#KzK_Story
กลางดึกสิ้นเดือนธันวา ฉันตัดสินใจทำอะไรบ้าบิ่น

แม้ท้องฟ้ากำลังจะพังลง และพื้นดินไม่มั่นคงอีกต่อไป มันก็ไม่แย่นักเมื่อมีสาวสวยคอยปลอบอยู่ข้าง ๆ

ดวงตาจดจ่อราวกับอยากเก็บรายละเอียดทุกอย่างเอาไว้ก่อนจะหมดโอกาส ส่วนความในใจมีมากเกินกว่าจะเรียบเรียงเป็นคำพูด

ไม่ใช่ครั้งแรกที่เราใกล้ชิดกันขนาดนี้
แต่ใครจะรู้ว่ามันจะเป็นครั้งสุดท้ายรึปล่าว

จากนี้ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น—

#KzK_Story
.
.
.
.
.
วันที่ 4 เมษายน 2016
วันที่ 8 กันยายน 2016
คืนก่อนวันคริสต์มาสในปี 2016
วันที่ 25 ธันวาคม 2016

กระทั่งวันที่ 31 ธันวาคม 2016

ทุกคนที่อยู่ ณ ตรงนี้ล้วนแต่สำคัญกับกับโยชิดะ โควงะและการตอบรับหรือการให้คำสัญญาของเธอมันหนักแน่นพอที่จะให้ทุกคนรับรู้มันว่าเธอไม่ใช่คนที่ผิดคำพูด

#KzK_Story

เช้าวันใหม่หลังจุดจบ
.
.
.

#KzK_story 2016年 12月 25日

ถึงชมรมกรีฑา เพื่อนของฉัน

กองไม้แกะสลักรูปสัตว์ถูกจัดวางไว้เงียบ ๆ ในห้องของโต๊ะชมรม
แต่ละตัวไม่เหมือนกัน ไม่มีชิ้นไหนซ้ำ
มีเพียงชื่อของสมาชิกติดไว้ ...เรียบง่าย

เคยคิดจะทำของขวัญให้พวกเขามาตั้งแต่ช่วงที่เพิ่งเข้าชมรม
งานไม้แกะสลักที่มักทำเป็นประจำ
แต่สุดท้ายก็ปล่อยให้ความคิดนั้นถูกเลื่อนออกไปครั้งแล้วครั้งเล่า
ด้วยข้ออ้างสารพัด

#DayNone

แสงแดดแรกของปี 2017

ท้องฟ้ายามเช้าที่ได้เห็นทุกวัน และรัศมีอบอุ่นของดวงอาทิตย์ฉายส่องเปรียบเหมือนการฉลองให้แก่ชีวิตวัยรุ่นสุดบัดซบ

อยากลุกขึ้นมาไชโยอยู่หรอก
ทว่า

[🧷] — – P̵͔͇͊̎̃̅̾i̶̟͔͛́̚n̸͕̞̖̉̐̀

⊹⊹—⊹ ⊹⊹ —⊹ ⊹— ⊹—⊹⊹ ⊹—⊹⊹ —⊹—— ——⊹⊹—— [] —⊹—⊹ ⊹— —⊹ [] ⊹⊹ [] —⊹⊹⊹ ⊹ [] ⊹⊹⊹⊹ ⊹— ⊹——⊹ ⊹——⊹ —⊹—— ⊹⊹——⊹⊹

#Kzk_Story - 1 ม.ค. 2017

[~ซากุระผู้ร่ำไห้~]

หลังจากคืนชีพนับหลายครา
..แสงอุษาทลายฟ้าทมิฬ และไออุ่นอาบแก้มอีกครั้ง

(+)

[ ประกาศจากทางคอมมูนิตี้ ]

สามารถติดตามช่องทางข่าวสารได้ทางเพจ

web.facebook.com/KibouzakuraK...

