لابد ابر دریای اندوه
banner
todmuede.bsky.social
لابد ابر دریای اندوه
@todmuede.bsky.social
سوگوار–
به جز خود هیچ نگذارد و با خود نیز بستیزد.
نیمه‌ی پر لیوان: روز موعود، که امروز باشد، کم کم دارد به غروب نزدیک می‌شود و لابد بعد از روز موعود رفقا آرام می‌گیرند برای مدتی تا به دور از نویز و پارازیت سوگواری کنیم و ببینیم چه خاکی باید بر سر کرد.
February 14, 2026 at 2:46 PM
چه فسون نافرجامی
به امید ناانجامی!
ذکر امروز
February 14, 2026 at 11:48 AM
امروز برنامه‌ام این بود که هدفمند و بی‌عذاب وجدان پراکنده‌خوانی کنم و اینجوری مثلا انگیزه برای کار و بار بیابم. ولی الآن سه ساعته که در تخت لمیده و جز بالا پایین کردن احمقانه‌‌ی‌ منابر مجازی هیییچ غلطی نکردم.
«تمامِ روز تمام روز، رها شده رها شده، چون لاشه‌ای بر آب»
February 14, 2026 at 10:06 AM
«هم محنتِ از حساب بیرون
هم حسرتِ بیشمار دارم»
February 13, 2026 at 9:00 AM
قلبم گنجایی اندوه قصه‌ی زندگی جان‌باختگان را نداره. دخترک بی‌والدین بزرگ‌شده در پرورشگاه، پسرک بی‌مادر و آخ از تن‌های بی‌جان آن زن‌های ناشناس.
جگرگوشه‌ی جان همه‌ی ایران باید باشد این غم، این ماتم برای قرن‌ها.
February 12, 2026 at 5:55 PM
همیشه کج‌رفتار بودن هم توانایی است شادی امین!
February 12, 2026 at 10:56 AM
با ساختن ددلاینهای من‌درآوردی و برون‌سپاریِ کنترل و با تعهد به دیگران دارم تلاش می‌کنم خشم بزرگ‌ را در کار خرج کنم ولی محصول چنین برنامه‌ای لاجرم حقیر و نحیف است. تنها حسنش در این است که مرا از جنون یا تن‌سپردن به مرگ اندکی دور می‌کند.
February 11, 2026 at 6:34 PM
با اینکه اینجا گمون نکنم مخاطبی داشته باشه این توئیتم ولی حالا:
اگر کمابیش آلمانی بلدید و فلسفه می‌خوانید و مایلید -حالا که دارم بالأخره روی ترجمه‌ی تمهیداتی برای منطق ناب(جلد نخست پژوهش‌های منطقی هوسرل) کار می‌کنم- با من در سال نو بخش‌هایی از این کتاب را بخوانید
به‌م مستقیم پیغام بدهید.
February 11, 2026 at 2:05 PM
از سردی دی فسرده، یادآر!
February 9, 2026 at 8:43 AM
در اون روزهای بعد از مرگ بیضایی چندتا از نقد و مصاحبه‌هاش را خواندم. امروز قاطر ذهنم از نام یکی از جان‌باختگان سبزوار یاد نقدش به سریال سربداران افتاد و فکر کردم چقدر نقد به جای او از آن سریال و تصویر کج و معوج انقلاب باشتین، انگار درباره این روزهایمان هم هست.
صحنه‌گردانان فاجعه
February 8, 2026 at 5:49 PM
اگر هرگز صاب‌خونه نبینی خودت را خیلی محتمله که کم‌کم عزت‌نفست را از دست بدهی. گمونم این کمابیش توضیح می‌ده که چرا به رغم اون همه ظلم و بیداد و تبعیض هنوز هم اکثریت مردم در ایران عزت‌نفسشان خدشه‌دار نشده ولی در اکثریت جماعت مهاجران ایرانی این میزان رعیت‌مآبی و بندگی می‌بینیم!
February 8, 2026 at 11:17 AM
اگر این ایام و احوال نبود بعید است هرگز می‌نشستم به تماشای فیلم پناهی. اثرهنری نیست، گل‌درشته ولی خب احوال و ایام هم خیلی گل‌درشته. اینه که خیلی به اقتضای زمانه است و به گمونم ماجرای کل آثار پناهی هم همینه، هنر نیست، شعر و شعار زمانه است.
February 7, 2026 at 11:44 AM
کاش یکی را بیابم آنلاین به‌م شکسته نستعلیق درس بده. برای این ایام فترت.
February 6, 2026 at 4:52 PM
کاش مثل ایام بچگیم پیش از کارت دعوت، یکی در می‌زد و می‌گفت فرداشب دعوتید به کشیدن یک قلیان تلخ* برای آن همه جان پاک.

