต่อโลกา
ที่แห่งการบอกลา ”
- นัตสึเมะ โซเซกิ , 1910 -
—————
จู่ ๆ ก็นึกออกขึ้นมา
ตัวผมนั้นยึดติดกับอะไรหลาย ๆอย่างจนสภาพไม่น่าดู
แต่นี้คงเป็นครั้งแรก ที่ผมกล้าที่จะปล่อยมือเสียที
เพียงแต่…อยากจะพบกันอีกสักครั้งจัง
—————
███ ███ เ̴҉ส̸҈ี҉ย҈̴ช҉ี̸ว̷ิ҉ต̸
—————
[ ช่างมันเถอะ ]
[ เรามาทำสิ่งที่ถนัดกันดีกว่า. . . ]
[ ช่างมันเถอะ ]
[ เรามาทำสิ่งที่ถนัดกันดีกว่า. . . ]
ในโลกอีกฝั่ง หรือ สักสถานที่
เด็กน้อยคนนึงในชุดยูกาตะสีแดง นั่งหัวเราะอย่างมีความสุขกับชายคนนึง เด็กคนนั้นเขาอ้าแขนหาคนนั้นอย่างต้องการให้อีกฝ่ายโอบรับ
.
.
.
.
—
ถ้ามีสักครั้ง..จริงๆ
ผ̴͖̤̭̍̆ม҈̝͙͂̾ก҉͔̭͙̬̘́̈́͗͛็҈̪̤̬̥͕̽͛͐อ҈̞͙̩͂̋̈́ย҈̗̘̖̦̓̇า̶͓͔̝̟̎̀͛ก҈͇̩̭̑̔̄͛เ҉̙̞̩̐́ป̶͔̙̝͑̒͌̓็̴̦̟̐̽น̷̜͔̂͋͂̿̚ล̷̴ู̰̜̳͚͆͆̋͒̋̍̾͌ก̶͙̰̈́́̐̿̈ช̷̯͚̮̆̐̎า̴͇̦̀͐̇ย̷̳̳̠̝̟̊̇̍̍̈́ค̸̷ุ̙͖͈̟͉͉̣͎̍͐̌̀͐̀̓̽̏ณ̷̠̘̈́́̎͌̇อ̸̦͖̒̂ͅิ̶͓̦̞̾̇̈́̒จ̵̜̝̲̓́̈́̔ิ̸̩̫͛͊̀เ̷̱͓̓̋̇̎̚อ̵̥̥͖͊̉͆̉̀ะ̴͕͙̅̈̿̑ส̷̦͇̌͛̋͌ั̶̙̣̿̀̀ก҉̦̥͇͇̌̅͐̈́̏ͅค̸̰̝̲͙̔̈̄̆̌ร҈̠̖͐̂̈ั҉̵้̰̰̮͚̣͍̥̫̿̓̿͐̎͊̃̿ง̷̖͔̠͐͒͂เ̷̪̙̠͈̯͗́͌͗ห̸͔͓̯̟̽̆̈ม҉̭̙̈̉͛̈̍ื̶̳͙͛̑อ̶͙͍̤͒͒น̶̠̳͗͊͛ก҈͍̱̊̓ั̵̫̦̿͆́น̶̲͈͉͆͆ค̵̪̭͙̆̂͒̇͐ร̴͉̠̞͗̂̚ั̸̝̙̲̱̽̈́͆บ̶̮̳̯̮̒̔̂
ในโลกอีกฝั่ง หรือ สักสถานที่
เด็กน้อยคนนึงในชุดยูกาตะสีแดง นั่งหัวเราะอย่างมีความสุขกับชายคนนึง เด็กคนนั้นเขาอ้าแขนหาคนนั้นอย่างต้องการให้อีกฝ่ายโอบรับ
.
.
.
.
—
ถ้ามีสักครั้ง..จริงๆ
ผ̴͖̤̭̍̆ม҈̝͙͂̾ก҉͔̭͙̬̘́̈́͗͛็҈̪̤̬̥͕̽͛͐อ҈̞͙̩͂̋̈́ย҈̗̘̖̦̓̇า̶͓͔̝̟̎̀͛ก҈͇̩̭̑̔̄͛เ҉̙̞̩̐́ป̶͔̙̝͑̒͌̓็̴̦̟̐̽น̷̜͔̂͋͂̿̚ล̷̴ู̰̜̳͚͆͆̋͒̋̍̾͌ก̶͙̰̈́́̐̿̈ช̷̯͚̮̆̐̎า̴͇̦̀͐̇ย̷̳̳̠̝̟̊̇̍̍̈́ค̸̷ุ̙͖͈̟͉͉̣͎̍͐̌̀͐̀̓̽̏ณ̷̠̘̈́́̎͌̇อ̸̦͖̒̂ͅิ̶͓̦̞̾̇̈́̒จ̵̜̝̲̓́̈́̔ิ̸̩̫͛͊̀เ̷̱͓̓̋̇̎̚อ̵̥̥͖͊̉͆̉̀ะ̴͕͙̅̈̿̑ส̷̦͇̌͛̋͌ั̶̙̣̿̀̀ก҉̦̥͇͇̌̅͐̈́̏ͅค̸̰̝̲͙̔̈̄̆̌ร҈̠̖͐̂̈ั҉̵้̰̰̮͚̣͍̥̫̿̓̿͐̎͊̃̿ง̷̖͔̠͐͒͂เ̷̪̙̠͈̯͗́͌͗ห̸͔͓̯̟̽̆̈ม҉̭̙̈̉͛̈̍ื̶̳͙͛̑อ̶͙͍̤͒͒น̶̠̳͗͊͛ก҈͍̱̊̓ั̵̫̦̿͆́น̶̲͈͉͆͆ค̵̪̭͙̆̂͒̇͐ร̴͉̠̞͗̂̚ั̸̝̙̲̱̽̈́͆บ̶̮̳̯̮̒̔̂
เจ็บปวด ทรมาน —ทว่ากลับรู้สึกโล่งใจอย่างน่าประหลาด อาจเป็นเพราะโคกะรอคอยช่วงเวลานี้มาโดยตลอด
…ตั้งแต่วันแรกที่ภัยพิบัติมาเยือน…
แม้ไม่มีแรงใจในการใช้ชีวิต ตัวเขาก็พยายามมาโดยตลอด ถึงจะเต็มไปด้วยข้อผิดพลาด บกพร่องในหลายๆ ครั้ง
เจ็บปวด ทรมาน —ทว่ากลับรู้สึกโล่งใจอย่างน่าประหลาด อาจเป็นเพราะโคกะรอคอยช่วงเวลานี้มาโดยตลอด
…ตั้งแต่วันแรกที่ภัยพิบัติมาเยือน…
แม้ไม่มีแรงใจในการใช้ชีวิต ตัวเขาก็พยายามมาโดยตลอด ถึงจะเต็มไปด้วยข้อผิดพลาด บกพร่องในหลายๆ ครั้ง