#KzK_Story

เขาเจ็บปวดรวดร้าวไปทั้งกายใจ

แต่ถึงอย่างงั้นตัวเขาก็ยังคงสู้ต่อไป

แม้ร่างกายจะตะโกนกู่ร้องออกมาไม่หยุดเพื่อบอกให้เขาพอได้แล้ว

แต่เขาก็ยังคง

ลุกขึ้น

ลุกขึ้นยืนอีกครั้ง
.
.
.
.
เพื่อที่จะสู้ต่อไป

เพื่อที่จะไม่เป็นภาระ

เพื่อที่จะไม่ไร้ประโยชน์

เพื่อทุกคนที่พยายาม

เพื่อทุกสิ่งทุกอย่างที่ทุ่มเทไป

เพื่อ…

#KzK_Story

[กระดาษบันทึก 1 แผ่น ที่ชิราคาเนะเขียน]

เธอสูดหายใจก่อนจะตอบรับออกไปสั้น ๆ

(+)

#KzK_Story

ยินดีที่ได้รู้จัก

(2/10)
(ย้อนหลังวันเด็กครับ)

████ | ███

[บันทึกบนเศษกระดาษ]

“ มิรู้ด้วยเหตุใด
อาลัยอาวรณ์ต่อโลกา
ที่แห่งการบอกลา ”

- นัตสึเมะ โซเซกิ , 1910 -
—————

จู่ ๆ ก็นึกออกขึ้นมา
ตัวผมนั้นยึดติดกับอะไรหลาย ๆอย่างจนสภาพไม่น่าดู
แต่นี้คงเป็นครั้งแรก ที่ผมกล้าที่จะปล่อยมือเสียที
เพียงแต่…อยากจะพบกันอีกสักครั้งจัง

—————

███ ███ เ̴҉ส̸҈ี҉ย҈̴ช҉ี̸ว̷ิ҉ต̸

—————

海野 海也 - เสียชีวิต

เมื่อแสงสว่างนั้นจางหายไป

รวดเร็วพอๆกับลมหายใจหนึ่งครั้ง

แล้วอีกคนก็ไม่อยู่ตรงนั้นอีกเลย

ไม่มีร่าง
ไม่มีเสียง
ไม่มีแม้แต่เงาที่ควรจะหลงเหลือ

พื้นที่ตรงหน้าโล่งเปล่าอย่างโหดร้าย
ราวกับโลกตั้งใจลบเขาออกไปจากความจริงโดยไม่ทิ้งคำอธิบาย

รามิยืนค้างอยู่ตรงนั้น
ดวงตาเบิกกว้าง
สมองปฏิเสธสิ่งที่เห็น

“ …รุกิ ? ”

.
.

(+)

[ #KzK_story | #KzK_DayNone ]

เส้นทางสู่ความหวังของแบบนั้นน่ะ—

'ยูกิริ โคกะ' ไม่เคยเชื่อตั้งแต่วันที่พวกเราเสียพ่อแม่

ทั้งที่ไม่เชื่อ、สองขากลับก้าวขึ้นมาบนรถไฟ แม้ว่าเขาไม่มีความคิดที่จะทอดทิ้งครอบครัวไว้ข้างหลัง

นั่นก็เพราะเหตุผลง่ายๆ

"ประธาน—!"

ประธานชมรมศึกษาอิเฮน รุ่นพี่ที่มักจดบันทึก ลูกชายที่รักคุณแม่สุดหัวใจ

「 คามิทากะ มาโคโตะ 」

-------------------

It's time to say Good bye now

-------------------

#KzK_Commu

ref: good bye eri

Before the Ending of KZK
#KzK_Story

[Thread]

#KzK_Commu
“หื▆—?ชื่▆หรอ”