*قلیان تلخ نشانه سوگواری بود و شیرین دعوت به جشن.
باری از بابا پرسیدم آیا واقعاً هم قلیان سرو می شود گفت نه. گویا این کنایه هم از اعصار پیشتر مانده بود.
February 5, 2026 at 9:34 PM
از روز اول از بقای جمهوری اسلامی بعد از این کشتار بیش از باقی سناریوها ترسیده‌ام و محتمل‌ترین سناریو هم هست. هولناک و منزجرکننده و تحقیرآمیز.
February 5, 2026 at 9:10 PM
ترفند با دمپایی خشونت‌پرهیز کتابخانه رفتن موثر واقع شد و این دو روزه نه با سرعت گذشته اما به اقتضای احوال مقادیر معتنابهی هسته‌ی اتم برای آیندگان شکافتم😒
February 5, 2026 at 6:07 PM
سی تیر ۵۷ نیمه‌شعبان بود. خمینی جشن نیمه‌شعبان را تحریم کرد و اعلامیه داد که رژیم منحط برای مسلمین ایران عیدی نگذاشته است.

اینا را بلدم چون یکی از اتهامات فک و فامیل ما بعد از انقلاب برگزاری جشن نیمه‌‌شعبان در آن ده‌کوره بود :)
February 5, 2026 at 9:35 AM
«حال جهان بین که سرانش که‌اند
نامزد و نامورانش که‌اند»

لابد همه کس را عصر خود به زوال نماید و حکام خود را به ابتذال، ولی واقعاً دورانی و حکامی از این تباهتر هم داشته‌ جهان؟!
February 3, 2026 at 10:14 PM
فردا می‌خوام با دمپایی خشونت‌پرهیزم برم کتابخونه چون برای تمرکز گمونم لازمه خودم را هم هر ازگاهی باهاش بنوازم😬
February 3, 2026 at 8:29 PM
ابر و باد و‌ مه و خورشید و فلک و باقی خدایان هر گربه‌رقصونیی بلد بودند کردند که سد راه شوند اما انسان و اراده و عاملیتش چربید و آمدم کتابخانه برایتان 😶
February 3, 2026 at 9:05 AM
ای همه‌ی خدایان مرا به کتابخانه رفتن فردا یاری کنید🤲🏻😢
دارم در خانه می‌پوسم🥺
February 2, 2026 at 10:36 PM
زشته، ولی از این که آدمها توهّم عاملیت دارند، حرص می‌خورم! ما سگهای بی‌نوایی هستم که تنها روز خوش این سالهامون را مدیون خرسیم! در این حد نقش داریم در تقدیر و سرنوشتمون ببخشیدا!
February 2, 2026 at 7:38 PM
آخر هفته‌ها در کارناوال شرکت می‌کنند و اسمش را می‌گذارند حفظ سنگر. واقعاً خوشا به این وقاحت و در بهترین حالت بلاهت!
February 2, 2026 at 6:06 PM
وسط پرخاشگری به دخترهای استوار با پرچم زن زندگی آزادی به موهای پشت‌لب یکیشون هم گیر داد مردک هتاک!
در مقام آدمی که همه‌ی عمر ملت از موهای سیبیلش آویزون بودند احساس می‌کنم بی‌خود و بی‌جهت این ابزار مبارزه را کنار گذاشتم. حالا که قرار به بازگشت و ارتجاعه، من هم پیش به سوی سیبیل سابق، ابزار مبارزه با سلطه
February 2, 2026 at 11:12 AM
ناامیدی بزرگترین گناهه و ما معصومانه و بی‌گناه غرق گناه.
February 2, 2026 at 10:46 AM