สู้ ๆ ล่ะ อุปสรรคมีแต่ตัวเป้ง ๆ ทั้งนั้นเลย ฮ่าฮ่าฮ่า" ว่าแล้วชาร์ลก็รีบดึงประตูปิดหนีโลกิไปทันที

และในขณะเดียวกันนั้นเอง มือของไกเซอร์ที่กำลังถือกระป๋องน้ำอัดลมอยู่ มันก็ค่อย ๆ บีบเข้าหากันจนกระป๋องสแตนเลสในมือยับยู่ยี่ไม่เป็นทรง

"กล้ามากเลยนะโยอิจิ!!!" (222)

พักผ่อนเยอะ ๆ นะค่าา ดูแลสุขภาพด้วยน้า♥️

ว่าพวกเราจะสงบศึกกับดาว KY-135 แล้วแบ่งปันทรัพยากรสำคัญให้พวกมันไป โดยแลกกับการที่พวกมันจะต้องไปทำให้สงครามที่กำลังเกิดขึ้นอยู่ทั่วจักรวาลสงบลง"

"ว่าไงนะ สู้กันมาเป็นร้อย ๆ ปี แต่จะมาสงบศึกกันง่าย ๆ แบบนี้เลยเหรอวะ! แล้วพวกพ้องของเราที่สูญเสียกันไปล่ะ! พวกมันจะชดใช้ด้วยอะไร!!!" (348)

คำพูดนั้นของอิโยะก็ยังคงวนเวียนอยู่ในห้วงความคิดของเอโกะไม่ไปไหน และในที่สุดเอโกะก็ตัดสินใจสงบศึกกับโนอา แล้วก็ใช้กองทัพของโนอามาสร้างความสงบสุขให้กับจักรวาลนี้ เพื่อความสุขของโยอิจิโดยเฉพาะ

"จินปาจิซังคะ ฉันคุยกับโยอิจิคุงเสร็จแล้วนะคะ..." (338)

เพราะคราวนี้ฉันจะลองใช้วิธีการเจรจาเพื่อยุติสงครามที่ลากยาวมานานเป็นร้อยปีนี่ดู เผื่อมันจะทำให้พวกเราได้อยู่กันอย่างสงบสุขมากขึ้น"

เพราะจินปาจิไม่อยากทำสงครามที่มีแต่คำว่าสูญเสียอีกต่อไป แล้วยิ่งได้เห็นว่าลึก ๆ แล้วไคเซอร์ก็ยังเป็นคนดีและคิดช่วยโยอิจิแบบสุดตัว มันก็ยิ่งทำให้จินปาจิรู้สึกได้ว่า สงครามบ้า ๆ นี่ มันควรยุติลงได้แล้วจริง ๆ (329)

ความสงบสุขโบยบินค่าาา

อิซางิ said : คุณเอโกะลุกครับ นั้นแม่ผม!!

'ใจเย็น ๆ เราต้องช่วยพ่อกับแม่ให้ได้ ต้องช่วยให้ได้...' อิซางิพยายามคิดสะกดจิตตัวเองขึ้นมาซ้ำ ๆ และเมื่อเจ้าตัวมีความกล้ามากขึ้นแล้ว อิซางิถึงได้ตัดสินใจเปิดประตูเข้าไปข้างใน

"อ้าว กลับมาเร็วกว่าที่คิดอีกนะเนี่ยโยอิจิ" เป็นเสียงของเอโกะที่ดังขึ้นมาในขณะที่เจ้าตัวกำลังนอนหนุนตักของอิโยะอยู่ (320)

ชิโด้แกล้งพูดประชดออกไป แต่รินกลับเดินไปหยิบข้าวกับกับข้าวที่มีแต่ส่วนผสมธัญพืชมานั่งกินจริง ๆ เสมือนกับว่าเจ้าตัวต้องการประชดชิโด้ไปด้วยในตัว

"เออดี อกหักแบบรักสุขภาพ แกจะได้แข็งแรง ๆ หัวใจจะได้แกร่งดุจหินผา ต่อให้อกหักติดกันอีก 10 ครั้งก็ไม่สะเทือน" (213)

