หา dac มาหลายวันละ ยังไม่เจอที่ถูกใจสักที

วันนี้หนาวอะ

รอบนี้ทวิตล่มนานเลยอะ

ล่มอีกละ

ทวิตล่ม เอสป้าอย่าเพิ่งดรอปไรวันนี้เลยแก มันจะแก้ได้กี่โมงก็ไม่รู้

[⭐️💭] 250524 #bbl_น้องหนาว ☃️

+📸 (ข้างนอกผ้าห่มนั้นอันตราย)

“ㅋㅋ หมากฝรั่ง..”

“หนูเพิ่งกลับจากการซ้อม”

“อยากเจอเธอไว ๆ จัง”

“ถึงไม่อยากออกจากผ้าห่ม แต่หนูอยากเจอมาย”

“ถ้างั้น?”

“ㅎㅎㅎ”

“เจอกันครึ่งทาง”

“คิดอะไรอยู่นะ”

“เท่าเทียม”

“ตรงกลาง”

“ต้องปิดแอร์ก่อนออกข้างนอก”

“ฤดูร้อนแสนอบอ้าว”

“อย่าลืมปิดแอร์นะ”

“เฮ้อㅠ”

#WINTER #น้องหนาว

เมื่อน้องหนาวเขินที่ต้องบอกรักมาย
⭐: “MY-J คือคนที่ชอบของหนูนะคะ!”

🥺🥺🥺🥺🥺🥺🥺🥺🥺🥺🥺🥺🥺🥺🥺🥺🥺🥺🥺🥺🥺🥺🥺🥺🥹🥹🥹🥹🥹🥹🥹🥹🥹🥹🥹🥹🥹🥹🥹🥹🥹🥹🥹🥹🥹😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭

#WINTER #윈터 #น้องหนาว
#aespa

คุณโทกาว่าเรียกเราด้วยชื่อต้นแล้ว แปลว่าเชื่อใจเราแล้วสินะ 😭😭

I'm sorry Sakiko trying to be like "I have a secret too" and certified stalker Hatsune going "no you don't" made me sssssoooooooofhoodfhslfhdoshfodshfohsfs

ไปเจอรีแอคฝ.คนนึงที่เห็นด้วยมากว่า การทำepที่ให้คนๆเดียวคุยคนเดียว20นาทีมันยากมากนะ เป็นแนวคิดที่บ้าบิ่นเพราะจะทำยังไงให้คนดูสามารถfocusอยู่กับคาร์ได้ตลอดเวลา ซึ่งอาเวตอน11ทำได้สำหรับเราหน่ะนะ นั่งดูไปเรื่อยๆ รู้สึกตัวอีกที อ่าวจบล่ะเรอะ ไถไปดูช่วงเวลาที่ริโกะซังพากย์คืออึ้งอ่ะ 20นาทีเลยหรอเมื่อกี้ที่นั่งฟังอยู่😭

อะเน้าะ

I'm crying I forgot Switzerland flag has a cross I bet whoever chose that country for miss bluey was giggling and kicking their feet

บุไต ชอบเป็นพิเศษฉากที่
> อุยกะพูดว่าเจอเด็กบ้านนั้นมาด้วย แล้วฮัตสึเนะ "ฮะ?"
> ตอนพูดว่าอยู่ด้วยกันตลอดไปเลยเถอะ แล้วซากิบอกว่าอุยกะฝันอยากเป็นไอดอลนี่นา สีหน้าของฮัตสึเนะตอนนั้น😭
> ตอนอุยกะจี้ปมฮัตสึเนะ😭😭
> ตอนคลานไปกับพื้น😭😭😭😭 มันแบบ ไม่ไหวแล้วววววววววว
> ตอนบรรยายความเงียบที่จากเกาะมา และหันกลับไปเห็นเงาของเกาะเหมือนหลังงุ้มงอของแม่ในงานศพ🥲

ไอ้นี่ต้องแก้กรรมด้วยการไปบำบัดกับขอโทษลูกมึงจริงๆจังๆด้วย ส่วนไอ้แก่ซาดาฮารุ นรกเท่านั้นแหละคือที่สำหรับมึง

แล้วพ่อซากิที่พยามจะทำสิ่งที่ถูกต้อง แต่สุดท้ายก็กลายเป็น abuser ที่ทำร้ายลูกตัวเอง ทั้งร่างกาย ทั้งคำพูด ทั้งจิตใจ