“̿ͣ͒͢▆ ̦͌ͪ͐ͨ̌͞ ̦͌ͪ͐ͨ̌͞▆̢̢̒ͮ̃̽͟ ̸̜̬̔͐́▆̵̶͕̉̋▆̢̖͌͂ ̸̜̬̔͐́▆̵̶͕̉̋▆̢̖͌͂ ̣̈ͮ̎̀͟͢ไ̲̒̓ͥ͋͒͢ง̦̀̏͌́͜͝ค̠̯͛͒ͤͮ͢ร̮̅̒ͪ̅͜͠ัͤ͊̀͠บ̵͉͞”̡̡̄
̹̎̋ͥ͝
̡͕̌̉́͠—̲͈ͣ͗ͬ͑͜͠—̮̋ͥ“̶͎̑̾ผ̴̡̹ͪ͜ม̵̵̤ͬก̴̬̉̈́͐̀͟็̸̵̢͉̱ͪ̓̄̆ใ̊͂́ช̵̸้̱̈̿ͪ̊ͨͭ͞ช̼̯̏̔́͞ื̷̷่̡̋ͨ̇ͪ͊́͘͢อ̴̢͇̱͊̏̅͗̊͠น̶ͭ͟ี̸̴้́̑̐͘ม̌̓͞า̣̀͂́͜ต̝̈́ͥ̐ͧ͜͜ล͕̅ͩ͑̇́͟͜อ̡̀ͮ͜ด̸̪͒ͤ ͔̽͜͢เ̡̡̖͉̂̋̽͋̃ช̗͟ื̸่̡̢͕̆̅͑͑͟͠อ͓̑͐ͭผ̮̒̒͘͞͝ม̵̵̤̤̃ͬ̓ͥ͢สͥ͊̄̾͢͠ิ̹̉͐̀́̀”͒ͫ̿ͨ͜͢

——————✃

▆▆ ▆▆
▆ 年—▆月 ▆日

Doc : bio | co-role -dm24/7
สามารถเรียก/ตั้งชื่อตัวละครได้ตามอัธยาศัย

#KZK_Commu

"หนีไปมันก็คงช่วยอะไรไม่ได้แล้ว"

"ถ้าอยากมีชีวิตต่อ ก็มีแต่ต้องสู้ ใช่มั้ยล่ะ??"

----------------

โอเซคิ โควคิ | 大関 鋼毅
ปี 2 ชมรมกรีฑา | ชมรมภาษามือ

❉ Doc in Bio
❉ Co / Role /Talk ⇒ DM

[ Final Chapter — Yuugiri Kouga ]

tw — character death

เสียงเครื่องจักรทำงานดุจดั่งเสียงระฆังแห่งชัยชนะอำนวยพรแด่เหล่ามนุษย์ผู้ไขว่คว้าความหวัง、แม้ไม่รู้หนทางข้างหน้ามีสิ่งใดรอคอย

กระนั้นความหวัง วันพรุ่งนี้ การเริ่มต้นใหม่ล้วนไม่ใช่สิ่งที่ 'ยูกิริ โคกะ' ปรารถนา

ร่างสะบักสะบอมยันกายเคลื่อนตัวอย่างยากลำบาก、เด็กหนุ่มผู้ถูกหมอกกลืนกินหยุดยืนระหว่างรอต่อของขบวน

#KzK_DayNone

TW : การตายของตัวละคร / เลือด

ร่างกายเขาหนักอึ้ง
แม้คิดจะขยับร่างกายก็ขยับไม่ได้แต่น้อย

ลมหายใจหอมถี่อย่างตื่นตระหนก
ก่อนเบาบางลงในชั่วอึดใจ
ราวกับชีวิตอันแสนเปราะบาง

กำลังจะดับมอดลง

เขายังปกป้องใครไว้ไม่ได้เลย
แค่จะช่วยเด็กพวกนั้นยังไม่ได้
แค่จะตายช้าที่สุด

เพื่อรอดูพวกเขารอดชีวิต

ยังทำไม่ได้เลย

ดวงตาเขาพร่าลง
เสียงเริ่มอื้ออึง

(พูดอะไรไว้น้อ)

[ ทำนาย ]

แสงหลากสีระเบิดซัดเข้ามา
ราวกับจะฉีกโลกทั้งใบออกเป็นชิ้น

ความร้อน
ความกดดัน
ความเจ็บปวด..

ทุกอย่างถาโถมใส่ร่างของ
ฟุกะเซ็ทสึ รุกิ

แต่ถึงอย่างนั้น
เขาก็ยังยืนอยู่..
มือที่สั่นเทายังกำดาบแน่น

ดวงตายังคงจ้องไปยังข้างหน้า

(+)

?????? :

“ถือว่าเป็นคำอวยพรและเครื่องรางคุ้มครองจากผมก็ได้ครับ”

ผม—ที่ใกล้หายไปจากความทรงจำคุณ
ผม—ที่เหลือเวลาอยู่กับพวกคุณน้อยนิด

th.shindanmaker.com/1256776