อิซางิหันไปถามชาร์ลขึ้นมาอย่างสงสัย เพราะตั้งแต่ที่ได้รู้จักกับไคเซอร์มา อิซางิก็ไม่เคยเห็นอีกฝ่ายเครียดได้ถึงขนาดนี้มาก่อนเลยจริง ๆ แต่ยังไม่ทันที่ชาร์ลจะได้ตอบอะไรออกมา ไคเซอร์ก็เดินเข้ามาพูดกับอิซางิว่า

"โยอิจิ ทำใจดี ๆ ไว้นะ เอโกะฝากโนอามาบอกนายว่า ถ้านายไม่ยอมกลับไป นายจะไม่ได้กลับไปเห็นพ่อแม่ที่บ้านของนายอีกโยอิจิ..." (309)

สงครามแย่งชิงแบบนี้ก็คงจะไม่เกิดขึ้นมาอีกอย่างแน่นอน...

[ถึงไหนแล้วนะ ขอโทษที---

"ไคเซอร์ นี่นายไปจับตัวประกันมาจริง ๆ เหรอ?" โนอาถามแทรกขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกปวดหัวตุ้บ ๆ ที่เข้ามาจู่โจม

[อ่า เรื่องมันยาวน่ะ แล้วนายรู้ได้ยังไงโนอา]

"ให้ตายเถอะไคเซอร์ นี่นายทำอะไรลงไปเนี่ย!" (299)

คือยัยอิอยู่บนสุด แล้วด้วยความที่ผมน้องมีต้นอ่อนอยู่บนหัว คุณกานหาทำมาก5555555

แต่พอไคเซอร์หยิบมีดโบราณขึ้นมากรีดลงไปที่ปลายนิ้วตัวเอง วินาทีนั้นอิซางิจึงรู้ตัวแล้วว่าชีวิตอันแสนสงบสุขที่อิซางิใฝ่ฝันหามาโดยตลอด มันก็จะเป็นเพียงแค่ความฝันที่ไม่มีวันเป็นจริงของอิซางิตลอดไป

'แม่ง ทำไมชีวิตเราถึงจะต้องมาผูกติดกับพวกมันด้วยเนี่ย น่าหงุดหงิดจริง ๆ เลย' (267)

แล้วอิโยะก็ตัดสินใจร้องเพลงกล่อมเด็กที่เธอชอบร้องให้โยอิจิฟังขึ้นมาพร้อมกับเอื้อมมือไปลูบหัวจินปาจิเบา ๆ อย่างอ่อนโยน

และจินปาจิก็ค่อย ๆ สงบลงจนอิซเซย์สามารถจับตัวคนเด็กกว่าให้มานอนหนุนตักของอิโยะได้ง่าย ๆ โดยที่จินปาจิไม่ได้ดิ้นหนีไปไหนอีก

"ขอผมอยู่แบบนี้ต่ออีกสักพักนะครับ" ว่าแล้วจินปาจิก็หันหน้าเข้าหาตัวอิโยะก่อนที่จะกอดอิโยะเอาไว้แน่น (258)

ตัดภาพไปที่เอโกะ:ได้นอนตักแม่มันดีอย่างงี้นี้เอง .นอนพักบนตักคุณแม่อิโยะ หลังจากเครียดเรื่องที่น้องโดนพาตัวไป

เพราะเวลาที่นายบาดเจ็บ มันก็จะถูกหารมาให้ฉันด้วย เนสก็จะได้รับบาดเจ็บน้อยลง แล้วเนสก็จะไม่มีทางตายเพราะสัญญาเลือดนี่แน่นอน"

อิซางิหยุดร้องไห้มาได้สักพัก แต่เจ้าตัวก็ยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม แล้วก็ไม่ได้ผลักไสเนสกับไคเซอร์ไปไหนอีก

'แม่ง โชคชะตาโคตรเล่นตลกกับชีวิตเราเลย ถ้ากลับไปเจอเอโกะซังมานอนหนุนตักแม่เราอยู่ มันก็คงจะไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรล่ะตอนนี้' (246)

เขยอ่านใจน้องไม่ได้ แต่น้องอ่านใจเขยได้เฉย ออกแนวเริ่ดนะเนี่ยยยยย+°+