สไตล์การเล่าเรื่องตอน 11 มันเดือดจริง วิธีการใช้เสียง งานวิชวลด้วย โคตรบ้าคลั่ง กุคงลืมไม่ลงไปทั้งชีวิต

จริงๆสงสารชีฮัตมากเลยนะตอนที่มันเป็นเสียงทะเลาะกับน้อง(หรือทะเลาะกับตัวเอง) ว่าแบบ สุดท้ายพ่อเลี้ยงที่ตายก็ไม่ใช่พ่อเจ้จริงๆหนิ คือมันบ้าๆบอๆ ยึดติดกับอะไรจนเพี้ยนก็เข้าใจได้ แต่ดูลึกๆแล้วอยากทำให้อะไรๆมันถูกต้อง แต่ยิ่งทำยิ่งแย่ไปหมด อุตส่าห์มีผู้ใหญ่ที่ยอมรับฟังว่าตัวเองต้องการอะไร(คือการมีตัวตนจริงๆ) ก็กลายเป็นว่าไปทำผู้ใหญ่คนนั้นคือพ่อซากิต้องซวยยาวๆ ซวยมาถึงคนที่ตัวเองแคร์มากคือซากิด้วย

แล้วชีวิตของฮัทสึเนะกับซากิโกะคือฟ้ากับเหวจริงๆ คนนึงวัยเด็กมีแต่ความสุข อีกคนมีแต่ความโศกเศร้าอาภัพ คนนึงชีวิตมีพร้อมทุกอย่าง อีกคนรู็สึกว่าไม่มีอะไรเลย 😭😭😭😭😭😭😭😭 ฮัทสึเนะ......

poor hatsune... truth to be told her life is doomed from the day she knew Togawa Sakiko existed. can you imagine? you're trapped in a gap between two 'complete' family, meanwhile someone who's of your age, sharing your bloodline, is living a joyful life knowing nothing about sorrow.

ngl i'm not sure i believe lil sis uika actually exists

ยังเด็กอยู่เลยแต่ต้องมารู้ว่าโลกนี้มีความอยุติธรรมและตัวเองคือเหยื่อของความอยุติธรรมนั้น เลยใฝ่ฝันอยากรู้ว่าถ้าเราคือด้านก้อยของเหรียญ ชีวิตด้านหัวของเหรียญเดียวกันมันจะเป็นยังไง โอ้ย เด็กตัวแค่นั้นทำไมต้องรับรู้ว่าตัวเองชีวิตเหี้ยทั้งที่มีโอกาสชีวิตดีด้วย 😭 มันจะสิ้นหวังหมดอาลัยตายอยากแต่เด็กก็ไม่แปลกเลยนะ

แล้วมัน tragedy จริงๆ ฮัทสึเนะเป็นคนที่ทั้งอาภัพ ทั้งอมทุกข์ ทั้งว่างเปล่า ว่าเรามีตัวตนเกิดมาบนโลกนี้ไปทำไม ในขณะเดียวกันก็รู้ว่ามีใครอีกคนที่ลืมตาดูโลกใกล้เคียงกัน สายเลือดใกล้กัน ชะตาชีวิตก็ควรจะเหมือนกัน? แต่กลับห่างคนละโยชน์ ความกระหายที่จะได้สัมผัสชีวิตนั้น *ที่จริงๆ แล้วมีโอกาสเป็นเรา แต่กลับไม่ใช่เรา* มันดึงดูดฮัทสึเนะในวัยเด็กให้ปล่อยวางเรื่องซากิโกะไม่ได้ เด็กตัวแค่นั้นอะ😭

ชอบวิธีเล่าตอน 11 มากกกกก ริโกะซังโคตรเก่ง เขียนอีโมชั่นของฮัทสึเนะออกมาร้าวรานมาก วิธีเล่าเหมือนเป็นนิทาน บรรยายความรู้สึกในใจเค้าทีละนิด โคตรชอบตอนที่ทะเลาะกับตัวเอง...

ละอุยกะเป็นเด็กใต้จริง(พ่อเลี้ยง)เป็นชาวประมง อยู่เกาะด้วย555555555555

แผนผังคสพ.ตระกูลโทกาวะ-มิสึมิ🙏🏻