เราชื่อ อิซางิ โยอิจิ นะ หรือจะเรียกเราว่ายจจังเฉย ๆ ก็ได้!]

"...อิซางิ...โยอิจิ..." เสียงที่ไกเซอร์ใช้พูดออกมานั้น มันค่อนข้างเบา จนเนสกับคนอื่น ๆ ต้องถามย้ำขึ้นมาอีกครั้ง เพราะแต่ละคนก็กังวลว่าไกเซอร์จะป่วยเป็นอะไรหนักได้

"อิซางิ โยอิจิ เด็กคนนั้นชื่อ อิซางิ โยอิจิ!" (159)

แต่มันก็ไม่ได้ทำให้ไกเซอร์รู้สึกกลัว หรือตกใจขึ้นมาเลย เพราะไกเซอร์กลับหัวเราะขึ้นมาแทน

"มา-แปรง-ฟัน-กัน-เดี๋ยว-นี้" อิซางิแกล้งพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่กดต่ำลง ก่อนที่จะพุ่งตัวเข้าไปกอดไกเซอร์ไว้ แล้วลากให้ไกเซอร์ไปที่อ่างล้างหน้าด้วยกัน (88)

ว่าเธอไม่ได้รังเกียจไกเซอร์เหมือนกับเด็กคนนั้นเลย

อิซางิบอกให้ไกเซอร์ถอดเสื้อผ้าที่เปื้อนคราบสกปรกออก แล้วให้ลงไปแช่ตัวอยู่ในอ่าง จากนั้นอิซางิก็ถอดเสื้อผ้าทั้งหมดออกตาม แล้วก็ปีนลงไปแช่น้ำอยู่ข้าง ๆ ไกเซอร์

"มา! เดี๋ยวฉันจะซักนายให้สะอาดเลย!" (72)

...นิดหนึ่งน่ะ

กากามารุเองก็เป็นประเภทเดียวกันกับบาจิระ ในเรื่องไม่ยอมกินยาระงับ...คิดถึงคุองชะมัด

(57)

"แม่หาลูกบอลของผมเจอยังครับ?"

จากนั้นซาเอะก็หันหน้าไปคุยกับแม่ของอิซางิต่อ

"คุณน้าครับ ผมขอพาน้องไปเล่นเตะบอลด้วยกันได้ไหมครับ ที่สนามเด็กเล่นตรงนั้น"

"ได้จ้ะ แต่อย่ากลับกันเย็นมากนะลูก" อิโยะตอบกลับไปพร้อมกับรอยยิ้ม

"ได้ครับ เดี๋ยวผมกับรินจะเดินไปส่งน้องเอง" (33)

ในขณะที่ฝั่งนี้มีแต่ความสงสัย แล้วก็ความนุ่มฟูที่เกิดขึ้นมา อีกทางด้านนึง มันก็กำลังเกิดความวุ่นวาย จนป่วนไปทั่วทั้งตึกเลย...

"มาแทนตัวเองว่านี่จังบ้าบออะไรของแกเนี่ยไกเซอร์!" อิซางิพูดออกไปพร้อมกับหรี่ตาลงแบบสงสัย

"ยจจังเป็นอะไรไป ก็ปกติเราก็เรียกกันแบบ---

"ปกติบ้านแกน่ะสิไกเซอร์!" (13)

เมื่อทุกอย่างพร้อมแล้ว โนอาจึงเอาคีย์การ์ดสำหรับมาสเตอร์มารูดปิดประตู พร้อมกับกดล็อกประตูห้องพัก A จากข้างนอก ก่อนที่เจ้าตัวจะกดปุ่มพูดใส่ไมค์ที่เชื่อมต่อกับลำโพงข้างในห้องพัก A ไปว่า

"คุยกันให้เรียบร้อย ถ้ายังไม่หายเป็นแบบนี้อีก ฉันจะไม่เปิดประตูให้พวกนายอย่างเด็ดขาด" (334)

เลือกให้ดีนะโนอา

อ้อ ฉันขอเตือนแกอีกอย่างเลยนะโนอา ว่าอย่าคิดที่จะเล่นตุกติกอะไรอย่างเด็ดขาด

เพราะคราวที่แล้วแกเป็นคนกำหนดโชคชะตาของอิซางิว่าจะต้องมาเป็นเครื่องมือให้แกใช้

แต่ครั้งนี้อิซางิจะเป็นคนกำหนดโชคชะตาของแกไปตลอดชีวิตเลยโนอา" (304)

มันไม่ใช่ว่าไกเซอร์จะไม่ยอมให้อิซางิมีความรักเลย แต่มันเป็นเพราะว่าไกเซอร์รู้นิสัยของเนสดีเกินไป จนมันทำให้เจ้าตัวก็รู้สึกหวงอิซางิขึ้นมาอย่างเสียไม่ได้

'ฉายาเนสวันไนท์ที่แกจะได้ในอนาคตข้างหน้านี้ แกอย่าเอามาใช้กับโยอิจิแล้วกัน ไม่งั้นฉันเอาแกตายแน่เนส' (255)

ทั้งถุงใส่ซองขนมขบเคี้ยว ถุงใส่ขวดน้ำ และอื่น ๆ อีกมากมาย

แต่แมวตัวนั้นก็เลือกที่จะเอาหัวมุดลงไปในถุงขนม แล้วมันก็พยายามลากอะไรสักอย่างออกมาจนสำเร็จ

"แม๊ว แม๊ว แม๊ว แม๊ว (เอ้านี่! ขนมที่ฉันชอบ ชัดยัง หรือจะให้ทำอะไรอีก!)"

แล้วนิเรอิก็เป็นลมล้มไปกองอยู่ที่พื้นทันที... (15)

"เดี๋ยวค่อยมาปลุกไอ้เด็กอ้วนนี่ดีกว่า" ไกเซอร์พูดกับตัวเองขึ้นมาเบา ๆ ก่อนที่จะค่อย ๆ ลุกขึ้นจากเตียงเดินไปเข้าห้องน้ำแบบเงียบ ๆ

เพราะภาพที่ไกเซอร์เห็นนั้น ก็คือภาพที่อิซางิกำลังนอนหลับสนิทอยู่อย่างมีความสุข ไกเซอร์ถึงได้ตัดสินใจปล่อยให้อิซางินอนต่อไปอีกสักพัก (243)